Εντονο ενδιαφέρον από μεγάλους ελληνικούς και ξένους ομίλους για δορυφορικά διόδια και υποδομές. Ποιες ξένες επιχειρήσεις επιστρέφουν στη χώρα μας και ποιες έρχονται για πρώτη φοράΑπό τον
Φώτη Κόλλια
Με νέους συμμάχους, μεγάλους ξένους ομίλους αλλά και παλαιούς συνεργάτες που επιστρέφουν στο προσκήνιο διεκδικούν ισχυροί Ελληνες επιχειρηματίες τα νέα μεγάλα έργα, ύψους άνω των 3 δισ. ευρώ. Ετσι, βλέπουμε τους ομίλους Μπόμπολα και Κόκκαλη να συνεργάζονται για το νέο σύστημα δορυφορικών αναλογικών διοδίων, ύψους περί τα 450.000.000 ευρώ. Επίσης, τον όμιλο Κοπελούζου να κινείται σε νέους τομείς των υποδομών, διεκδικώντας με Κινέζους την Εγνατία Οδό στον διαγωνισμό που προωθεί το ΤΑΙΠΕΔ. Ακόμα, τον όμιλο Μυτιληναίος να είναι εξίσου κινητικός σε πολλά μέτωπα των υποδομών. Χαρακτηριστικό της ρευστότητας είναι ότι ο Μυτιληναίος διεκδικεί την Εγνατία Οδό μαζί με τον γαλλικό κατασκευαστικό κολοσσό Vinci, ο οποίος όμως συνεργάζεται με τον όμιλο ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ στον διαγωνισμό για τη γραμμή 4 του μετρό (ύψους περί τα 2 δισ. ευρώ) και τον όμιλο ΕΛΛΑΚΤΩΡ στον διαγωνισμό για την υποθαλάσσια ζεύξη Σαλαμίνας – Περάματος (ύψους περί τα 350.000.000 ευρώ)! Δηλαδή οι Γάλλοι σε τρεις διαφορετικούς διαγωνισμούς έχουν τρεις διαφορετικούς συμμάχους, ενώ στο παρελθόν είχαν σχεδόν μόνιμη συνεργασία με τον όμιλο ΕΛΛΑΚΤΩΡ.
Το νέο κύμα διαγωνισμών μεγάλων έργων που προωθούνται αυτήν την περίοδο φέρνει στη χώρα μας και νέους ξένους ομίλους ή αποτελεί αφορμή για να επιστρέψουν κάποιοι που είχαν αποχωρήσει στο παρελθόν. Επειτα από μακρά περίοδο απουσίας μεγάλων διαγωνισμών και έργων, με την εξαίρεση των οδικών αξόνων, βγαίνουν στον αέρα μεγάλες προκηρύξεις, όπως το πρώτο τμήμα γραμμής 4 μετρό Αθήνας, η παραχώρηση της Εγνατίας Οδού, το νέο σύστημα δορυφορικών διοδίων, η υποθαλάσσια ζεύξη Σαλαμίνας – Περάματος, το νέο αεροδρόμιο στο Καστέλι Ηρακλείου (στο οποίο έχει ανακηρυχθεί προσωρινός ανάδοχος η κοινοπραξία ΤΕΡΝΑ με την ινδική GMR) κ.ά. Ταυτόχρονα, κάποιοι άλλοι ξένοι «παίκτες» προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την καλύτερη συγκυρία, ώστε να αποχωρήσουν εντελώς πουλώντας τις συμμετοχές τους, π.χ. σε εταιρίες διαχείρισης οδικών αξόνων.
Επιπλέον, στην αγορά προβλέπουν ότι οι μετοχικές ανακατατάξεις στους μεγάλους κατασκευαστικούς ομίλους θα φέρουν στην Ελλάδα και νέους ισχυρούς διεθνείς «παίκτες». Για παράδειγμα, η πολυετής διαμάχη στο εσωτερικό του ομίλου ΕΛΛΑΚΤΩΡ, μεταξύ της πλευράς Δημήτρη Κούτρα και Λεωνίδα Μπόμπολα και των Αναστάσιου και Δημήτρη Καλλιτσάντση, μπορεί να οδηγήσει σε μετοχικές αλλαγές που είτε θα φέρουν στην Ελλάδα κάποιο νέο ξένο «παίκτη» ή θα ισχυροποιήσουν κάποιον υφιστάμενο. Οι διαπραγματεύσεις για την άρση του διοικητικού αδιεξόδου στον όμιλο ΕΛΛΑΚΤΩΡ είχαν φέρει στην Ελλάδα τον Ντικ Γουέσελς, μεγαλομέτοχο της ολλανδικής κατασκευαστικής εταιρίας VolkerWessels (από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη).
Ο «ιπτάμενος Ολλανδός» -όπως τον έλεγαν στην κατασκευαστική αγορά, επειδή κυκλοφορεί με το ιδιωτικό του αεροσκάφος- ήρθε στην Αθήνα και συζήτησε την απόκτηση ποσοστού του ΕΛΛΑΚΤΩΡΑ. Κατέληξε, όμως, στην αγορά ποσοστού ενός ανταγωνιστή του! Πλέον ελέγχει το 9,38% της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ μέσω του οικογενειακού επενδυτικού οχήματος, της Reggeborgh Invest! Πωλητής ήταν η οικογένεια Ν. Κάμπα, η οποία εξακολουθεί να ελέγχει το 6,06% της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, αλλά αναμένεται ότι θα μεταβιβάσει και αυτό το ποσοστό.
Υποψηφιότητες
Την επόμενη εβδομάδα θα γνωρίζουμε πιθανώς ποιος θα είναι και ο αγοραστής του 9,88% της Αττικής Οδού, το οποίο πωλεί η Τράπεζα Πειραιώς.
