Αυτή την εποχή λοιπόν, πλησιάζοντας η 28η Οκτωβρίου, φουντώνουν οι συζητήσεις σχετικώς με το ποιός είπε το μεγάλο «ΟΧΙ» στους Ιταλούς. Μια μεγάλη, η συντριπτικώς μεγαλύτερη και απείρως…μουγγότερη μερίδα, πιστεύει ότι το ΟΧΙ το είπε ο τότε πρωθυπουργός Ιωάννης Μεταξάς.
Μία άλλη πάλι, σαφώς μικρότερη και ασφαλώς θορυβοδέστερη, ισχυρίζεται ότι το ΟΧΙ, το είπε ο λαός.
Τι ακριβώς συμβαίνει; Ποιά είναι η αλήθεια;
Το θέμα με απασχόλησε πολύ σοβαρά επί σειρά ετών. Έρευνες σε σκονισμένα αρχεία, που φυλάσσονταν σε σκοτεινά τριπλοκλειδωμένα υπόγεια και απρόσιτες κρύπτες που απόξω έχουν κροκόδειλους και λάμιες να τα φυλάνε, αλλά και από συζητήσεις με μάρτυρες που έζησαν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τα γεγονότα, ξεκαθάρισα τα πράγματα.
Ήρθε λοιπόν η στιγμή να μάθει ο κόσμος, τι ακριβώς συνέβη εκείνη την μοιραία νύχτα της 28ης Οκτωβρίου του 1940.
Η ώρα είναι περίπου 3 τα ξημερώματα !
Ένα μαύρο αυτοκίνητο, ανεβαίνει με μεγάλη ταχύτητα την λεωφόρο Κηφισίας, περνάει τον «τροχονόμο» και μετά από περίπου ένα χιλιόμετρο στρίβει δεξιά. Σε λίγο σταματάει έξω από το σπίτι του Έλληνα πρωθυπουργού Ιωάννη Μεταξά, στην οδό Δαγκλή, την οποία φυλάει μόνον ένας ενωμοτάρχης, ο Τραυλός, αν και ο ένοικός της είναι δικτάτορας. Πολύ αργότερα, τις κατοικίες δημοκρατικά εκλεγμένων πρωθυπουργών θα φυλάνε Διμοιρίες ΜΑΤ, ενώ αστυνομικές κλούβες, θα αποτρέπουν κάθε σκέψη για προσέγγιση σ’ αυτές, έστω και για να εκφράσουμε την λατρεία μας, ενίοτε προσφέροντας αυγά ή ντομάτες ή και τα δύο, προς τους λαοπρόβλητους ηγέτες.
Από το αυτοκίνητο κατεβαίνει ένας τυπάκος και χτυπάει το κουδούνι του σπιτιού.
Σε λίγο βγαίνει ο πρωθυπουργός αγουροξυπνημένος φορώντας την ρόμπα του και στο πρόσωπο του νυχτερινού επισκέπτη, αναγνωρίζει τον Ιταλό πρέσβη στην Αθήνα Εμμανουέλε Γκράτσι, ενώ Τραυλός, μπερδεύοντας τις σημαίες, του είχε πει ότι τον ζητούσε ο Γάλλος πρέσβης. Τέτοια μέτρα ασφαλείας
– Καλημέρα Εμμανουέλε. Kομματάκι πρωινό-πρωινό σε βλέπω. Τι συμβαίνει Δευτεριάτικα;
– Θα τα πούμε κ. Πρόεδρε, λέει μαγκωμένα ο ευγενέστατος, είναι η αλήθεια, πρέσβης. Να περάσω μέσα;
Οι δύο άνδρες περνάνε σ’ ένα μικρό και απλοϊκό σαλονάκι, που βρισκόταν (και ακόμα βρίσκεται) δεξιά από το χολ.
– Λοιπόν Εμμανουέλε σε ακούω.
– Κύριε Πρόεδρε, δεν ξέρω από πού ν’ αρχίσω, μουρμουράει αμήχανα ο πρέσβυς.
– Από την αρχή Εμμανουέλε, από την αρχή. Τον ενθαρρύνει ο Μεταξάς.
– Ακούστε. Η κυβέρνησή μου, μου ανέθεσε να σας ανακοινώσω ότι ζητάει να επιτρέψει η Ελλάς στα στρατεύματά μας, να διέλθουν ανεμπόδιστα τα Ελληνοαλβανικά σύνορα και να μπουν στην χώρα σας.
– Δηλαδή, αν κατάλαβα καλά, που καλά κατάλαβα δηλαδή, θέλετε να περάσετε τα σύνορα χωρίς διαβατήρια και λοιπές γραφειοκρατικές και χρονοβόρες διατυπώσεις. Ή, με άλλα λόγια, εσείς θέλετε να εφαρμόσετε την Συνθήκη του Σέγκεν, που θα εφευρεθεί μετά από καμμιά πενηνταριά χρόνια.
– Μάλιστα κ. Πρόεδρε, καλά καταλάβατε.
Ο Μεταξάς σηκώνεται και πηγαίνει στο τηλέφωνο (δεν υπήρχαν κινητά τότε…). Σχηματίζει έναν αριθμό στο καντράν και σε λίγο αρχίζει να μιλάει. Ο Γκράτσι τεντώνει τ’ αυτί μπας και πιάσει καμιά φράση, αλλά το μόνο που κατορθώνει να συλλάβει, είναι κάποιες σκόρπιες λέξεις: «Ραδιοφωνία», «χαλιά», «ψηφοφορία», «‘Όζον» και πλέον ου. Σε λίγο ο Μεταξάς επιστρέφει σκεφτικός μεν, αλλά αποφασιστικός.
