Οι πρόσφατες δηλώσεις του Μερτς έδωσαν την αφορμή που περίμενε ο Αμερικανός πρόεδρος να χρησιμοποιήσει μόνιμη απειλή προς τους Ευρωπαίους και το ΝΑΤΟ
Η αφορμή που ζητούσε εκ νέου ο Αμερικανός πρόεδρος για να απειλήσει με απόσυρση αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων από την Ευρώπη δόθηκε από τον ίδιο το Γερμανό καγκελάριο Μερτς, ο οποίος λίγο μετά την επίσκεψή του στον Λευκό Οίκο δήλωσε δημοσίως ότι οι ΗΠΑ «ταπεινώνονται» στον πόλεμο στο Ιράν και ότι αυτή τη στιγμή η Ουάσινγκτον δεν έχει σχέδιο διαφυγής από τον πόλεμο αυτόν.
Ο αθυρόστομος Ντ. Τραμπ απάντησε αμέσως στον Φρ. Μερτς ότι καλά θα κάνει να δει πώς θα τελειώσει ο πόλεμος στην Ουκρανία και να ασχοληθεί με τη χώρα του που βρίσκεται σε κακή κατάσταση. Και για να εκδηλώσει την οργή του ο Τραμπ απείλησε και πάλι ότι σκέφτεται να αποσύρει αμερικανικές δυνάμεις από την Ευρώπη.
Πρόκειται για μια μόνιμη απειλή προς τους Ευρωπαίους και την Ατλαντική Συμμαχία, την οποία ο Ντ. Τραμπ εκτοξεύει από την αρχή της θητείας του, είτε πιέζοντας τους Ευρωπαίους να αυξήσουν τις συνεισφορές και τις ευθύνες τους μέσα στο ΝΑΤΟ είτε απειλώντας να απομακρύνει τις αμερικανικές δυνάμεις από χώρες που δεν τον συνδράμουν στον πόλεμο στο Ιράν, όπως π.χ. η Ισπανία ή η Ιταλία.
Φυσικά, η εκτόξευση λεκτικών απειλών από την υλοποίησή τους απέχουν πολύ και τούτο διότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ πρέπει απαραιτήτως να έχει μαζί του και το σύνολο του Κογκρέσου, πράγμα πολύ δύσκολο τώρα και ενδεχομένως δυσκολότερο μετα τον προσεχή Νοέμβριο μετα τη διεξαγωγή των ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ.
Ο Αμερικανός πρόεδρος έχει ένα μικρό περιθώριο κινήσεων, που του επιτρέπουν μικρές μείωσες του αμερικανικού προσωπικού στις βάσεις στην Ευρώπη. Δεν του επιτρέπουν όμως δραματικές κινήσεις, όπως απόσυρση των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων από τη Γερμανία, όπου οι αμερικανικές δυνάμεις έχουν το καθεστώς «δυνάμεων κατοχής» στη Γερμανία μετά τον πόλεμο, με το αμερικανικό Κογκρέσο να αποκλείει εκ των προτέρων μια τέτοια κίνηση.
Παρά ταύτα και μόνον αυτές οι προεδρικές λεκτικές εκρήξεις δυναμώνουν το χάσμα ανάμεσα σε Ουάσινγκτον και Ευρώπη. Είναι περίπου φανερό ότι η Ουάσινγκτον «ως αντίποινα» στους απείθαρχους Ευρωπαίους στον αμερικανικό πόλεμο στο Ιράν θα συνδράμει όλο και λιγότερο ή και καθόλου τις ευρωπαϊκές χώρες στη στρατιωτική συνδρομή τους προς την Ουκρανία. Δι’ αυτού του τρόπου οι Ευρωπαίοι θα πρέπει να αναλάβουν το σύνολο των επιχειρησιακών συνδρομών τους προς την Ουκρανία, κάτι που είναι αμφίβολο αν θα δράσει υπέρ του Κιέβου.
Επιπλέον, αυτές οι πρόσφατες αμερικανικές απειλές εκτοξευτήκαν μετά τη μακρότατη συνομιλία Τραμπ – Πούτιν, κατά την οποία φυσικά πρωτεύον θέμα ήταν ο πόλεμος της Ρωσίας εναντίον του Κιέβου, αλλά και ο πόλεμος των ΗΠΑ εναντίον της Τεχεράνης. Ωστόσο, συρρίκνωση προσωπικού ή αριθμού αμερικανικών βάσεων στην Ευρώπη θα έχει σημαντικές επιπτώσεις και στον σχεδιασμό του αμερικανικού Πενταγώνου, που θα στερηθεί διευκολύνσεις που τώρα απολαμβάνει σε ευρωπαϊκό έδαφος -για αμερικανικές επιχειρήσεις-, έστω κι αν αυτές, πλην της βάσης Ραμστάιν στη Γερμανία και της Σούδας στην Ελλάδα, δεν βοήθησαν τον Τραμπ στον πόλεμο στον Κόλπο, συμπεριλαμβανομένης και της Τουρκίας.
Οποιαδήποτε απόφαση για απόσυρση αμερικανικών δυνάμεων από το ευρωπαϊκό έδαφος θα αυξήσει κατακόρυφα το κόστος μεταφοράς για τον αμερικανικό προϋπολογισμό και θα απαιτηθούν αρκετά χρόνια έως ότου υλοποιηθεί η μεταφορά. Επιπροσθέτως θα μειώσει τη στήριξη που παρέχουν οι αμερικανικές βάσεις στο ευρωπαϊκό έδαφος για τα μελλοντικά σχέδια των ΗΠΑ, τουλάχιστον στην περιοχή της Μέσης Ανατολής. Το αξιοσημείωτο της στιγμής είναι ότι οι αμερικανικές βάσεις στην Ελλάδα βρίσκονται έξω από το στόχαστρο των ΗΠΑ, ενώ πλησιάζει η στιγμή για την έναρξη των ελληνοαμερικανικών συζητήσεων για το μέλλον της αμυντικής συμφωνίας των δύο χωρών.
