Η διασφάλιση μιας ασφαλούς εγκυμοσύνης αποτελεί πρόκληση που απαιτεί διεπιστημονική προσέγγιση, στενή ιατρική επίβλεψη και διαρκείς ελέγχους, ιδιαίτερα όταν μια κύηση κατατάσσεται στην κατηγορία υψηλού κινδύνου.
Για τις γυναίκες που κατοικούν σε ακριτικά νησιά ή απομακρυσμένες ορεινές περιοχές, η πρόκληση αυτή μετατρέπεται συχνά σε αξεπέραστο εμπόδιο, καθώς η δυσκολία πρόσβασης σε εξειδικευμένες δομές υγείας και το δυσβάσταχτο οικονομικό κόστος θέτουν σε κίνδυνο τη μητρική και νεογνική υγεία.
Σε αυτό το κρίσιμο κοινωνικό πρόβλημα έρχεται να δώσει ουσιαστική λύση η στρατηγική σύμπραξη της Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρίας HOPEgenesis με την Α΄ Μαιευτική και Γυναικολογική Κλινική της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ στο νοσοκομείο «Αλεξάνδρα».
Η HOPEgenesis αναλαμβάνει την πλήρη κάλυψη των εξόδων που αφορούν την εγκυμοσύνη, τον τοκετό, τη μεταφορά και τη διαμονή των γυναικών στην Αθήνα, εξασφαλίζοντας παράλληλα την πρόσβασή τους σε κορυφαίες μονάδες εμβρυομητρικής ιατρικής. Μέσω αυτού του δικτύου, επιτυγχάνεται ο απόλυτος συντονισμός μεταξύ των τοπικών ιατρών της περιφέρειας και των πανεπιστημιακών κλινικών, καταλήγοντας σε έναν ασφαλή τοκετό σε νοσοκομείο τριτοβάθμιας φροντίδας.
Ο ιδρυτής και πρόεδρος της HOPEgenesis, Μαιευτήρας-Γυναικολόγος δρ Στέφανος Χανδακάς, υπογραμμίζει πως ήδη ένας μεγάλος αριθμός γυναικών έχει επωφεληθεί από το πρόγραμμα, γεννώντας με ασφάλεια στο Νοσοκομείο «Αλεξάνδρα», το οποίο αποτελεί κέντρο αναφοράς για τη χώρα.
Κατά τον ίδιο, η συγκεκριμένη πρωτοβουλία αποτελεί πρότυπο συνεργασίας μεταξύ του δημόσιου συστήματος υγείας και της κοινωνίας των πολιτών, έχοντας ως πρωταρχικό στόχο την άρση των γεωγραφικών ανισοτήτων. Όπως εξηγεί χαρακτηριστικά, η παροχή ίσης φροντίδας ανεξαρτήτως τόπου κατοικίας δεν είναι μόνο κοινωνικό ζητούμενο, αλλά και επιστημονική επιταγή που βελτιώνει αισθητά τους εθνικούς δείκτες υγείας.
Αναλύοντας την επιστημονική πτυχή, ο κ. Χανδακάς διευκρινίζει ότι μια κύηση χαρακτηρίζεται υψηλού κινδύνου όταν συντρέχουν παράγοντες που αυξάνουν την πιθανότητα επιπλοκών, χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα την εμφάνιση προβλήματος, αλλά την ανάγκη για εντατικότερη παρακολούθηση.
Η αξιολόγηση ξεκινά από τον προγεννητικό έλεγχο και συνεχίζεται δυναμικά σε όλα τα στάδια της εγκυμοσύνης. Οι κίνδυνοι χωρίζονται σε τρεις άξονες: τους μητρικούς, όπως η ηλικία, τα χρόνια νοσήματα και η παχυσαρκία, τους μαιευτικούς, που περιλαμβάνουν προηγούμενες αποβολές, πολύδυμες κυήσεις ή χρήση μεθόδων υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, και τους εμβρυϊκούς, που αφορούν αναπτυξιακές διαταραχές ή ανωμαλίες του εμβρύου.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο γεγονός ότι πολλές τέτοιες κυήσεις είναι ασυμπτωματικές, καθιστώντας την πρόληψη καθοριστική. Ωστόσο, συμπτώματα όπως η κολπική αιμορραγία, οι επίμονοι κοιλιακοί πόνοι, το έντονο οίδημα, η υπέρταση και η μείωση των εμβρυϊκών κινήσεων πρέπει να οδηγούν τη γυναίκα άμεσα στον γιατρό. Η επιτυχής έκβαση, καταλήγει ο κ. Χανδακάς, στηρίζεται στον εξατομικευμένο σχεδιασμό, τη συνεργασία εξειδικευμένων ομάδων και την ψύχραιμη συμμόρφωση στις ιατρικές οδηγίες, στοιχεία που πλέον γίνονται προσβάσιμα σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.
