Η τελευταία απόγονος του πρώτου Κυβερνήτη και φτασμένη ηθοποιός Ναταλία λέει ότι βλέπει το επίθετό της ως «ευθύνη» και όχι ως ευκαιρία για να κάνει πολιτική
Το όνομά της είναι Ναταλία και είναι ηθοποιός. Διαθέτει ένα από τα ιστορικότερα και πιο αναγνωρίσιμα επώνυμα της χώρας. Αν ήταν κάποιο από τα επώνυμα των γνωστών οικογενειών με μόνιμο στασίδι στο ελληνικό Κοινοβούλιο, μάλλον θα ανήκε εδώ και χρόνια στο κλειστό κλαμπ των επαγγελματιών πολιτικών, με σταθερό πελατολόγιο από ψηφοφόρους.
- Από τον Βασίλη Γαλούπη
Αλλά δεν είναι, τη λένε Καποδίστρια. Και πώς και δεν το μετέτρεψε κι εκείνη στην απόλυτη οικογενειακή επιχείρηση; Γιατί δεν το «εξαργύρωσε» κατεβαίνοντας στην πολιτική; Επειδή «θα ήταν βαριά η ευθύνη του επωνύμου μου» έχει πει σε πρόσφατη συνέντευξή της.
Στην Ελλάδα το μόνο που χρειάζεται είναι να βρεθεί ένας αρχηγός της οικογένειας για να ξεκινήσει την επιχείρηση στην πολιτική. Οι επόμενες γενιές απλώς συνεχίζουν τα ρουσφέτια με τα συμφέροντα των ψηφοφόρων, και το οικογενειακό «χρυσωρυχείο» είναι έτοιμο. Αλλά η Ναταλία Καποδίστρια λέει ότι βλέπει ως «βαριά ευθύνη» αυτό που άλλοι θα βλέπανε σαν τζάμπα ευκαιρία για «μαγαζί γωνία». Πρόκειται για την τελευταία απόγονο, σε ευθεία γραμμή αρρενογονίας έπειτα από τέσσερις γενιές, του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας Ιωάννη Καποδίστρια. Είναι η τελευταία εγγονή, από τον μικρότερο αδελφό του Κυβερνήτη Γεώργιο Καποδίστρια.
«Η φιγούρα του Ιωάννη Καποδίστρια υπήρχε πάντα μέσα στο σπίτι μας. Τις δικές του ποιότητες τις είχα πάντα ως μέτρο στη ζωή μου» λέει η ίδια. Η Ναταλία Καποδίστρια εργάζεται ως θεατρικός ηθοποιός από το 1987. Στο Εθνικό Θέατρο, στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν, στο «Αμφιθέατρο» του Σπύρου Ευαγγελάτου, στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδας, σε πολλά ΔΗΠΕΘΕ σε όλη τη χώρα, αλλά και σε αξιόλογες σκηνές του εξωτερικού. Το 2011 αποφάσισε να φύγει από την Αθήνα και να εγκατασταθεί στην Κέρκυρα, στο οικογενειακό κτήμα στα Επισκοπιανά, που κάποτε ήταν το αγαπημένο μέρος του ίδιου του Καποδίστρια. Τα δέντρα που πρωτοφυτεύτηκαν εκεί τα είχε διαλέξει ο ίδιος.
Εκτός από αυτό το κτήμα δεν υπάρχει άλλη περιουσία του πρώτου Κυβερνήτη της χώρας. «Θυμάμαι χαρακτηριστικά τον πατέρα μου να αναφέρεται στην ανιδιοτέλειά του, όπως και στο γεγονός πως από την πολιτική και τη διπλωματική σταδιοδρομία του δεν έβγαλε χρήματα, αντιθέτως έδωσε και όλη του την περιουσία για την πατρίδα» εξηγεί η εγγονή του: «Είχε μόνο τα ρούχα του, ό,τι χρειαζόταν για να γράφει και την ταμπακιέρα του. Ηταν τόσο απλός, που ο Κολοκοτρώνης τού έλεγε να φορέσει τη στολή του για να μην τον μπερδεύει ο κόσμος με τον γραμματέα. Ο Καποδίστριας δεν άφησε πίσω του σχεδόν τίποτε άλλο εκτός από αρχειακό υλικό της πολιτικής σταδιοδρομίας του και αμέτρητες επιστολές. Από αυτά, ό,τι βρισκόταν στην κατοχή της οικογένειας του πατέρα μου έγινε στάχτη τα χαράματα της ημέρας του Σταυρού το 1943 από τις γερμανικές βόμβες που έπληξαν την πόλη της Κέρκυρας».
Την καταγωγή της η οικογένεια δεν τη χρησιμοποίησε ποτέ σαν «εισιτήριο ελευθέρας» για προνόμια. «Οσο ήμασταν μικρές εγώ και οι δύο αδελφές μου πήραμε μαθήματα να κρατάμε χαμηλούς τόνους και να μην επαιρόμαστε για την καταγωγή μας. Ασε που μόνο τελευταία έχει αποκατασταθεί η μνήμη του Καποδίστρια και τιμάται το έργο του. Μεγαλώνοντας, ήξερα μόνο αυτά που διδασκόμασταν στο σχολείο, ότι ήταν ένας καλός άνθρωπος που βοήθησε την Ελλάδα. Μετά τις σπουδές μου, όταν άρχισα να ψάχνω μόνη μου, συνειδητοποίησα το μέγεθος της προσωπικότητάς του» λέει η ίδια.
