Από την φωτιά της καταστροφής στην δύναμη της επιβίωσης. Πατρίδες. Λέξη απλή. Και όμως βαριά όσο ένας ολόκληρος κόσμος. Υπήρξε κάποτε ένας κόσμος που άνθιζε. Πόλεις γεμάτες φωνές, αυλές που μύριζαν γιασεμί, θάλασσες που έφερναν μαζί τους όνειρα και ελπίδες.
Από τα παράλια της Μικράς Ασίας, μέχρι τον Πόντο, την Καππαδοκία και την Ανατολική Θράκη, ο ελληνισμός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας έζησε, δημιούργησε, άνθισε. Μέχρι τη στιγμή που η ιστορία πήρε φωτιά. Και όμως, μέσα από τα ερείπια, κάτι επέμεινε. Οι άνθρωποι. Πώς ζούσαν οι Ελληνες της Ανατολής πριν από την καταστροφή;
Πώς ένας κόσμος χιλιετιών οδηγήθηκε στη βία, τον διωγμό και τη γενοκτονία; Και πώς οι επιζώντες κατάφεραν να ξανασταθούν όρθιοι σε μια πατρίδα που δεν ήταν πάντα έτοιμη να τους δεχτεί; Το βιβλίο αυτό αφηγείται τη διαδρομή ενός ολόκληρου λαού, από την ακμή στην καταστροφή και από τον ξεριζωμό στη δημιουργία. Ενα βιβλίο για τη μνήμη, την απώλεια και τη δύναμη της ανθρώπινης ψυχής.
Μέσα από τις σελίδες του ζωντανεύουν οι χαμένες πατρίδες, η τραγωδία της Γενοκτονίας και της Καταστροφή της Σμύρνης, αλλά και ο αγώνας των προσφύγων να επιβιώσουν και να προκόψουν μετά την Ανταλλαγή. Αυτή είναι η ιστορία των ανθρώπων που, παρά τις απώλειες, κατάφεραν να μετατρέψουν τον πόνο σε δύναμη και να συμβάλουν καθοριστικά στη διαμόρφωση της σύγχρονης Ελλάδας.
Με πείσμα και αξιοπρέπεια, οι ξεριζωμένοι ξαναέχτισαν την ζωή τους από την αρχή. Εσπειραν ξανά, δημιούργησαν ξανά, ονειρεύτηκαν ξανά. Γιατί τίποτα δεν τελείωσε τότε. Ολα ξεκίνησαν από εκεί.
