Στο σκαμνί για την προσβολή ιερών εικόνων • Εισαγγελική δίωξη με τον αντιρατσιστικό νόμο στη διευθ. σύμβουλο του ΕΟΠΠΕΠ, που πέταξε στα σκουπίδια χριστιανικό σύμβολο Η πρώτη δίωξη με βάση τον αντιρατσιστικό νόμο σχετικά με τις θρησκευτικές διακρίσεις ασκήθηκε χθες από την Εισαγγελία Πρωτοδικών, υψώνοντας ασπίδα προστασίας στο ορθόδοξο θρησκευτικό συναίσθημα των Ελλήνων στους χώρους δουλειάς τους ή όπου επιλέγουν. Η δίωξη είναι σημαντική, γιατί θωρακίζει με ξεκάθαρο τρόπο το δικαίωμα κάθε πολίτη να εκφράζει τις θρησκευτικές επιλογές του ελεύθερα και ανεμπόδιστα.
Ετσι, για παραβίαση του αντιρατσιστικού νόμου, και συγκεκριμένα για προσβολή θρησκεύματος, διώκεται από την Εισαγγελία Πρωτοδικών της Αθήνας η διευθύνουσα σύμβουλος του Εθνικού Οργανισμού Πιστοποίησης Προσόντων και Επαγγελματικού Προσανατολισμού (ΕΟΠΠΕΠ) Ελενα Γιαννακοπούλου, μετά τις καταγγελίες πως πέταξε στα γραφεία της υπηρεσίας της στον κάδο απορριμμάτων την εικόνα της Παναγίας.
Είχε προηγηθεί προκαταρκτική εξέταση από την εισαγγελία με αφορμή την έγγραφη καταγγελία προς το υπουργείο Παιδείας, η οποία έφτασε και στο γραφείο του πρωθυπουργού. Κατηγορούσαν την Ελενα Γιαννακοπούλου ότι είχε ξεκινήσει διωγμό εναντίον όσων φορούν ή έχουν στους χώρους της εργασίας τους χριστιανικά σύμβολα, απαιτώντας την απομάκρυνσή τους. Σύμφωνα με την έγγραφη καταγγελία, η διευθύνουσα του ΕΟΠΠΕΠ παραμονές Δεκαπενταύγουστου πέταξε εικόνες της Παναγίας στο καλάθι των αχρήστων, ενώ προσπάθησε να αφαιρέσει σταυρό από τον λαιμό υπαλλήλου της, ρωτώντας τη: «Θα σε σώσει αυτό που φοράς στον λαιμό σου;».
Εφτασε μάλιστα στο σημείο να αποκαλέσει «παπαριές» τις θρησκευτικές εικόνες και να ζητάει από το προσωπικό του οργανισμού να αποχωριστεί τα θρησκευτικά σύμβολα που υπάρχουν εντός του εργασιακού χώρου. Η απάντησή της ίδιας είναι πως όλα αυτά είναι ψευδείς κατηγορίες εκ μέρους μερίδας εργαζομένων που έχουν ως στόχο να απαξιώσουν το έργο της, το οποίο αφορά την προσπάθεια διοικητικού εξορθολογισμού και οικονομικής βιωσιμότητας του οργανισμού.
Η καταγγέλλουσα αναφέρει μεταξύ άλλων: «Αυτό που με συγκλόνισε βαθύτατα ήταν η στάση και η εντολή σχετικά με τις ιερές εικόνες και τα θρησκευτικά σύμβολα της ορθόδοξης χριστιανικής πίστης, καθόσον έπληξε το θρησκευτικό μου συναίσθημα. Από καμία διάταξη νόμου ή κανονισμού δεν υποχρεούμαι να αποκρύπτω στον χώρο της εργασίας μου ότι είμαι μέλος της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού, ούτε υποχρεούμαι να ανέχομαι μέσα στον χώρο της εργασίας μου την προσβολή ιερών αντικειμένων της Εκκλησίας όπου ανήκω».
