Κόντρα σε όλα τα προγνωστικά, ο Παναθηναϊκός δεν νίκησε απλώς τον Ολυμπιακό στο «Γ. Καραϊσκάκης», τον κέρδισε δίκαια, με τσαμπουκά και επιθετικά με την άμυνά του τον εξαφάνισε!
- Σχολιάζει ο Γιώργος Σηφάκης
Ηταν ένας αγώνας σκάκι που ο Μπενίτεθ πήρε την παρτίδα κερδίζοντας κατά κράτος τον Μεντιλίμπαρ. Η ομάδα του έπαιξε με ρεαλισμό, κυνισμό και στρατιωτική πειθαρχία. Ο Μπενίτεθ το διάβασε σωστά το παιχνίδι.
Επαιξε πίσω από την μπάλα, με απόλυτη συγκέντρωση, σε τέτοιο βαθμό, που ο «πράσινος» οπαδός έτριβε τα μάτια του. Εδειξε ότι οι μεταγραφές που έκανε θα τον βοηθήσουν πολύ και με αυτές που θα γίνουν το καλοκαίρι θα μπορεί ο κόσμος του Παναθηναϊκού να ονειρεύεται ξανά. Φυσικά ο Παναθηναϊκός δεν έγινε ομαδάρα επειδή κέρδισε τον Ολυμπιακό, ούτε κατέκτησε τίποτα περισσότερο από ψυχολογία και αυτοπεποίθηση. Ο δρόμος του είναι ακόμα πολύ ανηφορικός και τα δύσκολα είναι μπροστά του. Ομως κάποια συμπεράσματα μπορούν να βγουν και δείχνουν ότι οι «πράσινοι» με υπομονή και σκληρή δουλειά θα βρουν τον δρόμο τους.
Στο Καραϊσκάκη ό,τι… άπλωσε στη σκακιέρα ο Μπενίτεθ τού βγήκε στο 100%. Αρχικά η τριάδα των στόπερ πήρε Οσκαρ και στα 97 λεπτά της αναμέτρησης. Ειδικά ο Πάλμερ-Μπράουν ήταν απλώς φανταστικός και με την μπάλα στα πόδια και στον αέρα. Καλάμπρια και στη συνέχεια Κώτσιρας, εξαιρετικοί, ενώ ο Κυριακόπουλος έκανε ματσάρα. Κορυφαίος παίκτης του γηπέδου ήταν για εμένα ο Μανώλης Σιώπης. Αυτό το παλικάρι που το λατρεύουν όλοι μέσα στα αποδυτήρια έχει τεράστια κάκαλα και ψυχή χιλίων λεόντων. Δίπλα του, άξιος συμπαραστάτης ο Σωτήρης Κοντούρης. Τεράστια μεταγραφή ο πιτσιρικάς που μαγεύει εδώ και τρία ματς τον «πράσινο» λαό.
Ο παίκτης όμως που εμένα με μάγεψε είναι ο Αντίνο. Οβίδα. Ο νεαρός έχει τεράστιο ταλέντο και πολύ μέλλον. Τρέχει και μαρκάρει σαν να μην υπάρχει αύριο. Μόλις προσαρμοστεί, θα γίνει ο εφιάλτης των αντίπαλων αμυντικών. Τον Αντρέα Τεττέη τον ξέρουμε, απλώς έδειξε σε όλους ότι είναι παίκτης για μεγάλα πράγματα. Κέρδισε όλες τις προσωπικές μονομαχίες, αν και έφαγε πολύ ξύλο. Τελευταίο άφησα αυτό το φαινόμενο που ακούει στο όνομα Ταμπόρδα. Μια φάση ήταν αρκετή για να χορέψει ταγκό την «ερυθρόλευκη» άμυνα. Ο Βιθέντε Ταμπόρδα έδειξε ξανά στον προπονητή του ότι δεν του χαρίζεται κανένας και αξίζει να φοράει την πράσινη φανέλα.
Οχι μόνο για το γκολ που έβαλε με τρομερή ενέργεια, αλλά κυρίως γιατί κρατάει την μπάλα όσο κανένας άλλος στην Ελλάδα! Οσο για τις μεταβιβάσεις και την αντίληψή του στο να δώσει την πάσα, πρέπει να διδάσκονται σε σεμινάριο. Φυσικά θέλει να βελτιώσει τη φυσική του κατάσταση, αλλά αυτό θα γίνει μέσα από τα παιχνίδια και από το πάθος του, που είναι παροιμιώδες…
