Θωρακίζεται ο πανίσχυρος και εξομοιώνονται προς τα κάτω οι υπόλοιποι, αφού κανείς δεν μπορεί να τον απειλήσειΤου
Σταύρου Χριστοδούλου*
Σε δημόσια διαβούλευση έδωσε πριν από λίγες μέρες το υπουργείο Οικονομικών το νομοσχέδιο «Αδειοδότηση και Λειτουργία Επιχειρήσεων Καζίνο και άλλες διατάξεις», το οποίο επιδιώκει την αναμόρφωση του θεσμικού πλαισίου λειτουργίας των καζίνων, τη συμπόρευση του εθνικού πλαισίου με το ενωσιακό δίκαιο, καθώς και (όπως λέγεται σαν «καραμέλα» διαρκώς) την αύξηση ανταγωνιστικότητας στον κλάδο.
Πέραν των θετικών μέτρων, όπως αυτό του εποχιακού καζίνου ή της διεύρυνσης των αδειών, για Μύκονο, επί παραδείγματι, και Κρήτη που συζητείται, ο νόμος καθορίζει τον συντελεστή φορολογίας στο 20% στα ακαθάριστα έξοδα μέχρι του ποσού των 100.000.000 ευρώ, ενώ έπειτα από διακλαδώσεις ο συντελεστής ορίζεται στο 8% για ακαθάριστα έσοδα άνω των 500.000.000 ευρώ.
Και θέλουμε να ρωτήσουμε, πώς είναι δυνατόν μία κυβέρνηση που εκλέχθηκε με προεξέχον σύνθημα το «θα τα πάρουμε από τους πλούσιους» να φορολογεί με τέτοιο βάναυσο τρόπο τις μικρές επιχειρήσεις του κλάδου και όχι τις αντικειμενικά πιο εύπορες;
Η αλήθεια είναι πως η συντεταγμένη και επίμονη υποβάθμιση της μεσαίας τάξης, αφού ολοκλήρωσε το σχέδιο στους «μικρομεσαίους» και στις χαμηλού βεληνεκούς επιχειρήσεις, πλέον προχωρά στις πιο αναπτυγμένες. Διότι, όπως αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης, η επιχείρηση με τζίρο 80.000.000 μπροστά σε αυτή με τα 900.000.000 είναι όχι απλώς μεσαία, αλλά φτωχή.
Οπερ μεθερμηνευόμενον εστί ότι σε ένα περιβάλλον με ακμάζον ηλεκτρονικό τζόγο, όπου επενδύουν πλέον ακόμα περισσότερες πολυεθνικές εταιρίες, ο ιδιοκτήτης ενός μικρομεσαίου καζίνου θα κλείσει. Μοναδικό κέρδος θα έχει η πολυεθνική εταιρία τυχερών παιγνίων, που αδιαφορεί για τον φόρο όσο παραμένουν θετικοί οι τοπικοί προϋπολογισμοί.
Τα παραπάνω εγράφησαν κυρίως διότι λειτουργούν, αντικαθιστώντας τα υποκείμενα και αντικείμενα, παντού, επηρεάζουν κάθε κλάδο, κάθε επιχείρηση, κάθε πολίτη στον τομέα του και πάντοτε χάριν των πανίσχυρων επιχειρηματιών.
Ετσι είναι όταν «παίζει» κάποιος με τη μεσαία τάξη. Θωρακίζεται ο πανίσχυρος και εξομοιώνονται προς τα κάτω οι υπόλοιποι, αφού κανείς δεν μπορεί να τον απειλήσει. Ετσι λοιπόν δρουν η Αριστερά και η Σοσιαλδημοκρατία. Ενα αδηφάγο πολιτικό κατεστημένο, πλήρως ιδεολογικά κατευθυνόμενο, με άρτο και θεάματα για το πόπολο και ολιγαρχία των πλουσίων θωρακισμένη στον θρόνο της.
Γι’ αυτό στηρίζουμε την ελεύθερη αγορά, με απόλυτη απουσία κρατικής παρέμβασης. Με πολλούς ανταγωνιστές κανείς δεν θα ζει εις βάρος του άλλου. Ας ξεπεράσουμε τους μύθους, με τέτοιες λογικές περισσότερες πιθανότητες υπάρχουν αν τα «παίξετε στο καζίνο»!
* Νομικός
