Σε μια πρωτοποριακή σύζευξη ήχου και εικόνας, κινηματογράφος, μουσική και χρόνος συναντώνται λίγο προτού κλείσει το θέατρο
Tο σύμπαν του «Blade Runner», του Ρίντλεϊ Σκοτ, ως μια μοναδική εμπειρία παρουσιάζεται στο Ηρώδειο, απόψε στις 9, για μία νύχτα μόνο, όπου κινηματογράφος και μουσική ενοποιούνται, με τη διαχρονική ταινία να προβάλλεται σε μια μνημειωδών διαστάσεων HD οθόνη, ενώ η θρυλική μουσική του Βαγγέλη Παπαθανασίου θα εκτελείται επί σκηνής απολύτως συγχρονισμένη από το ενδεκαμελές διεθνές σύνολο The Avex Ensemble.
Σε μια πρωτοποριακή σύζευξη ήχου και εικόνας, κινηματογράφος, μουσική και χρόνος συναντώνται κάτω από τον Βράχο της Ακρόπολης, προσφέροντας στον θεατή την αίσθηση ότι ο χρόνος διαστέλλεται, λίγο προτού το Ηρώδειο κλείσει για μεγάλης κλίμακας εργασίες αποκατάστασης.
Το «Blade Runner» είναι κάτι παραπάνω από μια ταινία επιστημονικής φαντασίας. Είναι η ηχώ ενός δυστοπικού μέλλοντος, μια ζοφερή προφητεία, το προανάκρουσμα ενός συνθετικού κόσμου. Προκλητικά ρεαλιστικό και κυνικά μελαγχολικό, άλλοτε σκληρό και άλλοτε με τρόπο τρυφερό, το έργο έρχεται πλέον πιο σύγχρονο από ποτέ για να θέσει μια σειρά από καίρια ερωτήματα.
Παρουσιάζεται το τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος στην εποχή των ανθρωποειδών ρομπότ, ποια τα όρια ανάμεσα στη βιολογική και την τεχνητή διαβίωση, πόσος χώρος θα απομείνει στα συναισθήματα, ποιο το μέλλον του έρωτα, της τέχνης, της εργασίας και πώς θα ορίζονται έννοιες όπως η συνείδηση, η επιθυμία, η ελευθερία και το αν υπάρχει μέλλον για τον άνθρωπο και, αν ναι, ποιο θα είναι το νόημά του.
Η ταινία κυκλοφόρησε το 1982, βασισμένη στο μυθιστόρημα του Φίλιπ Κ. Ντικ «Do Androids Dream of Electric Sheep?» («Ονειρεύονται τα ανδροειδή το ηλεκτρικό πρόβατο;») και σκηνοθετήθηκε από τον Ρίντλεϊ Σκοτ, που δημιούργησε μια δυστοπία της ζωής στο Λος Αντζελες του 2019.
Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Χάρισον Φορντ, Ρούτγκερ Χάουερ και Σον Γιανγκ, ενώ εμφανίζονται, ανάμεσα σε άλλους, οι Ντάριλ Χάνα, Εντουαρντ Τζέιμς Ολμος. Παρά τη αμήχανη αρχική υποδοχή και τις χαμηλές εισπράξεις, η ταινία προτάθηκε για δύο Οσκαρ, για τη σκηνογραφία και τα οπτικά εφέ.
Με την πάροδο του χρόνου το έργο ανεδείχθη σε ένα από τα θεμελιώδη έργα της επιστημονικής φαντασίας και όχι μόνο, μια ταινία-ορόσημο με πανανθρώπινη διάσταση και διαρκή απήχηση, που εξακολουθεί να εμπνέει εκατομμύρια θεατές και να γεννά πλήθος αναγνώσεις και ερμηνείες.