Το μοιραίο πρόσωπο που διαχειρίζεται την κυκλοφορία των εφημερίδων. Η ύποπτη τακτική για εξαφάνιση μερίδας του ΤύπουΣτη δυσάρεστη θέση να καταστρέψει εκείνη τη μερίδα του Τύπου στην Ελλάδα που δεν συντάσσεται με τα οικονομικά συμφέροντα που ο ίδιος υπηρετεί φαίνεται ότι βρίσκεται ο Παναγιώτης Τζένος, ο οποίος εσχάτως τοποθετήθηκε πρόεδρος στο Αργος (ευρύτερων συμφερόντων του Βαγγέλη Μαρινάκη), το οποίο αποτελεί το μοναδικό πρακτορείο διανομής Τύπου στην Ελλάδα. Από αυτή τη θέση ο -θεωρητικά- δημοσιογράφος Τζένος, ο οποίος από παραπαίδι του έμπειρου Γιώργου Τράγκα βρέθηκε πρωτοπαλίκαρο στον Πειραιά, προσπαθεί εκτελώντας συγκεκριμένες εντολές να στραγγαλίσει οικονομικά κάθε μέσο που αποκαλύπτει τα σκοτεινά και ολοκληρωτικά σχέδια του αφεντικού του, με κινήσεις που ξεπερνούν όχι μόνο τη συναλλαγματική ηθική αλλά ακόμη και την απλή λογική.
Η «δημοκρατία» είχε θέσει εξαρχής ζήτημα για το μέλλον του πρακτορείου Αργος. Οταν δε ανακοινώθηκε ότι τα ηνία αναλαμβάνει ο Παναγιώτης Τζένος, τα ερωτήματα έγιναν σχεδόν βεβαιότητα. Είχαμε από τότε αναρωτηθεί ποια ακριβώς προσόντα στο βιογραφικό του τον ανέδειξαν ικανότερο για τη θέση αυτή, από τη στιγμή μάλιστα που δεν έχει καμία πρότερη εμπειρία στον ευαίσθητο κλάδο της διανομής Τύπου. Και, δυστυχώς, οι υποψίες μας δικαιώνονται με τον πιο θλιβερό τρόπο, αφού αποκαλύπτεται πλέον ότι ο στόχος της τοποθέτησης του κ. Τζένου στη συγκεκριμένη θέση δεν είναι η απρόσκοπτη λειτουργία του πρακτορείου μέσω της βιωσιμότητας των μέσων που συναλλάσσονται μαζί του, αλλά η εξαφάνιση κάποιον μέσων από τον χάρτη.
Οι καθυστερήσεις καταβολής των εισπράξεων των εφημερίδων, δηλαδή των χρημάτων που ο κάθε αναγνώστης δίνει από το υστέρημά του στις μέρες μας για να αγοράσει και να διαβάσει την αγαπημένη του εφημερίδα, είναι πλέον ένα παγιωμένο φαινόμενο. Ο κ. Τζένος, εν ολίγοις, παρακρατεί και καθυστερεί να αποδώσει τα χρήματα που εσείς, οι αναγνώστες, δίνετε για την οικονομική επιβίωση της εφημερίδας που επιλέγετε.
«Περίεργες» κρατήσεις
Όμως, αυτή δεν είναι η μόνη τακτική που ο κ. Τζένος ακολουθεί: «Περίεργες» κρατήσεις γίνονται δήθεν για τα ασφαλιστικά ταμεία (οι οποίες δεν αποδίδονται ποτέ στο Δημόσιο) με ερμηνείες του νόμου α λα καρτ και διαπράττοντας το αδίκημα (κακούργημα!) της υπεξαίρεσης. Παράλληλα αυξάνει την προμήθεια που αναλογεί στο πρακτορείο επίσης με αυθαίρετες αποφάσεις, τις οποίες μάλιστα αυξήσεις απαιτεί με αναδρομική ισχύ ετών. Αυτός ο άνθρωπος, που έχει μάθει να δραστηριοποιείται εκτοξεύοντας απειλές και εκβιασμούς σε επιχειρηματίες του κλάδου υφαίνοντας ένα νεφελώδες πλέγμα αόριστων πληροφοριών, αποδεικνύεται πραγματικά επικίνδυνος.
Όσο βρίσκεται η διοίκηση του πρακτορείου στα χέρια του κινδυνεύει με ολοκληρωτική καταστροφή όχι μόνο ο Τύπος αλλά και το ίδιο το Αργος, που θα δει τους πελάτες του -και, άρα, τις εισπράξεις του- να εξανεμίζονται. Ομως, είπαμε, ο στόχος δεν είναι η επιβίωση των εκδοτών! Γι’ αυτό θα επαναλάβουμε τα ερωτήματα που είχαμε θέσει πριν από λίγο καιρό:
• Τι έχουν να πουν για όλα αυτά οι διάφοροι δανειστές του πρακτορείου, όπως οι τραπεζίτες, που συνήθως έχουν άποψη για πιο απλά θέματα από τη διοίκηση μιας χρεωμένης επιχείρησης;
• Τι έχουν να πουν οι πολυπράγμονες κυβερνητικοί που κινδυνεύουν να «σκάσει» στα χέρια τους ο Τύπος;
• Τι έχει να πει η Επιτροπή Ανταγωνισμού, που περί άλλα τυρβάζει; Και εδώ δεν μιλάμε για το ποδόσφαιρο! Μιλάμε για το αγαθό της ενημέρωσης και της πληροφόρησης, που όλες οι έρευνες δείχνουν ακόμα και σήμερα ότι υπηρετείται πιο έγκυρα από τις εφημερίδες! Ή μήπως όλοι αυτοί δεν το θεωρούν «αγαθό»;
