Για χρόνια η κυβέρνηση Μητσοτάκη επένδυσε πολιτικά και, όπως αποδεικνύεται, υποκριτικά, στο αφήγημα της «αριστείας». Διαφήμιζε το μοντέλο των αρίστων, των τεχνοκρατών και των ειδικών.
Σήμερα όμως η ίδια κυβέρνηση, με οδηγό τον πανικό, μοιάζει να παραδέχεται ότι οι προτεραιότητές της έχουν αλλάξει δραματικά. Δεν αναζητά τους καλύτερους, αλλά τους πιο πρόθυμους. Η χθεσινή συνέντευξη του Παύλου Μαρινάκη ήταν αποκαλυπτική.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, επιχειρώντας να δικαιολογήσει την επιλογή του Δημήτρη Μαρκόπουλου και του Στράτου Σιμόπουλου στον μίνι ανασχηματισμό, δεν επικαλέστηκε κάποια ξεχωριστή επιστημονική κατάρτιση ή κάποια σπουδαία διοικητική εμπειρία. Αντίθετα, έδωσε με κυνικό τρόπο το πραγματικό κριτήριο των επιλογών: «Ο κ. Μαρκόπουλος και ο κ. Σιμόπουλος βγήκαν μπροστά στα δύσκολα».
Με άλλα λόγια, το Μαξίμου επιβραβεύει όσους ανέλαβαν να κάνουν τη βρόμικη δουλειά για την κυβέρνηση στις πιο δύσκολες πολιτικές συγκυρίες. Οσους στάθηκαν στην πρώτη γραμμή όταν η φθορά μεγάλωνε και η κοινωνική δυσαρέσκεια διογκωνόταν. Πρόκειται ουσιαστικά για μια δημόσια ομολογία ότι ο ανασχηματισμός έγινε με όρους πολιτικής επιβίωσης.
Ειδικά η περίπτωση του Δημήτρη Μαρκόπουλου εγείρει εύλογα ερωτήματα. Ο βουλευτής που στιγματίστηκε πολιτικά με την επαίσχυντη προεδρία του στην Εξεταστική Επιτροπή για τα Τέμπη, μιας διαδικασίας που ακόμα και ο ίδιος ο πρωθυπουργός έχει αναγνωρίσει ότι ήταν κατώτερη των περιστάσεων, αναβαθμίζεται σε θέση υφυπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, με αρμοδιότητα τα ζητήματα… φορολογικής πολιτικής.
Καταρρίπτοντας οριστικά το πολυδιαφημισμένο αφήγημα της αριστείας, κυβερνητικές πηγές τόνισαν απροκάλυπτα ότι δεν επιλέχθηκε για τις εξειδικευμένες γνώσεις του στα δημόσια οικονομικά, αλλά επειδή μπορεί να «μιλά απλά» και να εξηγεί τις κυβερνητικές παροχές στον δρόμο προς τις κάλπες. Η κυβέρνηση που κάποτε υποσχόταν αρίστους σήμερα αναζητά ικανούς μεταφραστές της προπαγάνδας της.
Αντίστοιχα, η επιλογή του Στράτου Σιμόπουλου ως κοινοβουλευτικού εκπροσώπου μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί. Σε μια περίοδο κατά την οποία η κυβέρνηση παρακολουθεί με εμφανή ανησυχία τις κινήσεις του Αντώνη Σαμαρά και τις πιθανές διαρροές από τη δεξιά της πτέρυγα, το Μαξίμου επιχειρεί να τοποθετήσει πρόσωπα που θεωρεί ότι διαθέτουν δίαυλο επικοινωνίας με ένα ακροατήριο το οποίο απομακρύνεται.