Στις δύο πρεμιέρες της ταινίας «Καποδίστριας», στην Αθήνα και τη Νέα Υόρκη, «πολλοί από το κοινό έκλαιγαν» είπε η Ναταλία Καποδίστρια, που και κάποιες αρνητικές κριτικές τις θεωρούσε αναμενόμενες: «Εδώ και οκτώ χρόνια που γινόταν αγώνας για να γυριστεί η ταινία υπήρχε ένα σφοδρό κύμα εναντίον της. Προφανώς το εχθρικό κλίμα συνεχίζεται και μετά την προβολή της. Προσωπικά, δεν επηρεάζομαι από τους κριτικούς. Εχει απαντήσει σε αυτές τις κριτικές ο κ. Σμαραγδής. Εμένα μού αρκούν η δική μου γνώμη και η γνώμη του κοινού, αφού για εκείνους γυρίστηκε το φιλμ και εκείνοι είναι που χειροκροτούν όρθιοι στο τέλος. Πέρα από το γεγονός ότι πρόκειται για ένα σπουδαίο έργο, το σημαντικότερο είναι ότι επιτέλους έγινε μια παραγωγή για τον Καποδίστρια η οποία είναι ιστορικά σωστή και ότι ο μέσος Ελληνας θα μάθει την αλήθεια περνώντας δύο πλούσιες συναισθηματικά ώρες στο σινεμά. Αυτό μου αρκεί».
Σε άλλη συνέντευξη παραδέχτηκε πως «συγκινήθηκα, ένιωσα μια ανάταση και μια περηφάνια. Μια μεγάλη προσπάθεια, ένας ομαδικός αγώνας πολλών χρόνων δικαιωνόταν. Κατά το τελευταίο τέταρτο της ταινίας που οδεύουμε προς το μοιραίο, μου κοβόταν η ανάσα και στο τέλος έκλαιγα». Στη δουλειά της, ξεκινώντας ως αριστούχος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, έπαιξε Ευριπίδη, Αισχύλο, Σαίξπηρ, Στρίντμπεργκ, Πίντερ, Ντοστογιέφσκι κ.ά. Κάποια στιγμή έκανε και τηλεόραση, αντιμετωπίζοντας ρόλους ακομπλεξάριστα. Στην κωμική σειρά «Ο κακός Βεζύρης» έπαιξε τη λαϊκή αοιδό με τη χαρακτηριστική ατάκα «Προσκυνήστε το είδωλο». «Εγώ πέρασα πολύ ωραία. Ηταν καλό για μένα που έκανα κι αυτόν τον ρόλο, ήταν απελευθερωτικό» θυμάται.
Το επάγγελμα του ηθοποιού «έχει μεγάλο ρίσκο κι ανασφάλεια. Εχω πολλά ερωτήματα για το πώς κλείνονται οι δουλειές και πώς λειτουργούν τα κυκλώματα». Ο Καποδίστριας «έως τη στιγμή της δολοφονίας του έδινε τιτάνιες διπλωματικές μάχες, επεκτείνοντας τα σύνορα της Ελλάδας και θεμελιώνοντας κράτος στο κατώφλι Ανατολής και Δύσης» έχει τονίσει. «Ισως είναι ο μοναδικός από τους πολιτικούς της Νεότερης Ελληνικής Ιστορίας που δικαιούται να είχε πει πως παρέλαβε χάος. Και όμως δεν το είπε…»
ΝΑΤΑΛΙΑ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ
Ηθοποιός
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Γεννήθηκε το 1966 στην Αθήνα. Σπούδασε μουσική, κλασικό και σύγχρονο χορό και αποφοίτησε με άριστα από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Από το 1987 εργάστηκε ως θεατρική ηθοποιός στο Εθνικό Θέατρο, στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν, στο «Αμφιθέατρο» του Σπύρου Ευαγγελάτου, στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδας, σε διάφορα ΔΗΠΕΘΕ και συμμετείχε επίσης σε διεθνείς σκηνές όπως το La MaMa Theatre of New York και το Festival d’Avignon. Εχει παίξει και σε τηλεοπτικές σειρές όπως «Η ζωή του Αττίκ», «Τα ψάθινα Καπέλα», «Μεν και δεν», «Χρώματα της αγάπης», «Κωνσταντίνου και Ελένης», «Ο κακός Βεζύρης». Στον κινηματογράφο έχει συνεργαστεί με σκηνοθέτες όπως οι Βασίλης Βαφέας, Μαρία Ηλιού, Τάσος Μπουλμέτης, Γιώργος Ζερβουλάκος. Στην ταινία του Σμαραγδή «Καποδίστριας» συμμετείχε επίσης με έναν μικρό ρόλο. Από το 2011 έχει αναπτύξει πολιτιστική δράση στην Κέρκυρα, συνεργαζόμενη με το Ιόνιο Πανεπιστήμιο και τοπικούς πολιτιστικούς φορείς.
