Η καγκελάριος άκουγε τον Ερντογάν να απειλεί τους πάντες και δεν είπε λέξη
Η θλιβερή Ανγκελα επιβεβαίωσε χθες στην Κωνσταντινούπολη ότι οι Γερμανοί δεν… ξεχνάνε τους παλιούς συμμάχους τους
Η Θέση μας: Το πάθημα ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ.
Μία ημέρα μετά το «χαστούκι» της Επιστημονικής Υπηρεσίας της γερμανικής Βουλής προς την Τουρκία -που έκρινε παράνομο το τουρκολιβυκό μνημόνιο- και λίγες ώρες αφότου το γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών ανακοίνωσε πως υιοθετεί το πόρισμα, η Ανγκελα Μέρκελ μετέβη στην Κωνσταντινούπολη για να εγκαινιάσει τουρκογερμανικό πανεπιστήμιο «αγκαζέ» με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Η καγκελάριος, που φαίνεται ότι έχει απολέσει κάθε ίχνος της παλιάς πυγμής της, σαν άλλο… χανουμάκι του «σουλτάνου», δέχθηκε με ενθουσιασμό ιθαγενούς το μπρούτζινο καθρεφτάκι που της δώρισε ο Ερντογάν, ενώ, σε πλήρη αντίθεση με τη χαριεντιζόμενη καγκελάριο, ο Τούρκος πρόεδρος μπήκε απευθείας στο… ψητό, προειδοποιώντας την καλεσμένη του πως το λιβυκό χάος θα εξαπλωθεί στη Μεσόγειο, εάν δεν επιβληθεί πολιτική λύση.
Σύμφωνα με τους αναλυτές, τα λεγόμενα του Ερντογάν δεν προκαλούν εντύπωση. Απειλώντας με χάος και ισλαμική τρομοκρατία, ο επικεφαλής του τουρκικού κράτους ακολούθησε τη συνήθη τακτική του. Προειδοποίησε το Βερολίνο και την υπόλοιπη Ευρώπη για το τι θα συμβεί, εάν δεν στηρίξουν τη «σωστή πλευρά» στη λιβυκή διαμάχη. Και όπου «σωστή», εννοεί φυσικά την πλευρά που στηρίζει ο ίδιος, αυτήν του φιλότουρκου πρωθυπουργού της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης εθνικής ενότητας Φαγέζ αλ Σάρατζ.
«Το χάος που κυριαρχεί στη Λιβύη κινδυνεύει να έχει συνέπειες σε ολόκληρη τη Μεσόγειο – πρέπει να επιταχύνουμε την επίλυση, εάν δεν θέλουμε να σηκώσουν κεφάλι τρομοκρατικές οργανώσεις, όπως το Ισλαμικό Κράτος και η Αλ Κάιντα» είπε.
Αλγεινή εντύπωση, βέβαια, προκάλεσε η ανύπαρκτη αντίδραση της Μέρκελ στην έμμεση, αλλά σαφή απειλή του οικοδεσπότη της. Με δεδομένο το κακό ξεκίνημα, είναι να απορεί κανείς με ποιους όρους τέθηκαν στην κεκλεισμένων των θυρών συνάντησή τους τα φλέγοντα θέματα που συζητήθηκαν – η Λιβύη και η Συρία, η κρίση στο Ιράκ, οι εντάσεις με το Ιράν, το Προσφυγικό και οι γεωτρήσεις στην ανατολική Μεσόγειο. Αναλυτές εκτιμούσαν, πάντως, πως ο «σουλτάνος» θα χρησιμοποιήσει ξανά την πολύ αποτελεσματική για το Βερολίνο απειλή της αύξησης των προσφυγικών ροών προς την Ευρώπη έναντι όποιου θέματος, αφού κανείς Ευρωπαίος δεν δείχνει διατεθειμένος να ορθώσει ανάστημα απέναντί του.
Σε κάθε περίπτωση, ενδεικτικό του κλίματος που επικράτησε χθες στην Κωνσταντινούπολη είναι το γεγονός πως ο Τούρκος πρόεδρος δεν σχολίασε το γεγονός ότι η γερμανική κυβέρνηση «αντιπροσωπεύεται πλήρως» από τα συμπεράσματα της γνωμοδότησης των Επιστημονικών Υπηρεσιών του Ομοσπονδιακού Κοινοβουλίου (που έκρινε πως το τουρκολιβυκό μνημόνιο παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα τρίτων χωρών), ενώ η Μέρκελ με τη σειρά της έκανε σαφές με την ανοχή της πόσο ανάγκη έχει τον Τούρκο πρόεδρο.
Κατά τη διάρκεια της κοινής συνέντευξης Τύπου που παραχώρησαν, ο Ερντογάν «πάγωσε» την καγκελάριο, διαμηνύοντας πως η Αγκυρα δεν θα εγκαταλείψει τον Σάρατζ και τονίζοντας πως το στρατιωτικό προσωπικό της Τουρκίας, που έχει σταλεί στη Λιβύη, θα συνεχίσει να υποστηρίζει και να εκπαιδεύει δυνάμεις της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Τρίπολης. καθώς αυτό «δεν αποτελεί επιλογή, αλλά υποχρέωση». «Η εύθραυστη κατάπαυση πυρός στη Λιβύη πρέπει να μετατραπεί σε σταθερή» βρήκε μόνο να σχολιάσει η -κατώτερη των περιστάσεων- Μέρκελ.
Κερδισμένος, εν κατακλείδι, από τη συνάντηση βγήκε ο Τούρκος πρόεδρος, καθώς, εκτός των άλλων, εξασφάλισε και περαιτέρω κονδύλια για τη διαχείριση των προσφύγων που φτάνουν στη χώρα του από τη Συρία, από τη στιγμή που η καγκελάριος βρήκε αρκετά… ανθρωπιστικό τον σκοπό του και εκτίμησε πως το Βερολίνο είναι σε θέση να τον συνδράμει.
