Σκεπτικό-καταπέλτης του αντιεισαγγελέα: «Αρκεί η δημιουργία κινδύνου και όχι η επέλευση της βλάβης»
Με ένα σκεπτικό-καταπέλτη ο Βασίλης Φλωρίδης, ανώτατος εισαγγελικός λειτουργός, υποστηρίζει ότι το δικαστήριο, ερμηνεύοντας και εφαρμόζοντας εσφαλμένα τη διάταξη του άρθρου 306 ΠΚ, δέχεται ότι για να τελεστεί το έγκλημα της έκθεσης θα πρέπει να είχε επέλθει η βλάβη και δεν αρκεί προς τούτο η πρόκληση κινδύνου, παρά το ότι δέχεται ότι επεσυνέβη. Σύμφωνα με τον εισαγγελέα το Εφετείο δέχτηκε ότι:
■ Οι κατηγορούμενοι κατέστησαν αβοήθητους τους ναυτικούς, δηλαδή τους εγκατέλειψαν παντελώς, με αποτέλεσμα να υπάρξει ανάγκη κινητοποιήσεως του ελληνικού υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, αλλά και ξένης πλοιοκτήτριας εταιρίας ως προς την παροχή καυσίμου.
■ Δημιουργήθηκε κατάσταση «ενδεχόμενου» κινδύνου για τη ζωή ή την υγεία τους, αλλά και επίταση του επισυμβάντος κινδύνου, ότι δηλαδή με σειρά παραλείψεών τους (όπως παραπάνω αναφέρεται) αυτοί μεταφέρθηκαν από μία ασφαλή θέση σε μία άλλη ανασφαλή κι έτσι εκτέθηκαν σε κίνδυνο η ζωή και η υγεία τους.
■ H αβοήθητη θέση στην οποία αυτοί είχαν περιαχθεί ήταν τέτοια που να μην μπορεί να βοηθήσουν τον εαυτό τους και να αναμένεται με ασφάλεια ή έστω με μεγάλη πιθανότητα βοήθεια απέξω για την αποτροπή του κινδύνου.
Στη συνέχεια, εντελώς αντιφατικά και αναιτιολόγητα, το ίδιο δικαστήριο δέχεται ότι «δεν αποδείχτηκε ότι διέτρεξαν άμεσο κίνδυνο τόσο της σωματικής όσο και της ψυχικής τους υγείας, αφού υπήρξε η δυνατότητα να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα υγείας που είχαν παρουσιαστεί κατά την παραμονή τους στο πλοίο το ως άνω χρονικό διάστημα, καθώς και επάρκεια σε τροφοεφόδια, πόσιμο νερό, φάρμακα και καύσιμα, έστω και αν παρουσιάστηκε κάποια δυσχέρεια ως προς την ποσότητα και την ποικιλία των προμηθειών, που σε συνδυασμό με την παρατεταμένη παραμονή τους στο πλοίο και την αβεβαιότητα για το πότε θα καταστεί δυνατός ο επαναπατρισμός τους δημιουργούσε μια δύσκολη συνθήκη για τους ναυτικούς»
Ομως κατά τον εισαγγελέα, «η αβοήθητη θέση στην οποία περιάγεται το θύμα συνίσταται στη δημιουργία όρων με τους οποίους αρχίζει μια αυτοδύναμη διαδικασία, που θα οδηγήσει σε βλάβη του έννομου αγαθού της ζωής, αν δεν ανακοπεί με οποιονδήποτε τρόπο. Επομένως είναι αδιάφορο εάν το θύμα τελικά διασωθεί με την παρέμβαση τρίτων ή από τύχη. Και τούτο γιατί στα εγκλήματα ειδικής διακινδύνευσης, στα οποία εντάσσεται και η έκθεση, η συμπεριφορά του δράστη εξαντλείται στην πρόκληση του κινδύνου και δεν συνδέεται με την επέλευση της βλάβης.
Αρκεί ο κίνδυνος να είναι ενδεχόμενος, υπαρκτός και σοβαρός και επομένως αρκεί να έχουν δημιουργηθεί οι όροι και οι συνθήκες με τις οποίες αρχίζει μια αυτοδύναμη διαδικασία, που μπορεί να οδηγήσει σε βλάβη του έννομου αγαθού της ζωής, εάν δεν παρεμβληθεί κάποια αποτρεπτική ενέργεια, πράγμα που συνέβη στη συγκεκριμένη περίπτωση. Επίσης, είναι αδιάφορο εάν αναμένεται με βεβαιότητα ή με υψηλή πιθανότητα η παροχή βοήθειας από τρίτο». Το συμβούλιο του Αρείου Πάγου αναμένεται να αποφασίσει εάν θα υιοθετήσει την πρόταση του κ. Φλωρίδη και θα παραπέμψει σε εκ νέου δίκη τους αθωωθέντες ή εάν θα παραμείνει στην απαλλακτική απόφαση του Εφετείου.
Από τη στήλη «Αδέκαστος» της «δημοκρατίας»
