Το καθεστώς στην καταβολή του ΦΠΑ αλλάζει, αλλά εκείνο που μένει απαράλλαχτο στην Ελλάδα του Μνημονίου είναι η παραφροσύνη και η αδιάκοπη επίθεση σ’ όλες τις θέσεις εργασίας, σε όλες τις πηγές εισοδήματος, σε όλες τις επιχειρηματικές μονάδες που αντέχουν (ασθμαίνοντας) στην επέλαση της κρίσης. Η νέα «επινόηση» των εγκεφάλων του υπουργείου Οικονομικών είναι η κατάργηση των δόσεων ΦΠΑ. Ο φόρος θα βεβαιώνεται και θα καταβάλλεται στο τέλος κάθε τριμήνου και η αποπληρωμή του θα γίνεται εφάπαξ.
Η Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου (ΕΣΕΕ), με επιστολή της προς το υπουργείο Οικονομικών εκφράζει τη διαμαρτυρία της για τη σχεδιαζόμενη μεταβολή, τονίζοντας, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «Μας κάνει δε μεγάλη εντύπωση η δικαιολογητική βάση που προβάλλεται από το υπουργείο για την τροποποίηση του καθεστώτος δήλωσης και είσπραξης του ΦΠΑ: ότι οι συγκεκριμένες οφειλές είναι εύκολο να εισπραχθούν, καθώς αφορούν ζωντανές επιχειρήσεις. Αυτό όμως είναι μόνο το φαίνεσθαι. Στην πραγματικότητα, στη μεγάλη τους πλειονότητα οι επιχειρήσεις της χώρας, χτυπημένες βαριά από την οικονομική δυσπραγία και την ύφεση, δεν είναι ζωντανές αλλά στην κυριολεξία ημιθανείς και κρατιούνται στη ζωή μόλις και μετά βίας. Η μεταβολή του πλαισίου είσπραξης του ΦΠΑ θα τους δώσει τη χαριστική βολή».
Αυτά που στους κοινούς θνητούς φαντάζουν ηλίου φαεινότερα στους επιτελείς του υπουργείου Οικονομικών φαίνονται αδιανόητα. Επειδή η απόσταση που χωρίζει τη γραφειοκρατία με την κοινωνία διευρύνεται, οι «ειδήμονες» στα οικονομικά θεωρούν ότι η απειλή των κατασχέσεων και η κινητοποίηση των δικαστικών τμημάτων των εφοριών θα εξαναγκάσουν άπαντες να πληρώσουν άμεσα – ακόμα κι αν δεν έχουν!
Φυσικά, στην πραγματική ζωή οι αποφάσεις των ανθρώπων ορίζονται από την ανάγκη. Ο επιχειρηματίας που μετά βίας κατορθώνει να διατηρεί ανοιχτή την εταιρία του, όταν θα ξεμείνει εντελώς από ρευστό, θα υποχρεωθεί να αναστείλει εργασίες.
Τότε οι υπουργικές αποφάσεις και οι νόμοι θα έχουν τηρηθεί μεν κατά γράμμα, αλλά οι στρατιές των ανέργων θα πυκνώσουν και η ανέχεια θα εξαπλωθεί περαιτέρω…
