Η χώρα μας, από την 58η θέση το 2015, υποχώρησε στην 69η θέση σε σύνολο 176 χωρώνΑπό τη
Βάσω Κόλλια
Μία έννοια που έχει μπει για τα καλά στο λεξιλόγιο και στην καθημερινότητά μας είναι αυτή της διαφθοράς. Σήμερα, μάλιστα, είναι η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Διαφθοράς.
Καταλαβαίνουμε, λοιπόν, ότι η διαφθορά έχει εξελιχθεί στο υπ’ αριθμόν 1 οικονομικό και κοινωνικό πρόβλημα σε όλες τις σύγχρονες κοινωνίες. Η ύπαρξη της διαφθοράς εντείνει το αίσθημα της αδικίας, επιβαρύνει τις τιμές των προϊόντων και τους προϋπολογισμούς των νοικοκυριών, επιβραδύνει τις εθνικές οικονομίες, βαθαίνει την ύφεση και πλήττει τον υγιή ανταγωνισμό καταστρέφοντας τον κοινωνικό ιστό.
Τι είναι όμως αυτή η μάστιγα; Σύμφωνα με τον ορισμό περί διαφθοράς που δόθηκε από το Συμβούλιο της Ευρώπης, «ως διαφθορά νοείται η απαίτηση, προσφορά, παροχή ή αποδοχή, αμέσως ή εμμέσως, δώρου ή οποιουδήποτε άλλου μη προσήκοντος ωφελήματος που επηρεάζει την ορθή εκτέλεση καθήκοντος ή την απαιτούμενη συμπεριφορά του λήπτη του δώρου ή του μη προσήκοντος ωφελήματος ή της υπόσχεσης ενός τέτοιου ωφελήματος».
Μπορεί όταν μιλάμε για διαφθορά το μυαλό μας να πηγαίνει στον δημόσιο τομέα, όμως τα τελευταία χρόνια αναπτύσσεται γοργά και στον ιδιωτικό. Η διαφθορά μπορεί να συναντάται σε χαμηλό ή υψηλό επίπεδο, να αφορά μεγάλα ή μικρά ποσά, αλλά το αποτέλεσμα είναι πάντα το ίδιο: Προκαλεί μεγάλη ζημιά στην οικονομία και πλήττει κυρίως τα φτωχότερα στρώματα. Αλλωστε, ένας από τους βασικούς λόγους της ελληνικής κρίσης ήταν και δυστυχώς παραμένει η εκτεταμένη διαφθορά σχεδόν σε όλους τους τομείς της πολιτικής, της οικονομικής και της κοινωνικής μας ζωής.
Βέβαια, η διαφθορά στη χώρα μας δεν είναι μια καινούργια μάστιγα, αλλά έρχεται μαζί με την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους και οφείλεται στον τρόπο με τον οποίο οι τοπικοί αρχηγοί – αξιωματούχοι της προεπαναστατικής Ελλάδας χρησιμοποίησαν για προσωπικό τους όφελος τη λειτουργία των θεσμών του τότε νεοσύστατου ελληνικού κράτους.
Το 2016 η Ελλάδα έχασε έντεκα θέσεις στην κατάταξη των χωρών με τη λιγότερη διαφθορά. Συγκεκριμένα, η χώρα μας, από την 58η θέση όπου βρισκόταν το 2015, υποχώρησε στην 69η θέση σε σύνολο 176 χωρών. Τη θέση της πιο αδιάφθορης χώρας κρατάει για τρίτη χρονιά η Δανία και την πρώτη δεκάδα συμπληρώνουν οι Ν. Ζηλανδία, Φινλανδία, Σουηδία, Ελβετία, Νορβηγία, Σιγκαπούρη, Ολλανδία, Καναδάς, με τη 10η θέση να τη μοιράζονται η Γερμανία, το Λουξεμβούργο και το Ηνωμένο Βασίλειο.
Η διαφθορά είναι ένα πολύπλοκο και δύσκολο στην αντιμετώπισή του πρόβλημα. Προτάσεις υπάρχουν, που δεν θα μπορούσαμε να αναλύσουμε σήμερα εδώ, αλλά εργαλεία, όπως η διαφάνεια, η λογοδοσία, η απλούστευση των νόμων και των διαδικασιών της διοίκησης, η αυστηροποίηση αλλά και εφαρμογή των τιμωριών, η μη ανοχή και άμεση καταγγελία από πλευράς του πολίτη θα μπορούσαν να συμβάλουν στη μείωση αυτού του εγκλήματος. Και υπογραμμίζω τη λέξη «μείωση», γιατί πρόκειται για φαινόμενο «Λερναία Υδρα».
Αλλά από κάπου πρέπει να αρχίσουμε. Ας αρχίσουμε, λοιπόν, από το ήθος των λειτουργών της πολιτικής, της Δικαιοσύνης και της Δημόσιας Διοίκησης.