– Άκουσε Εμμανουέλε. Αυτό που μου ζήτησες είναι πολύ σοβαρό και δεν μπορώ να πάρω μόνος μου απόφαση. Εδώ κοτζάμ Τσίπρας και μετά από 75 χρόνια για ψύλλου πήδημα θα κάνει Δημοψηφίσματα. Πήρα λοιπόν τηλέφωνο στο Εθνικό (τότε λεγόταν ακόμα «Εθνικό») Ίδρυμα Ραδιοφωνίας και διέταξα να σταματήσουν μια εκπομπή που κάνουν τώρα για χαλιά και για νερό με όζον και να ενημερώσουν τους Έλληνες σχετικά με το αίτημά σας. Στην συνέχεια θα δώσουν δύο αριθμούς στους οποίους θα καλούν, όσοι μεν συμφωνούν με το αίτημά σας στο 99035573464230 και όσοι αρνούνται στο 99035573464231. Όπως αντιλαμβάνεσαι, η διαδικασία αυτή θα πάρει κάποιες ώρες, αφού ακόμη δεν έχουν εφευρεθεί οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές, γι’ αυτό προτείνω να παραγγείλουμε καμιά πίτσα ή τίποτις σουβλάκια από τα «Γουρουνάκια» της Κηφισιάς και να παρακολουθούμε παρείτσα την ψηφοφορία. Βλέπεις δεν έχουμε και τηλεόραση να βλέπαμε κανένα τούρκικο σίριαλ, με τα οποία θα παθιάζονται οι Έλληνες, μετά από 75 χρόνια…
– Μα κ. Πρόεδρε, ψέλλισε ο Γκράτσι, τι λέτε. Εδώ ο κ. Μουσολίνι βιάζεται σαν τη χήρα στο κρεβάτι και θέλει να κάνει παρέλαση στην Αθήνα και να πιεί τον καφέ του στο Σύνταγμα, όσο πιο γρήγορα γίνεται.
– Τι να κάνω αγαπητέ μου; Άλλη λύση από το να περιμένουμε δεν βλέπω. Πάνω απ’ όλα ο λαός, ο λαός.
Ο Γκράτσι κάτι μουρμούρισε μέσα από τα δόντια του, που δεν καλοακούστηκε, αλλά τι να κάνει συμμορφώθηκε
Τα υπόλοιπα είναι γνωστά.
Τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας βγήκαν το μεσημέρι του Σαββάτου 2 Νοεμβρίου και ήταν 6% ΝΑΙ και 91% ΟΧΙ και 3% δεν ξέρω, δεν απαντώ. Ο λαός είχε μιλήσει. Του πήρε βέβαια 6 μέρες, αλλά είχε ερωτηθεί και είχε απαντήσει.
Μετά λοιπόν την επικύρωση των αποτελεσμάτων, ο Μεταξάς ενημερώνει τον Βασιλέα και τους Αρχηγούς των Επιτελείων, κηρύσσεται η επιστράτευση και κατά την Δευτέρα (καλή βδομάδα νάχουμε) 4 Νοεμβρίου, αρχίζει το κανονίδι στην Ελληνοαλβανική μεθόριο. Να διευκρινισθεί, ότι όλο αυτό το διάστημα (από 28 Οκτωβρίου μέχρι 4 Νοεμβρίου), οι Ιταλοί περίμεναν υπομονετικά τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας, ασχολούμενοι με αθλοπαιδιές.
Έτσι έγιναν τα γεγονότα. Τώρα ξέρετε ποιός είπε το ΟΧΙ.
Για την ιστορία ο…λαός δεν είπε ΟΧΙ, αλλά «Allors c’ est la guerre».
Τώρα όλα αυτά που ξέρετε, ότι ο Ελληνικός Στρατός κινητοποιήθηκε σε χρόνο μηδέν και σχεδόν ακαριαία συμπληρώθηκε στην εμπόλεμη σύνθεσή του, λόγω του αρίστου Σχεδίου Επιστρατεύσεως και ότι σε λίγες μέρες, συγκεκριμένα στις 15 Νοεμβρίου αφού ήδη είχε αποκρούσει τους Ιταλούς στην Πίνδο, άρχισε την αντεπίθεσή του, που τον έφερε σχεδόν 50 χιλιόμετρα μέσα στο Βορειοηπειρωτικό έδαφος, είναι ασύστολα ψεύδη των μοναρχοφασιστών και των άλλων δημοκρατικών δυνάμεων και καλά θα κάνετε να τα ξεχάσετε, πριν ο κ. Φίλης σας βάλει τιμωρία στη γωνία.
Α, και κάτι ακόμη. Θα ακούσουμε αυτές τις μέρες, ότι ο Ελληνικός Στρατός πολέμησε τον Φασισμό και τον Ναζισμό. Μπούρδες. Ο Ελληνικός Στρατός πολέμησε αρχικώς μεν τους Ιταλούς και μετά τους Γερμανούς. Και με την ευκαιρία ερωτώνται οι μπουρδολόγοι: Δηλαδή αν η Ιταλία και η Γερμανία είχαν δημοκρατικά καθεστώτα ο Ελληνικός Στρατός δεν θα τους πολεμούσε;
Ωραία τα ανέκδοτα αρκεί μα να μην είναι κρύα.
Άφεριμ, που λέει και ο Σουλεϊμάν ο μεγαλοπρεπής !…
Άντε κι’ από χρόνου, που έλεγε και η φουκαριάρα η μάνα μου.
Ο Χρήστος Μπολώσης είναι Υπτγος ε.α.
