«Βόμβες» Πολύδωρα για τη Novartis. Το ιστορικό στέλεχος της ΝΔ «καρφώνει» τον Σαμαρά
Ο πρώην υπουργός των κυβερνήσεων Καραμανλή καταγγέλλει τις επιθέσεις εναντίον των δικαστών
Μιλά ευθεωσ για «πανθομολογούμενο σκάνδαλο που μένει ανεξερεύνητο», ενώ αφήνει αιχμές και για τον Μητσοτάκη
Η Θέση μας: Η κυριαρχία της προπαγάνδας
Θα μπορούσε να αποκληθεί και «στροφή στον ρεαλισμό» η κυβερνητική γραμμή για τη Novartis και τη διερεύνηση της «σκευωρίας».
Τα ως τώρα στοιχεία, από τη δικογραφία που έφτασε στη Βουλή, δεν φαίνονται ικανά να τεκμηριώσουν την προεκλογική ρητορική της Ν.Δ. ως προς τη στοχοποίηση των Αλέξη Τσίπρα και Δημήτρη Παπαγγελόπουλου για τη «μεθόδευση» της δικαστικής δίωξης των 10 πολιτικών προσώπων, πέρυσι, για το πολύκροτο σκάνδαλο της φαρμακευτικής εταιρίας.
Ακόμα και ο βασικός μάρτυρας, κ. Αγγελής, αποφεύγει να κατονομάσει τον υπουργό «Ρασπούτιν», και ουσιαστικά η μόνη «μαρτυρία» υπάρχει στη μήνυση Σαμαρά, κάτι το οποίο δεν συνιστά από μόνο του ατράνταχτο τεκμήριο που να αποδεικνύει πέραν πάσης αμφιβολίας την ύπαρξη «σκευωρίας», όπως καταγγελλόταν προεκλογικά από τη Ν.Δ. σε βάρος του ΣΥΡΙΖΑ.
Υπό αυτή την έννοια, το ενδεχόμενο να συμβεί κάτι αντίστοιχο από τη διαχείριση του θέματος, όπως και στην περίπτωση της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, που ξεκίνησε με τυμπανοκρουσίες για το «μεγαλύτερο σκάνδαλο» και στο τέλος κατέληξε σχεδόν στην αρχειοθέτηση του σκέλους του σκανδάλου που αφορούσε τα πολιτικά πρόσωπα, «στοιχειώνει» το Μαξίμου.
Γι’ αυτό, άλλωστε, η κυβερνητική πλειοψηφία προτείνει προανακριτική μόνο για τον Δημήτρη Παπαγγελόπουλο, και αυτό μάλιστα με προσοχή, καθώς όλα τα ενδεχόμενα, ακόμα και το να κρίνει η προανακριτική ότι δεν είναι στις αρμοδιότητές της η έρευνα και να επιστρέψει τη δικογραφία στη Δικαιοσύνη, παραμένουν ανοιχτά.
Το γεγονός ότι ο ίδιος ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέλιος Πέτσας δεν το απέκλεισε είναι δηλωτικό των ενδόμυχων σκέψεων, αλλά και των διλημμάτων που έχει η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη.
Ουσιαστικά, δηλαδή, παραμένει ανοιχτό το ενδεχόμενο να συμβεί ό,τι και με την προανακριτική του ΣΥΡΙΖΑ για τα 10 πολιτικά πρόσωπα που φέρεται ότι εμπλέκονταν στο σκάνδαλο. Η προανακριτική έκρινε ότι δεν έχει αρμοδιότητα να προχωρήσει και επέστρεψε τη δικογραφία στη Δικαιοσύνη για να συνεχίσει η τελευταία την έρευνα και να «βγάλει το φίδι από την τρύπα».
Όμως, οι κινήσεις του Μεγάρου Μαξίμου δεν υπαγορεύονται μόνο από την ύπαρξη ή την ανυπαρξία δικαστικών τεκμηρίων, αν και αυτός ο παράγοντας -όπως είναι φυσικό- βαραίνει αποφασιστικά στις επιλογές της κυβέρνησης για το συγκεκριμένο θέμα. Η πολιτική διαχείριση που έχει επιλέξει η κυβέρνηση έχει ρίζες στο ιστορικό παρελθόν της χώρας, αλλά ταυτόχρονα βλέπει και στο… πολιτικό μέλλον.
Στην πραγματικότητα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, έχοντας διδαχθεί από το πάθημα του πατρός του, Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, το 1989, δείχνει αποφασισμένος να μην ενδώσει στους «θερμοκέφαλους» της Ν.Δ., και ιδίως στο στρατόπεδο της πλευράς Σαμαρά – οι οποίοι θέλουν να δουν τον κ. Τσίπρα στο… σκαμνί. Η ιστορική ανάγνωση στην ηγεσία της Ν.Δ. και την κυβέρνηση είναι πως το 1989 η τότε κυβέρνηση του επιτίμου νεκρανέστησε πολιτικά το ΠΑΣΟΚ και τον Ανδρέα Παπανδρέου με το Ειδικό Δικαστήριο και τη γραμμή για «κάθαρση».
Γραμμή Καραμανλή
Δεν είναι τυχαίο ότι ο πρωθυπουργός επέλεξε, τη στιγμή της ανακοίνωσης ότι η προανακριτική για τη Novartis δεν θα αφορά τον Αλέξη Τσίπρα, να εμφανιστεί ως υπέρμαχος της γραμμής του Κωνσταντίνου Καραμανλή, ότι έναν πρωθυπουργό δεν τον στέλνεις στο δικαστήριο, αλλά στο σπίτι του.
Παρασκηνιακά, ο κ. Μητσοτάκης δέχεται φαρμακερά βέλη από όσους στην παράταξή του πιστεύουν ότι «αθώωσε» τον κ. Τσίπρα.
Εντούτοις, ο πρωθυπουργός δεν είναι διατεθειμένος να αλλάξει γραμμή πλεύσης, καθώς θεωρεί ότι είναι κυρίαρχος του παιχνιδιού και κανείς δεν θα τολμούσε αυτή τη στιγμή να δημιουργήσει εσωκομματικά προβλήματα στην κυβέρνηση, όσο κι αν η ιστορία με τη Novartis και η διαχείριση της υπόθεσης «σκευωρίας» αποτελεί ένα ακόμα πεδίο που δοκιμάζει την αντοχή της σχέσης Μητσοτάκη – Σαμαρά.
