Το στρατηγικό λάθος που έκανε η Αγκυρα δίνοντας ευκαιρία στην Αθήνα να «φρεσκάρει» το δικαίωμα για τα 12 ν. μίλιαΑπό τον
Σάββα Καλεντερίδη
Το έχω ζήσει πολλές φορές στο παρελθόν, όταν οι ξένοι δεν μπορούσαν να πιστέψουν, για παράδειγμα, ότι στέλνουμε αξιωματικούς στο εξωτερικό, στο ΝΑΤΟ και σε διάφορες άλλες θέσεις για να εκπροσωπήσουν τη χώρα χωρίς να ξέρουν αγγλικά ή οποιαδήποτε άλλη ξένη γλώσσα. Το ίδιο συνέβαινε και με στελέχη άλλων υπηρεσιών, που τοποθετούνταν σε θέσεις στο εξωτερικό για να εξυπηρετήσουν κρίσιμα εθνικά μας ζητήματα.
Επίσης, οι ξένοι, που παρακολουθούν με όλα τα ενδεδειγμένα -και όχι μόνον- μέσα όλες τις διπλωματικές αντιπροσωπίες, δεν μπορούσαν να πιστέψουν πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν διπλωμάτες που μετατρέπουν τα προξενεία της Ελλάδος σε δικά τους «μαγαζιά» πώλησης βίζας, ακόμα και διαβατηρίων στο παρελθόν, υπό την υψηλή εποπτεία τού εκάστοτε πρέσβη, με το υπουργείο Εξωτερικών να γίνεται στην ουσία «τροχονόμος» των απατεώνων που μετέτρεπαν το λειτούργημά τους σε μπίζνα. Τελευταία τέτοια μπίζνα, η υπόθεση στην οποία εμπλέκονται δύο αφυπηρετήσαντες πρέσβεις και ένας ανώτατος αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ., μια μπίζνα που έγινε κυριολεκτικά κάτω από τη μύτη του λαλίστατου κ. Κοτζιά, ο οποίος, ενώ έχει να πει για όλα κάτι, για την υπόθεση αυτή δεν έβγαλε άχνα! Περίεργο!
Οι ξένοι, λοιπόν, απορούν πώς μπορούν να συμβαίνουν τέτοια πράγματα σε κρίσιμα υπουργεία και υπηρεσίες που έχουν εκπροσώπους στο εξωτερικό. Μάλιστα, σε συζητήσεις που γίνονται σε διπλωματικούς κύκλους οι ξένοι θεωρούν ότι όλο αυτό είναι μια εικόνα που σκόπιμα δίνουμε στους έξω και ότι υπάρχουν άλλοι μηχανισμοί που εξυπηρετούν τα εθνικά μας συμφέροντα.
Τι να πεις τώρα, να κλάψεις ή να γελάσεις; Επιστέγασμα αυτής της τραγελαφικής κατάστασης είναι όσα ζήσαμε την ημέρα παράδοσης και παραλαβής των καθηκόντων στο υπουργείο Εξωτερικών. Ο απερχόμενος υπουργός κ. Κοτζιάς, στον απολογισμό του έργου του, δήλωσε ότι είναι υπερήφανος και για τα δύο Προεδρικά Διατάγματα τα οποία είναι έτοιμα και επεκτείνουν τη ζώνη της χώρας μας στα 12 μίλια. Μάλιστα, είπε ότι «μεγαλώνουμε την Ελλάδα», κάτι που επανέλαβε και ο κ. Τσίπρας, ο οποίος ανέλαβε τα καθήκοντα του υπουργού Εξωτερικών.
Εδώ αρχίζει η ιλαροτραγωδία. Σε σύσκεψη που έκανε ο κ. Τσίπρας στο υπουργείο Εξωτερικών ακύρωσε την πρωτοβουλία του Κοτζιά για την επέκταση των χωρικών υδάτων στο Ιόνιο με Προεδρικά Διατάγματα και αποφάσισε αυτή να γίνει με σχετικό νομοσχέδιο που θα περάσει από τη Βουλή, αφού προηγουμένως το θέμα εξεταστεί από το Επιστημονικό Συμβούλιο Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΣΕΠ) και γίνει σχετικός διάλογος με τα πολιτικά κόμματα.
Γιατί μιλάμε για ιλαροτραγωδία. Βγαίνει ο υπουργός Εξωτερικών και λέει «μεγαλώσαμε την Ελλάδα», ανακοινώνοντας την επέκταση των χωρικών υδάτων με δύο έτοιμα Προεδρικά Διατάγματα, για τα οποία δηλώνει υπερήφανος. Τον επικροτεί ο πρωθυπουργός, ο οποίος είναι σίγουρο ότι γνώριζε το θέμα.
