Η Μελίνα Θεοχαρίδου μιλά για το πολυβραβευμένο έργο «Ολα αυτά τα υπέροχα πράγματα» και την αξία τουΑπό την
Ελένη Σκάρπου
Μακάρι να ξέραμε τι είναι αυτό που θα μας κάνει ευτυχισμένους. Σίγουρα το κυνηγάμε στα τυφλά και πολλές φορές σκοντάφτουμε πάνω του, ανακαλύπτοντας κάθε φορά με άλλα μάτια τον κόσμο. Μέσα από χιλιάδες μικρά πράγματα μπορούμε να χαρούμε και να συμφωνήσουμε ότι αξίζει τον κόπο να υπάρχουμε. Αυτό είναι και το δίδαγμα της παράστασης «Ολα αυτά τα υπέροχα πράγματα» που καταφθάνει στο Θέατρο Αθήναιον τη Δευτέρα 14 Μαΐου και θα παραμείνει στον ίδιο χώρο ως τις 17 Μαΐου, σε σκηνοθεσία Ιόλης Ανδρεάδη.
Η παγκόσμια θεατρική επιτυχία των Ντάνκαν Μακμίλαν και Τζώνυ Ντόναχο, που αγαπήθηκε από χιλιάδες θεατές σε Ελλάδα και Κύπρο, έρχεται για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη, για να μας εισαγάγει στη ζωή ενός κοριτσιού, που η μαμά του κάνει απόπειρα αυτοκτονίας. Το κορίτσι, ενήλικας πια, μας διηγείται την ιστορία του και μας παρακινεί να παίξουμε μαζί του τους υπόλοιπους χαρακτήρες του έργου. Στον ρόλο του κοριτσιού θα συναντήσουμε τη Μελίνα Θεοχαρίδου.
Εκείνη θα μας αποκαλύψει τη λίστα της γεμάτη με κάθε υπέροχο πράγμα στον κόσμο για το οποίο αξίζει κανείς να ζει, και θα μας ταρακουνήσει ώστε να ενεργοποιηθούμε σε σχέση με τους ανθρώπους που αγαπάμε.
Ειλικρίνεια
«Σαν ηθοποιός πάνω στη σκηνή αυτό που αποτελεί πρώτη μέριμνα για μένα είναι η ειλικρίνεια και η αμεσότητα. Θέλω να αντιμετωπίζω το κοινό ως άνθρωπος και όχι ως ηθοποιός. Πάνω σε αυτή τη βάση δουλέψαμε και με την Ιόλη, γιατί αυτό απαιτεί το έργο. Επειτα από κάθε παράσταση νιώθω πολύ γεμάτη, γιατί αυτή η εμπειρία και η σχέση με το κοινό είναι μεγάλο δώρο για μένα. Γίνονται κι εκείνοι δικοί μου άνθρωποι. Μένοντας μετά το τέλος της παράστασης στη σκηνή, για να μαζέψω τα χαρτάκια που τους έχω δώσει, είναι συγκινητικό πώς με πλησιάζουν, πώς μου μιλούν, πώς με αγκαλιάζουν και μου λένε τη δική τους εμπειρία από την κατάθλιψη ή την εμπειρία από φίλους και συγγενείς τους. Είναι υπέροχο να σου λένε πως το έργο τούς βοήθησε να ξαναθυμηθούν τις χαρές της ζωής και πως συνειδητοποιούν ότι υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι που βιώνουν την κατάθλιψη, ότι υπάρχουν κι άλλοι τρόποι για να περπατήσεις σε αυτό το δύσκολο μονοπάτι. Η εμπειρία λοιπόν είναι μοναδική. Νιώθω μεγάλη ικανοποίηση και χαρά» εξομολογείται η Μελίνα Θεοχαρίδου, η οποία κατάγεται από την Κύπρο, ζει και δουλεύει στο Λονδίνο και χάρη σε αυτή την παράσταση αφιερώνει χρόνο και ταξιδεύει στην Ελλάδα αλλά και στη γενέτειρά της.
«Να είναι επίκαιρο»
«Είναι μια παράσταση που μπορείς να την παίζεις χρόνια. Μακάρι να έχω τη δυνατότητα να το κάνω και να συνεχίσει να ανταποκρίνεται ο κόσμος. Το πιο σημαντικό άλλωστε για μένα… είναι να μιλά το θέατρο στον άνθρωπο του σήμερα, του τώρα, του εδώ, να είναι επίκαιρο, είτε μέσα από ένα κλασικό έργο είτε μέσα από ένα σύγχρονο έργο. Το ένα δεν ακυρώνει το άλλο. Εμένα προσωπικά μού αρέσει το θέατρο που έχει μια επιπλέον θεατρικότητα, όχι το ρεαλιστικό αλλά το φορμαλιστικό. Εχει πολύ ενδιαφέρον να συνεχίσουμε να πειραματιζόμαστε και να ψάχνουμε νέες φόρμες και τρόπους για να επικοινωνήσουμε με το κοινό» επισημαίνει η ίδια, η οποία έχει βρει το αγαπημένο σημείο της στη λίστα με τα υπέροχα πράγματα του κόσμου μας.
Εχω εκτιμήσει πιο πολύ τη δύναμη της μουσικής
«Το να ακούσεις ένα τραγούδι, που εκφράζει ακριβώς αυτό που νιώθεις, εκείνη ακριβώς τη στιγμή… είναι αγαπημένη ατάκα αυτή. Στη ζωή της ηρωίδας και στην παράσταση η μουσική έχει μεγάλη σημασία, στη δική μου ζωή όχι τόση. Εχω όμως εκτιμήσει πραγματικά πολύ περισσότερο τη δύναμή της μέσα από την παράσταση και έχω αρχίσει να ακούω τη μουσική και τους στίχους με πολλή προσοχή. Είναι γεγονός πως η μουσική κάνει ό,τι και το θέατρο… Σου δείχνει ότι υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι γύρω σου που βιώνουν τα ίδια συναισθήματα, που βρίσκουν τρόπους να βγουν από το σκοτάδι και να βρουν το φως. Αυτό είναι πολύ λυτρωτικό. Είναι κάτι που μπορεί να σου δώσει μεγάλη δύναμη» καταλήγει η Μελίνα Θεοχαρίδου.