Η σύμβαση παραχώρησης του οδικού άξονα λήγει το 2024, αλλά ακούγονται ως υποψήφιοι αγοραστές διάφοροι ανταγωνιστές των δύο βασικών μετόχων της Αττικής Οδού (των ομίλων ΕΛΛΑΚΤΩΡ και J&P ΑΒΑΞ που κατέχουν σχεδόν το 90%), όπως οι ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, Μυτιληναίος, Intrakat καθώς και επενδυτικές εταιρίες. Ταυτόχρονα και οι Ισπανοί της Ferrovial, που ελέγχουν μειοψηφικά ποσοστά στις εταιρίες παραχώρησης της Ιονίας Οδού και του Αξονα Κεντρικής Ελλάδας, αναζητούν τρόπους εξόδου. Ο όμιλος ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ κατέχει σήμερα ποσοστό 78,59% του μετοχικού κεφαλαίου της παραχωρησιούχου εταιρίας Νέα Οδός Ανώνυμη Εταιρία (Ιόνια Οδός και τμήμα Μεταμόρφωση – Σκάρφεια του ΠΑΘΕ) και το 66,66% του μετοχικού κεφαλαίου της παραχωρησιούχου εταιρίας Αυτοκινητόδρομος Κεντρικής Ελλάδας Ανώνυμη Εταιρία Παραχώρησης.
Η Βιοχάλκο δίνει και πάλι ζωή στη Μεταλλουργική Βιομηχανία Ηπείρου
Ανάσα ζωής σε μια «αιωνίως προβληματική» βιομηχανία της Ηπείρου και του ακριτικού Δήμου Πωγωνίου δίνει ο Ομιλος Βιοχάλκο, ο οποίος συμφώνησε προ ημερών να αποκτήσει τη Μεταλλουργική Βιομηχανία Ηπείρου. Η διοίκηση του Ομίλου Βιοχάλκο, που ελέγχει πλέον τη βιομηχανία μέσω της θυγατρικής ΕΛΒΑΛΧΑΛΚΟΡ, έχει στόχο την «ανάστασή» της και τη δημιουργία δεκάδων θέσεων εργασίας στην ακριτική περιοχή. Οπως ήδη ανακοίνωσε, στόχος «είναι η επαναδραστηριοποίηση της παραγωγής και, με την εκμετάλλευση του διεθνούς εμπορικού δικτύου της ΕΛΒΑΛΧΑΛΚΟΡ Α.Ε., η μετατροπή του προφίλ της μονάδας σε εξαγωγική».
Η Μεταλλουργική Βιομηχανία Ηπείρου από το 1979 λειτούργησε εργοστάσιο στο Κεφαλόβρυσο, στους πρόποδες του βουνού Βαλαώρα και λίγα χιλιόμετρα από τα σύνορα με την Αλβανία, το οποίο κρατικοποιήθηκε το 1983. Από τότε, η ακριτική βιομηχανία πέρασε λίγες καλές (όταν ανέλαβε την παραγωγή των δισκίων χαλκονικελίου, τα οποία χρησιμοποιούσε στη συνέχεια το Νομισματοκοπείο για να παράξει τα κέρματα του ενός και των δύο ευρώ) και αρκετές κακές στιγμές.
Τα τελευταία χρόνια, που λειτουργούσε ως θυγατρική της «Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα» (ΕΑΣ) και στη συνέχεια της «Ελληνικά Συστήματα Παραγωγής Πολιτικών Προϊόντων», τα προβλήματα μεγάλωσαν και η σημερινή κυβέρνηση, με νομοθετική ρύθμιση, έδωσε τη δυνατότητα μετάταξης των περίπου 55 εργαζομένων που είχαν απομείνει. Τελικά, η εταιρία τέθηκε σε εκκαθάριση και στις 13 Απριλίου ανακοινώθηκε ότι η ΕΛΒΑΛΧΑΛΚΟΡ υπέγραψε συμβόλαιο για την απόκτηση «του συνόλου των στοιχείων ενεργητικού της ΜΒΗΑΕ, ενδεικτικά, και όχι περιοριστικά, πάσης φύσεως απαιτήσεων, δικαιωμάτων, σημάτων, διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, λογοτύπων, διακριτικών γνωρισμάτων, εμπορικής επωνυμίας και των πάσης φύσεως διοικητικών αδειών που συνδέονται με τη λειτουργία των στοιχείων ενεργητικού της ΜΒΗΑΕ, αντί τιμήματος 2.500.000 ευρώ.
Η πρώην κρατική εταιρία είχε βρεθεί στην επικαιρότητα, όταν η τότε διοίκηση είχε εκμεταλλευθεί τη στενή σχέση του Κεφαλόβρυσου με τον τέως Πρόεδρο της Δημοκρατίας (είναι ο τόπος καταγωγής της μητέρας του) για να υπογράψει τη μεγάλη σύμβαση των 10 δισ. δραχμών (περίπου 3.000.000 ευρώ) για την παραγωγή δισκίων, που στη συνέχεια μετατρέπονταν σε κέρματα του ευρώ στο Νομισματοκοπείο. Ενώ η πρώτη παραγγελία ήταν μεγάλη, της τάξης των 700.000.000 τεμαχίων, επειδή θα αντικαθιστούσαμε τις δραχμές με το ευρώ, στη συνέχεια οι παραγγελίες περιορίστηκαν. Ούτε τα συμβόλαια από τη μητρική ΕΑΣ (κάλυκες κ.λπ.) αρκούσαν για τη συντήρηση της βιομηχανίας. Τώρα θα έχει μια δεύτερη ευκαιρία.
Φ.Κ.