Και έπειτα από δύο ημέρες ο ίδιος ο πρωθυπουργός ακυρώνει τη διαδικασία με τα δύο Προεδρικά Διατάγματα και ανακαλύπτει ότι η Ελλάδα, έστω και στα λόγια, έχει δημοκρατία και ότι είναι υποχρεωμένη η κυβέρνηση να ενημερώνει τα κόμματα προτού κάνει έστω και μισό βήμα στα εθνικά θέματα.
Παρεμπιπτόντως, να υπενθυμίσουμε στους αναγνώστες μας ότι τα Σκόπια, που τα αποκαλούμε υποτιμητικά «κρατίδιο», έκαναν πέντε συσκέψεις πολιτικών αρχηγών προτού ο Ζάεφ πάει στις Πρέσπες για να υπογράψει τη συμφωνία. Στην Ελλάδα η σταλινική νοοτροπία Τσίπρα – Κοτζιά τούς οδήγησε στις Πρέσπες χωρίς να έχουν ενημερώσει τα κόμματα και γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων τους τα εκατομμύρια των Ελλήνων που είναι αντίθετοι στην προδοτική συμφωνία ξεπουλήματος της Μακεδονίας.
Και τώρα ανακαλύψαμε ότι είμαστε κράτος και ακυρώνουμε τα Προεδρικά Διατάγματα Κοτζιά, για να βγαίνει η «Χουριέτ» και να μας κοροϊδεύει ότι άλλη μια φορά φοβηθήκαμε τις τουρκικές απειλές και κάναμε πίσω.Για το ποια θα πρέπει να είναι η στρατηγική μας στο θέμα της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης αλλά και της επέκτασης των χωρικών υδάτων της Ελλάδας δεν υπάρχει λόγος να κάνω οποιαδήποτε αναφορά δημοσίως. Ομως κλείνοντας το άρθρο θέλω να δικαιολογήσω τον τίτλο:
Με την ανακοίνωση από πλευράς Κοτζιά – Τσίπρα του χαρμόσυνου νέου για τη σταδιακή επέκταση των χωρικών μας υδάτων στο Ιόνιο και στην Πελοπόννησο η Τουρκία έκανε ένα στρατηγικό λάθος. Κάλεσε τον πρέσβη μας στην Αγκυρα στο τουρκικό ΥΠΕΞ και του έκανε προφορικό διάβημα διαμαρτυρίας, θέλοντας με τον πιο επίσημο τρόπο να υπενθυμίσει στην Ελλάδα ότι είναι εν ισχύ η απόφαση της 8ης Ιουνίου 1995 της «Εθνοσυνέλευσης του Μεγάλου Τουρκικού Εθνους», με την οποία εξουσιοδοτείται η τουρκική κυβέρνηση να κηρύξει τον πόλεμο εναντίον της Ελλάδος σε περίπτωση που αυτή αποφασίσει να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στο Αιγαίο στα 12 ναυτικά μίλια. Πρέπει να σημειώσουμε και να υπογραμμίσουμε ότι είναι κυριαρχικό δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ν.μ.
Ομως επειδή όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις τις προηγούμενες δεκαετίες έχουν δεχτεί πιέσεις εκτός από την Τουρκία και από τις ΗΠΑ για το θέμα, δηλαδή για να μην ασκήσουμε αυτό το δικαίωμά μας στο Αιγαίο, και επειδή η Ελλάδα διά της απραξίας στην ουσία ήταν σαν να απεμπόλησε αυτό το κυριαρχικό της δικαίωμα, η κλήση του Ελληνα πρέσβη στο τουρκικό ΥΠΕΞ είχε το εξής εξαιρετικά θετικό για τα εθνικά μας συμφέροντα αποτέλεσμα: Εδωσαν οι Τούρκοι το δικαίωμα στην Ελλάδα, με την εξαιρετικά εύστοχη ανακοίνωση του ΥΠΕΞ, να «φρεσκάρει» το δικαίωμα της επέκτασης και να δηλώσει ότι αυτό παραμένει στο τραπέζι και θα γίνει όταν έλθει η κατάλληλη στιγμή. Ηταν μια δήλωση που είχε να γίνει δεκάδες χρόνια και έγινε χάρη στο στρατηγικό λάθος των Τούρκων.
Γι’ αυτό και ο τίτλος «Ο Θεός σώζει (ξανά) την τυχερή Ελλάδα…», αν και ήθελα να γράψω: «Αυτή η χώρα συνεχίζει να υπάρχει από τύχη».
