«Πώς είναι δυνατόν ένας ανώτερος δικαστής να έχει ιδιαίτερες φιλικές σχέσεις με έναν αναβάτη του ιπποδρόμου;»
- Γιώργος Κ. Στράτος
Παγκόσμιο σάλο έχουν προκαλέσει τα εκατομμύρια αρχεία που δημοσίευσε το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ για τις δραστηριότητες του καταδικασμένου για σεξουαλικά εγκλήματα, χρηματοοικονομικού συμβούλου Τζέφρι Επσταϊν, ο οποίος αυτοκτόνησε στη φυλακή. Εκατοντάδες εξέχουσες προσωπικότητες της πολιτικής, των επιχειρήσεων, του θεάματος, γόνοι βασιλικών οικογενειών συγκαταλέγονται ανάμεσα στους «φίλους», στους ομοτράπεζους και πιθανόν στους… ομόκλινους (!) αυτού που επαξίως και επακριβώς θα τολμήσουμε να αποκαλέσουμε οικουμενικό προαγωγό.
Ο τρόπος που είχε στήσει την εγκληματική για άνδρες, γυναίκες και ανήλικα παιδιά παροχή «υπηρεσιών» του μας θύμισε μια παλιά ιστορία. Γυρνάμε στους καιρούς που η αυστηρή τήρηση των κανόνων καλής συμπεριφοράς, ο σεβασμός των υποχρεώσεων που γεννούν η επαγγελματική ιδιότητα και η εξ αυτής κοινωνική θέση προστάτευαν ασφαλέστερα τα γούστα και τις αποκλίνουσες συμπεριφορές των ανθρώπων, έστω διά της υποκρισίας τους. Τότε, ένας φέρελπις νεαρός δημοσιογράφος, σε απόγνωση από τα ευρήματά του, ρώτησε τον διευθυντή του:
«Πώς είναι δυνατόν ένας ανώτερος δικαστής να έχει ιδιαίτερες φιλικές σχέσεις με έναν αναβάτη του ιπποδρόμου; ένας αξιωματικός καριέρας με μπράβους χαρτοπαικτικών λεσχών; Μία υψίφωνος της Λυρικής με μία στριπτιζέζ; Ενας ιεροψάλτης με θαμώνες καταγωγίων και φυλακών; Ενας γνωστός επιχειρηματίας με διαβόητο λαθρέμπορο;» .
Γεμάτος κατανόηση ο διευθυντής, που τα ματάκια του είχαν δει πολλά και είχε αναγκαστεί να τα κλείσει μπροστά σε ακόμη περισσότερα, χτύπησε στοργικά στην πλάτη τον νεαρό και βάλθηκε να του εξηγήσει τα «ανεξήγητα»! «Ακου, αγόρι μου, όταν θα βλέπεις πράγματα που σου φαίνονται ακατανόητα, θα ψάχνεις ένα από τα τέσσερα “Κ”. Δηλαδή: Κ-ρασί, Κ-ουμάρι, Κ-άνναβη, Κ-…ς (σημείο του σώματός μας). Αυτοί που δεν σου κολλάει η… κολεγιά τους, ή τα πίνουνε ή τα παίζουνε ή τα φουμάρουνε ή τα γ…ε. Σε κάποιο από τα τέσσερα θα βρεις την απάντηση για τη συνύπαρξή τους. Οι συνδυασμοί δεν αποκλείονται! Συνεννοηθήκαμε;».
Εμβρόντητος ο ρεπόρτερ προσπάθησε να χωνέψει το μάθημα που πήρε. Οταν το ρεπορτάζ του άρχισε να του το επιβεβαιώνει, έμεινε αποσβολωμένος! Τότε, γιατί σήμερα, καλή του ώρα, μπροστά στο «φαινόμενο» Επσταϊν θα έβρισκε την πανηγυρική εφαρμογή του κανόνα των τεσσάρων «Κ» από τον ίδιο άνθρωπο στο ίδιο πακέτο; Από όλα διαθέτουμε, ό,τι θέλει ο πελάτης! Γιατί τι άλλο γινόταν σ’ αυτά τα τρομερά, στην κυριολεξία του τρόμου, πάρτι που διοργάνωνε;
Τι σημαίνουν όλα αυτά για την ηθική συγκρότηση, τη διανοητική και ψυχική ισορροπία της ηγέτιδας τάξεως του πλανήτη; Το καταγράφουν εξαιρετικοί επιστήμονες, εξάγοντας θλιβερά, για το παρόν και το μέλλον μας, συμπεράσματα. Ισως τα πράγματα να ήταν πιο αισιόδοξα αν μας είχαν απομείνει περισσότεροι διευθυντές και ρεπόρτερ σαν κι αυτούς της ιστορίας μας, για να προλαβαίνουν τους Επσταϊν, αποκαλύπτοντάς τους εν τω γεννάσθαι, γλιτώνοντας την κοινωνία από καθάρματα που χτίζουν την πολυτελή διαβίωσή τους πάνω στον αγιάτρευτο πόνο των άλλων.
