Η αδελφή του πρωθυπουργού, πρώην υπουργός και νυν βουλευτής της Ν.Δ. Ντόρα Μπακογιάννη μ’ ένα ξέσπασμα πρωτοφανούς χυδαιότητας στράφηκε εναντίον μερίδας εκπαιδευτικών που αποφάσισαν απεργιακές κινητοποιήσεις, αποκαλώντας τους «παράσιτα».
Συγκεκριμένα, έγραψε στη διαδικτυακή πλατφόρμα Χ: «Δεν μπορώ να σκεφτώ πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα της παρασιτικής Ελλάδας που μας κρατάει πίσω από τους (ελπίζω λίγους) εκπαιδευτικούς που εμποδίζουν σήμερα τη διεξαγωγή των εξετάσεων PISA».
Η ζάπλουτη και αδρά αμειβόμενη επί σειρά δεκαετιών ως βουλευτής και υπουργός Ντόρα Μπακογιάννη «ξεθηκάρωσε» εναντίον εκπαιδευτικών που παίρνουν ισχνές απολαβές και δυσκολεύονται, όπως οι περισσότεροι μισθωτοί, να περάσουν τον μήνα και να καλύψουν τις στοιχειώδεις ανάγκες τους!
Οι μισθοσυντήρητοι -θέλοντας και μη- πληρώνουν τις παχυλές απολαβές της ιδίας και του πρωθυπουργού αδελφού της, και εκείνη τους καθυβρίζει, επειδή δεν συμφωνεί με τις αποφάσεις τους. Μάλιστα, τους αποδίδει τον χαρακτηρισμό «παράσιτα», λες και εκείνοι ζουν σε βάρος της! Αυτό θυμίζει την αθλιότητα του Κυριάκου Μητσοτάκη, που είχε αποκαλέσει «τζαμπατζήδες» τους ανεμβολίαστους συμπολίτες μας.
Εδώ αξίζει να εξεταστεί ποιοι διάγουν παρασιτικό βίο στην Ελλάδα και ποιοι όχι. Η οικογένεια Μητσοτάκη είναι μια από τις πλουσιότερες πολιτικές οικογένειες στην Ευρώπη, χωρίς αυτός ο αμύθητος πλούτος να προέρχεται από εμπορικές δραστηριότητες ή ίδρυση και διεύθυνση πολυεθνικής εταιρίας. Είναι εύλογο να προκαλείται η απορία στους πολίτες της χώρας μας αλλά και στο εξωτερικό πώς ήταν εφικτό να γίνει κάτι τέτοιο.
Εδώ και δεκαετίες το μόνο πράγμα που παράγουν οι Μητσοτάκηδες είναι χρέη για την Ελλάδα (όποτε κυβερνούν), χρέη για τα κόμματα των οποίων ηγούνται αλλά και απογόνους, οι οποίοι βρίσκουν τρόπο να ζουν βασιλικά με τα χρήματα των φορολογουμένων.
Ωστόσο, η τεράστια οικονομική δύναμη μιας οικογένειας, η οποία εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα σιτίζεται από το υστέρημα του ελληνικού λαού, δεν είναι η βασικότερη παράμετρος της παρουσίας τους στα κοινά. Σημαντικότερο όλων είναι το κάκιστο παράδειγμα που προσφέρουν στους πολίτες – και σε ό,τι αφορά την άθλια συμπεριφορά τους αλλά και σε ό,τι έχει να κάνει με τις επιδόσεις τους στη διαχείριση της εξουσίας.
