Το τελευταίο 48ωρο η Ευρώπη συγκλονίζεται από τους μύδρους που εκτόξευσε εναντίον της γερμανικής πολιτικής ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι, τέως πρωθυπουργός της Ιταλίας. Σε τηλεοπτική συνέντευξή του, ο πολιτικός που εκδιώχθηκε από την πρωθυπουργία από τους Γερμανούς (!) για να τον διαδεχτεί «τεχνοκράτης», αποκάλυψε: «Η Γερμανία θέλησε να πράξει κάτι για να ωφεληθεί, δίνοντας εντολή στις τράπεζές της να πουλήσουν όλα τα ομόλογα του ιταλικού δημοσίου. Τότε κυρίως τα αμερικανικά ταμεία χρηματοοικονομικών επενδύσεων σκέφτηκαν ότι, αφού άρχισε να πουλά η Γερμανία, κάτι δεν πάει καλά και άρχισαν όλοι να πωλούν».
Ετσι περιέγραψε την εκτίναξη των ιταλικών σπρεντ, τα οποία χαρακτήρισε απάτη: «Το σπρεντ δεν μας ενδιαφέρει: είναι μια απάτη, ένα ψεύτικο εύρημα» σχολίασε καυστικά ο άτακτος Καβαλιέρε.
Η αναφορά του στη χώρα μας και τις συνθήκες που προκάλεσε η πολιτική της Γερμανίας κάθε άλλο παρά υπερβολική μπορεί να χαρακτηριστεί: «Οσο ήμουν πρωθυπουργός, αντιστάθηκα στις γερμανικές απαιτήσεις σαν κι εκείνες που έφεραν την Ελλάδα στα όρια του εμφυλίου πολέμου».
Δυστυχώς όσα ανέφερε ο Ιταλός πολιτικός δεν έχουν διατυπωθεί ανοιχτά -ούτε καν ως υπαινιγμοί- από τους καθ’ ύλην αρμοδίους να υπερασπίζουν τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα. Απαντες έχουμε αντιληφθεί το σχέδιο εκγερμανισμού της Ευρώπης μέσω των κερδοσκοπικών παιχνιδιών που εξυφάνθηκαν στο Βερολίνο. Ομως ουδείς σημαίνων παράγοντας του δημόσιου βίου τόλμησε να μιλήσει ευθέως για τη διάλυση που επέφεραν στην κοινωνία μας οι παρανοϊκές φιλοδοξίες της χώρας της κ. Μέρκελ.
Παρασκηνιακά οι περισσότεροι εκφράζουν τη συμφωνία τους με όσα καταγγέλλει ο Μπερλουσκόνι, αλλά στις δημόσιες τοποθετήσεις τους συγκαλύπτουν το μαζικό έγκλημα σε βάρος των Ελλήνων λέγοντας φληναφήματα.
Ωστόσο, το καζάνι που κοχλάζει στις χώρες του ευρωπαϊκού νότου μπορεί να εκραγεί πολύ πριν από τις γερμανικές εκλογές. Οι λαοί δεν πείθονται πλέον από τα εκβιαστικά διλήμματα και τα σενάρια καταστροφής που παράγουν οι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί του υπό σύσταση 4ου Ράιχ.
Η «έφοδος» Μπερλουσκόνι μπορεί να σημάνει την αρχή του τέλους μερικών αυταρχικών ονειρώξεων…
