Η Αννα Διαμαντοπούλου εξέφρασε επισήμως την επιθυμία της να ηγηθεί του ΠΑΣΟΚ και τούτη η είδηση ήταν αναπόφευκτο να θυμίσει τους άρρηκτους πολιτικούς και ιδεολογικούς δεσμούς της με τον Κώστα Σημίτη. Από τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ η κυρία Διαμαντοπούλου αντιμετωπίζεται ως… τοποτηρητής του Κώστα Σημίτη στο εσωτερικό του κόμματος.
Ο άνθρωπος που διέλυσε το κράτος έβαλε τις βάσεις για να ναυαγήσει η οικονομία μας και να χρεοκοπήσουμε, ατίμασε το όνομα της Ελλάδας, κηλίδωσε την Ιστορία του έθνους μας με ντροπές όπως τα Ιμια και η υπόθεση Οτσαλάν, ηγήθηκε μιας κυβέρνησης βυθισμένης στα σκάνδαλα και υπονόμευσε την κοινωνική συνοχή, μπορεί τυπικά να… αποστρατεύτηκε από την πολιτική, αλλά, δυστυχώς, ακόμα εξουσιάζει τον τόπο.
Το άκουσμα του ονόματος του Κώστα Σημίτη μπορεί να προκαλεί αποστροφή στην πλειονότητα των υγιώς σκεπτόμενων Ελλήνων, αλλά γοητεύει τους περισσότερους συστημικούς πολιτικούς, καθώς και μεγάλη μερίδα «διανοουμένων» και «διαμορφωτών άποψης». Το αίτιο της υιοθέτησης της ατζέντας Σημίτη από τις δυνάμεις της παρακμής και του εθνομηδενισμού είναι η προσαρμογή με όσα αξιώνουν οι κύκλοι ισχύος που προωθούν την παγκοσμιοποίηση.
Ο Κώστας Σημίτης όμως δεν πλανάται, σαν νεοταξικό φάντασμα, μόνο στο ΠΑΣΟΚ, αλλά εκπροσωπείται δυνατά και στα υπόλοιπα δύο συστημικά κόμματα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι προσωπικός θαυμαστής του και στο υπουργικό συμβούλιο της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας φιγουράρουν πρόσωπα όπως ο Γιώργος Φλωρίδης και ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, που ανέλαβαν υπουργικά αξιώματα την περίοδο που ταλαιπωρούσε τη χώρα το καθεστώς Σημίτη. Και ο ΣΥΡΙΖΑ -είτε επί Αλέξη Τσίπρα είτε επί Στέφανου Κασσελάκη- δεν αποτελεί εξαίρεση.
Ο σημιτισμός των τριών κομμάτων, σε συνδυασμό με την οικογενειοκρατία, την αδιαφάνεια και την αναξιοκρατία που ταλαιπωρούν τον δημόσιο βίο, είναι στοιχείο αναχρονισμού και όχι προόδου. Υποτίθεται ότι ο Κώστας Σημίτης ήταν οπαδός του εκσυγχρονισμού, αλλά στην ουσία εφάρμοσε πολιτικές που μας έστειλαν πολλές δεκαετίες πίσω.
