Οι στατιστικές, τα διαγράμματα και η ψυχρή αντιμετώπιση των αριθμών προοιωνίζονται χείριστες εξελίξεις για τον λαό μας. Ας πάρουμε για παράδειγμα τις αυτοκτονίες: ανήλθαν σε 677 το 2009, σε 830 το 2010 και σε 927 την περασμένη χρονιά, ενώ έως τον Αύγουστο του 2012 έχουν ήδη καταγραφεί 690.
Οι αριθμοί προέρχονται από το υπουργείο Δημοσίας Τάξεως και είναι ενδεικτικοί της κατάστασης που επικρατεί στην πατρίδα μας.
Επίσης δεν είναι λίγοι οι συμπατριώτες μας που φεύγουν από την Ελλάδα για να αναζητήσουν το δικαίωμά τους στη ζωή και τη δουλειά. Μόνο το πρώτο εξάμηνο του 2012 μετανάστευσαν στη Γερμανία 15.800 Ελληνες, δηλαδή 6.900 περισσότεροι από ό,τι το αντίστοιχο περσινό διάστημα. Η αύξηση είναι της τάξεως του 78%! Τα στοιχεία δόθηκαν στη δημοσιότητα από τη γερμανική στατιστική υπηρεσία και δεν είναι ενθαρρυντικά. Κάθε άλλο…
Ομως, μια προσεκτική ανάγνωση της πολυχιλιετούς Ιστορίας του έθνους μας έχει διαφορετικά στοιχεία και μηνύματα να μας δώσει. Το εξής ένα: Οι Ελληνες, σε πείσμα των καιρών και των αριθμών θα ζήσουν. Εχουν μια αποστολή να επιτελέσουν και δεν πρόκειται να την αφήσουν ανολοκλήρωτη.
Υπήρξαν κι άλλες δοκιμασίες, μεγαλύτερες από την τωρινή. Τις αντιμετωπίσαμε. Δεν το βάλαμε κάτω. Ρωμαιοκρατία, Φραγκοκρατία, περίπου μισή χιλιετία εγκλεισμού στον τάφο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, Κατοχή. Περίοδοι σκληρές. Κατοχικές δυνάμεις ανελέητες, κτηνώδεις. Ανατολή και Δύση πάντοτε στόχευαν στον περιορισμό μας στα δικά τους μέτρα και σταθμά. Οπου δεν περνούσαν το χρυσίον της εξαγοράς και η απειλή προσπαθούσαν να μας αφανίσουν βιολογικά.
Οι γενοκτονίες που έχουμε υποστεί είναι πολλές και τεράστιοι οι αριθμοί των Ελλήνων που έπεσαν θύματα της επεκτατικής μανίας των αντιπάλων μας. Επιβιώσαμε, σε πείσμα της στατιστικής.
Θα ζήσουμε και τώρα και οι σοβαρές ενισχύσεις προέρχονται από τα ίδια τα σπλάχνα μας. Οι νέοι είναι εκείνοι που θα πάρουν τη σκυτάλη του Ελληνισμού, την ιερή δάδα του ορθού λόγου, για να μεταλαμπαδεύσουν το φως μας στην ανθρωπότητα.
Οι νέοι δεν είναι άτυχοι. Είναι τυχεροί. Η ενηλικίωσή τους θα γίνει σ’ ένα περιβάλλον υλικά φτωχότερο, αλλά πλούσιο σε εμπειρίες και απαλλαγμένο από τους ανόητους μύθους και τα χάρτινα είδωλα, που παγίδευαν συνειδήσεις και φυλάκιζαν την κοινωνία στα κάτεργα ενός ηθικά χρεοκοπημένου πελατειακού κράτους.
Το «ιππικό» που περιμένουν πολλοί να μας σώσει βρίσκεται τώρα στα βρεφοκομεία, στα νηπιαγωγεία, στα δημοτικά σχολεία, στα γυμνάσια, στα λύκεια και τα πανεπιστήμια.
Αυτοί είναι οι Ελληνες που θα απονείμουν δικαιοσύνη, θα θωρακίσουν το έθνος μας και θα χτίσουν την πατρίδα που όλοι ονειρευόμαστε. Στο χαμόγελο των παιδιών, των εφήβων και των νέων η ελπίδα.
