Σήμερα η Εκκλησία τιμά τη μνήμη δύο σπουδαίων μορφών της χριστιανικής παράδοσης, του Οσίου Στυλιανού του Παφλαγόνος και του Οσίου Νίκωνος του «Μετανοείτε», προστάτη της Λακωνίας. Οι δύο άνδρες, αν και έζησαν σε διαφορετικές περιοχές και συνθήκες, άφησαν βαθύ πνευματικό αποτύπωμα, που εξακολουθεί να εμπνέει αιώνες μετά την κοίμησή τους.
Ο Όσιος Στυλιανός γεννήθηκε στην Παφλαγονία της Μικράς Ασίας και από νεαρή ηλικία αφιερώθηκε στην άσκηση και την αφοσίωση στον Θεό. Η ζωή του χαρακτηρίστηκε από αυστηρή εγκράτεια, έμπρακτη αγάπη προς τον συνάνθρωπο και ιδιαίτερη μέριμνα για τα παιδιά και τις οικογένειες. Η παράδοση τον παρουσιάζει ως θερμό προστάτη των νηπίων και παρηγορητή των γονέων που αντιμετώπιζαν δυσκολίες, χάρη στα πολυάριθμα θαύματα που του αποδίδονται. Η εικόνα του, όπου συχνά εικονίζεται να κρατά βρέφος στα χέρια, έγινε σύμβολο της προστασίας και της ευλογίας προς κάθε νέα ζωή.
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως
Στήλη ἔμψυχος τῆς ἐγκρατείας, στῦλος ἄσειστος τῆς Ἐκκλησίας Στυλιανὲ ἀνεδείχθης μακάριε, ἀνατεθεὶς γὰρ Θεῷ ἐκ νεότητος κατοικητήριον ὤφθης τοῦ Πνεύματος. Πάτερ ὅσιε Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε δωρίσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.
Την ίδια ημέρα, η Εκκλησία προβάλλει και το παράδειγμα του Οσίου Νίκωνος, γνωστού για το κήρυγμα της μετάνοιας και της πνευματικής εγρήγορσης. Γεννημένος στην περιοχή της Κωνσταντινούπολης, ο Νίκων εγκατέλειψε τη στρατιωτική του σταδιοδρομία για να ακολουθήσει τον δρόμο της ασκητικής ζωής. Ταξίδεψε σε πολλές περιοχές του ελλαδικού χώρου, μεταδίδοντας το μήνυμα της μεταστροφής και της εσωτερικής αναγέννησης. Η εγκατάστασή του στη Σπάρτη σηματοδότησε μια περίοδο έντονης πνευματικής αφύπνισης για τη Λακωνία, όπου ο όσιος τιμάται έως σήμερα ως προστάτης και οδηγός των πιστών.
Το έργο των δύο οσίων διαμόρφωσε όχι μόνο την εκκλησιαστική παράδοση αλλά και την κοινωνική ευαισθησία των εποχών τους. Ο Στυλιανός με την ιδιαίτερη φροντίδα προς τα παιδιά και ο Νίκων με το διαρκές κάλεσμά του για πνευματική επανεκκίνηση αποτελούν παραδείγματα ταπεινότητας, αφοσίωσης και προσφοράς. Η σημερινή τιμή της μνήμης τους υπενθυμίζει την διαχρονική ανάγκη για πίστη, συμπαράσταση και ελπίδα μέσα στην ανθρώπινη ζωή και την κοινωνία.
