Οι πραγματικές παράμετροι για την αξιολόγηση κυβερνήσεωνΑπό τον
Χρήστο Ξενοκώστα*
Ενα από τα κρισιμότερα θέματα τα οποία πραγματεύομαι στο προσφάτως εκδοθέν δοκίμιό μου «Η άγνωστη απειλή» είναι εάν πράγματι ευσταθεί η θεωρία του Μαρξ και εάν οι πολίτες μπορούν να ελπίζουν σε έναν διαφορετικό δρόμο. Ιστορικά, επιστημονικά, φιλοσοφικά και πολιτικά εκτιμώ ότι τεκμηριώνεται επαρκώς η λανθασμένη βάση του πυρήνα αυτής της θεωρίας και κατ’ επέκταση και του πολιτικού προτάγματος το οποίο επαγγέλλεται.
Η προσέγγιση που επιχειρώ θεωρώ ότι είναι κρίσιμη και επίκαιρη διότι οι κοινωνίες, οι πολίτες και οι πολιτικοί προσπαθούν να αντιμετωπίσουν κρίσιμα προβλήματα με λανθασμένα εργαλεία.
Η βάση όλων των διεργασιών δεν είναι η πάλη των τάξεων -όπως διατείνεται ο Μαρξ-, αλλά η διαπάλη μεταξύ των ανθρώπων οι οποίοι διαγκωνίζονται προκειμένου να επιβιώσουν, να ευημερήσουν και να κάνουν απογόνους, με μοναδικό γνώμονα τις σκέψεις και τις ιδέες τους. Η διαχρονική εξέλιξη του καπιταλιστικού συστήματος δεν έχει ως σημεία έναρξης τις βιομηχανικές κοινωνίες -όπως διατείνεται ο Μαρξ-, αλλά αποτελεί τη φυσική εξέλιξη των συναλλαγών από τους πρώιμους πολιτισμούς έως τις μέρες μας. Οπως η οργάνωση των κοινωνιών εξελίσσεται από τις απλές πρωτόγονες μορφές έως την πλέον σύνθετη των ημερών μας, με τον ίδιο τρόπο εξελίσσονται και οι συναλλαγές, το χρήμα και το κεφαλαίο.
Εγκλωβισμένοι για περισσότερο από έναν αιώνα σε μια τυφλή αντιπαράθεση που έχει διαιρέσει και αιματοκυλίσει τις κοινωνίες, όλοι πλέον βιώνουμε ότι τα προβλήματα και οι ανισότητες εντείνονται, ανεξαρτήτως εάν είναι κομμουνιστική, αριστερή, κεντροαριστερή, δεξιά ή ακροδεξιά κυβέρνηση, σε διεθνές επίπεδο.
Με μία σύντομη επισκόπηση παρατηρούμε ότι οι κυβερνήσεις οι οποίες έχουν πετύχει σημαντικά αποτελέσματα δεν σχετίζονται με την ιδεολογική απόχρωση, αλλά με τις ηγεσίες οι οποίες έχουν όραμα, σχέδιο, ικανότητα, δημοκρατική οργάνωση και λειτουργία, αρχές και αξίες. Οι κυβερνήσεις δεν κρίνονται και δεν θα κριθούν από τις ιδεολογικές ταμπέλες, τις οποίες επιθυμούν να επιδεικνύουν, και από τον βαθμό της αριστεροφροσύνης ή της δεξιοφροσύνης τους, αλλά από άλλες παραμέτρους.
Οι πολιτικοί και οι κυβερνήσεις θα αξιολογούνται από τη δημοκρατική και δίκαιη λειτουργία τους, εάν αμβλύνουν τις ανισότητες προς όφελος των αδυνάμων, εάν δημιουργούν ίσες ευκαιρίες για όλους σε όλους τους τομείς, εάν συμβάλλουν στην πρόοδο και την ανάπτυξη όλων των υπηκόων τους δημιουργώντας ανώτερο πολιτισμό.
Οι πολιτικοί και οι κυβερνήσεις θα διαφοροποιούνται από τον βαθμό που ισχυροποιούν τη χώρα τους σε διεθνές επίπεδο συμβάλλοντας καθοριστικά στην επίλυση των μεγάλων και κοινών υπερεθνικών προβλημάτων.
Σε αυτό το πεδίο κρίνονται και θα κριθούν και οι ελληνικές κυβερνήσεις από την πλειονότητα των πολιτών!
*Συγγραφέας, αρθρογράφος
