Ελπίδες για αναστροφή της νοητικής φθοράς, αλλά και για θεραπεία εγκεφαλικών επεισοδίων
Από τη
Θεανώ Καρούτα
Οσο μεγαλώνουμε, ο εγκέφαλός μας χάνει μέρος της ευελιξίας του και το πέρασμα των ετών επηρεάζει την ικανότητά μας να μαθαίνουμε, να θυμόμαστε και να προσαρμοζόμαστε. Μέχρι τώρα, αυτό φάνταζε να είναι μονόδρομος, όμως σύμφωνα με τα ευρήματα νέου πειράματος, η φθορά του μυαλού μας στην πάροδο των χρόνων μπορεί και να αποφευχθεί.
Επιστήμονες κατάφεραν να αναστρέψουν τις συνέπειες της γήρανσης σε εγκεφάλους ενήλικων ποντικών και να αναζωογονήσουν την προσαρμοστικότητα του εγκεφάλου, «πειράζοντας» μόνο ένα γονίδιο. Η έρευνα, που διενεργήθηκε από το Πανεπιστήμιο Utah Health, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως ένα μέσο θεραπείας για την ανάκτηση της εγκεφαλικής λειτουργίας σε ανθρώπους που έχουν περάσει εγκεφαλικό επεισόδιο ή ακόμα και σε θεραπείες για τη μείωση της γνωσιακής παρακμής που σχετίζεται με την ηλικία.
Η ικανότητα του εγκεφάλου μας να αλλάζει σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας εξέπληξε ακόμα και τους ίδιους τους επιστήμονες. «Είναι συναρπαστικό, επειδή υπονοεί ότι με το να χειριζόμαστε ένα γονίδιο σε ενήλικους εγκεφάλους μπορούμε να ενισχύσουμε την πλαστικότητα και την ευελιξία τους» εξήγησε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Τζέισον Σέπερντ, επίκουρος καθηγητής Νευροβιολογίας και Ανατομίας στο Πανεπιστήμιο Utah Health.
«Πειράζοντας» ένα γονίδιο στον εγκέφαλο των ποντικών, οι ερευνητές κατάφεραν να ενεργοποιήσουν τη μετατόπιση του οπτικού φλοιού του εγκεφάλου, του κομματιού δηλαδή που είναι υπεύθυνο για την υποδοχή πληροφοριών. «Αυτό έχει συνέπειες για πιθανή μείωση της φυσιολογικής παρακμής της νοητικής γνώσης που επέρχεται με τη γήρανση ή στην ενίσχυση της ανάρρωσης από εγκεφαλική βλάβη που προήλθε από εγκεφαλικό επεισόδιο ή εγκεφαλικό τραυματισμό» εξήγησε ο καθηγητής.
Ωστόσο, η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «PNAS», δεν είναι ακόμα ολοκληρωμένη.
Χρειάζεται να διεξαχθούν συμπληρωματικές έρευνες για να διαπιστωθεί εάν οι εγκέφαλοι ανθρώπων και ποντικών ρυθμίζονται με τον ίδιο τρόπο. Εντούτοις, πρόκειται για ένα πραγματικά ελπιδοφόρο εύρημα, καθώς μέχρι στιγμής οι νευρολόγοι ήταν αντιμέτωποι με παθήσεις που μπορούσαν να διορθωθούν κατά την πρώιμη παιδική ηλικία, αλλά όχι αργότερα στη ζωή.
