Κραυγή αγωνίας από τους ανθρώπους που παλεύουν να επιβιώσουν μετά το χτύπημα της ευλογιάς
Με τον χρόνο να μετρά αντίστροφα για το Πάσχα και τις πρώτες σφαγές για τον παραδοσιακό οβελία να έχουν ήδη ξεκινήσει, οι κτηνοτρόφοι της Μαγνησίας βρίσκονται αντιμέτωποι με μια πρωτοφανή κρίση, που καθιστά τις φετινές γιορτές αβέβαιες και μακρινές.
Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, όπως περιγράφουν οι ίδιοι, η Ανάσταση δεν φέρνει ανακούφιση αλλά εντείνει την αγωνία, καθώς η μη καταβολή αποζημιώσεων για θανατωθέντα ζώα μέσα στο 2025, η εκτόξευση του κόστους των ζωοτροφών, η συνολική μείωση του εισοδήματος και η διάχυτη αβεβαιότητα δημιουργούν ένα ασφυκτικό πλαίσιο για τον κλάδο.
Τρεις κατηγορίες παραγωγών, κοινό αδιέξοδο
Στη Μαγνησία, οι παραγωγοί διακρίνονται σε τρεις βασικές κατηγορίες, με διαφορετικές αφετηρίες αλλά κοινή αγωνία. Από τη μία πλευρά βρίσκονται όσοι διατηρούν ακόμη τα κοπάδια τους, τα οποία δεν έχουν πληγεί από την ευλογιά, ζώντας ωστόσο καθημερινά με τον φόβο της μόλυνσης.
Όπως περιγράφει ο κτηνοτρόφος από το Βελεστίνο, Κώστας Καλόγηρος: «Οι ζωές των ζώων μας είναι ό,τι πολυτιμότερο αυτή την περίοδο. Όσο τα κοπάδια παραμένουν ανέπαφα υπάρχει μία προσδοκία». Και προσθέτει: «Τρέμουμε μην κολλήσουν, αλλά παράλληλα πληρώνουμε δυσβάσταχτα ποσά για ζωοτροφές. Είναι μια απόγνωση. Κάθε μέρα που περνάει αισθανόμαστε ότι η προσπάθεια μας μπορεί να χαθεί», ενώ επισημαίνει ότι «μόνο με τις σφαγές δεν βγαίνουμε», καθώς το κέρδος είναι περιορισμένο και δεν επαρκεί για να καλύψει τις οικονομικές επιβαρύνσεις.
Στον αντίποδα, βρίσκονται οι κτηνοτρόφοι που έχουν ήδη χάσει τα κοπάδια τους και αναμένουν τόσο την αντικατάστασή τους όσο και την καταβολή των αποζημιώσεων.
Όπως αναφέρει ο Γ. Τόλιος από το Ριζόμυλο: «Δεν έχουμε ζώα να πουλήσουμε και την ίδια στιγμή υπάρχουν συνάδελφοι και όλοι μας που έχουν υποχρεώσεις οι οποίες τρέχουν».
Το πρόβλημα εντοπίζεται κυρίως στις περιοχές των παρακάρλιων και του Αλμυρού, όπου καθυστερούν σημαντικά οι πληρωμές, με πολλούς παραγωγούς να μην έχουν λάβει ακόμη τα χρήματα για τις θανατώσεις από τον Ιούλιο.
«Περιμένουμε να πάρουμε πριν το Πάσχα χρήματα από την αποζημίωση αλλά και από την ενίσχυση για την απώλεια εισοδήματος. Το 2025 υπήρξαν μεγάλες καθυστερήσεις και τα χρήματα που δόθηκαν ήταν πολύ λιγότερα, αφού τα ζώα που πέθαναν πριν τις θανατώσεις δεν υπολογίστηκαν καν. Ό,τι χρήματα πληρώθηκαν πήγαν στις συσσωρευμένες υποχρεώσεις. Δεν θέλουμε να ξαναβρεθούμε σε αυτή την κατάσταση», επισημαίνει ο ίδιος.
Εν όψει Πάσχα, η αγορά μπορεί να κινείται, ωστόσο για τους παραγωγούς της Μαγνησίας η πραγματικότητα απέχει πολύ από το εορταστικό κλίμα, καθώς το βασικό ζητούμενο παραμένει η επιβίωση.
