Ποιος ωφελείται από το μακρόχρονο τηλεοπτικό σίριαλ δυσφήμησης του ελληνικού δημόσιου πανεπιστημίου;
Του Νίκου Φίλη*
Πάνω σε μια εικόνα που διαστρέφει την πραγματική κατάσταση, έρχεται το συζητούμενο σχέδιο νόμου της Ν.Δ. να βάλει τέλος στα όνειρα δεκάδων χιλιάδων νέων και των οικογενειών τους. Είναι δε τόσο βάναυσες οι ρυθμίσεις του, που τολμώ να προβλέψω ότι η κυρία Κεραμέως, αν πράγματι τις νομοθετήσει, θα αναστείλει την εφαρμογή τους για φέτος, σε αναμονή των εκλογικών σχεδιασμών του κ. Μητσοτάκη.
Μήπως υπερβάλλω; Ας αποφασίσει ο αναγνώστης. Για καιρό, η Ν.Δ. συκοφαντεί τον έναν στους πέντε νέους ως «κουμπούρα» που μπαίνει στο πανεπιστήμιο με «λευκή κόλλα». Αντί λοιπόν να βελτιώσει τις σπουδές στο λύκειο, απλώς περικόπτει τους εισακτέους για να δώσει μια τεχνητή εικόνα ανόδου του επιπέδου των επιτυχόντων. Δεν είναι αυτός, όμως, ο κύριος στόχος: Περιορισμός των εισακτέων από τους 75.000 ετησίως στους 50.000 με 60.000 μεταφράζεται σε μεγαλύτερη πελατεία στα ιδιωτικά κολέγια. Σε αυτά βέβαια δεν υπάρχει όχι μόνο βάση εισαγωγής, αλλά ούτε καν εισαγωγικές εξετάσεις.
Τι είδους αριστεία είναι αυτή, όταν κύριο κριτήριο για ένα δημόσιο πανεπιστήμιο είναι, π.χ., το 8 σε ένα δύσκολο μάθημα, ενώ σε ένα ιδιωτικό κολέγιο η δυνατότητα καταβολής διδάκτρων; Μα, γι’ αυτόν τον λόγο, εξάλλου, φρόντισε προηγουμένως η κυρία Κεραμέως να εξισώσει πλασματικά τα πτυχία τους… Οι επιπλέον φοιτητές σε κάποιες σχολές, ακόμα και με χαμηλό βαθμό εισαγωγής, δεν είναι βάρος για τα πανεπιστήμια ή την κοινωνία. Αν το πανεπιστήμιο τα αγκαλιάσει, αν τους προσφέρει όραμα, κίνητρα, εφόδια, θα μπορούσαν να προχωρήσουν και να κατακτήσουν ένα καλύτερο μέλλον. Πόσες φορές δεν έχουμε δει μαθητές να μην πιάνουν τη βάση στην Ελλάδα, να καταφεύγουν για σπουδές στο εξωτερικό και να επιστρέφουν καλοί επιστήμονες;
Ως αποτέλεσμα των περικοπών, δεκάδες σχολές στα περιφερειακά πανεπιστήμια σταδιακά θα εξαφανιστούν. Μιλάμε για πανεπιστήμια με διεθνές έργο, με τους αποφοίτους τους να γίνονται δεκτοί για πρόσθετες σπουδές στο εξωτερικό και τα ίδια να κατατάσσονται ψηλά σε κάθε διεθνή αξιολόγηση, χιλιάδες θέσεις ψηλότερα από τα ιδιωτικά εν Ελλάδι κολέγια.
Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση κλείνει την πόρτα στις σχολές ακόμα και σε 25.000 αποφοίτους λυκείου, την ανοίγει σε 1.000 ειδικούς φρουρούς που θα κοστίζουν 30.000.000 € τον χρόνο, όσο η ετήσια χρηματοδότηση οκτώ μεγάλων πανεπιστημίων – Καποδιστριακό, ΕΜΠ, Δυτικής Αττικής κ.ά.! Αντί για ανοιχτούς ορίζοντες λοιπόν για τους νέους, ιδιωτικά κολέγια και κλομπ. Ποιος καλόπιστος πολίτης μπορεί να αποδεχτεί ένα τέτοιο όραμα για την Παιδεία; Το θέμα της Παιδείας είναι εθνικό και πρέπει να επιδιώκονται συναινέσεις, ώστε οι ρυθμίσεις να μακροημερεύουν.
*Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στην Α΄ Αθήνας
