Ενδεικτικές πράξεις, όπως η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τέμενος, το άνοιγμα των Βαρωσίων στην Κύπρο, οι συνεχείς παραβιάσεις και κυρίως οι εξελίξεις στο λεγόμενο Προσφυγικό, συνιστούν πρόκληση για την εθνική μας κυριαρχία και συνέχεια
- Θεοφάνης Μαλκίδης
Αφού ο Χίτλερ, σύμφωνα με τη δήλωσή του, ήταν ο καλύτερος μαθητής του Μουσταφά Κεμάλ και, προετοιμάζοντας τις σφαγές και τα ολοκαυτώματα, τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και τη Γενοκτονία, είχε πει ποιος θυμάται τους Αρμένιους (και τους Ελληνες), είχε συγκαλέσει το 1937 μία σύσκεψη με τα κορυφαία στελέχη του ναζιστικού καθεστώτος. Εκεί παρουσιάστηκε πρώτη φορά η θεωρία του «ζωτικού χώρου» (Lebensraum), η ικανή δηλαδή και αναγκαία προϋπόθεση για την επέκταση των συνόρων της Γερμανίας εις βάρος άλλων κρατών και εθνών, προκειμένου να ζει «ανεκτά» ο γερμανικός λαός.
Σχεδόν εκατό χρόνια μετά, και έπειτα από δεκάδες εκατομμύρια θύματα από την εφαρμογή του «ζωτικού χώρου», ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αναφέρει ότι κάποιοι θέλουν «να φυλακίσουν την Τουρκία στα χερσαία σύνορά της», τονίζοντας επιπλέον ότι οι ίδιοι συρρίκνωσαν την Τουρκία αποσπώντας της εδάφη. Ετσι η «Γαλάζια Πατρίδα» και η σχετική νομική κάλυψη και το θεσμικό επίχρισμα που αποκτά είναι η μοναδική διέξοδος για την Τουρκία που ασφυκτιά…
Οι ομοιότητες σε πρακτικό και σε θεωρητικό επίπεδο των δύο καθεστώτων και των αφηγημάτων που αναπτύσσουν είναι κάτι παραπάνω από εμφανείς. Εμπνευστής του ναζιστικού «ζωτικού χώρου» ήταν ο καθηγητής Φρίντριχ Ράτζελ, ο οποίος υποστήριξε την οργανική θεωρία ανάπτυξης του γερμανικού κράτους- ναζιστικού καθεστώτος, το οποίο, για να τραφεί, έπρεπε να προσαρτήσει νέες περιοχές. Στη συνέχεια τη σκυτάλη πήρε ο Καρλ Χαουσχόφερ, ενώ τελικός δίαυλος προς τον Χίτλερ ήταν ο μαθητής του Χαουσχόφερ και ο εκ των αρχιτεκτόνων του Ολοκαυτώματος και της «Τελικής Λύσης» Ρούντολφ Ες.
Αντιστοίχως, ένας από τους ιδεολογικούς μέντορες του Ερντογάν, με τον οποίο όλως περιέργως έχει έρθει επίσης σε σύγκρουση -ο άλλος ήταν ο Φετουλάχ Γκιουλέν-, ο Αχμέτ Νταβούτογλου, εισήγαγε τον όρο «ζωτικός χώρος» στο βιβλίο του «Στρατηγικό βάθος».
Ετσι, αφού η Τουρκία το 2030 θα έχει διπλασιάσει τον πληθυσμό της φτάνοντας τα 150 εκατομμύρια, θα (έχει) προκύψει θέμα «ζωτικού χώρου» για τον τουρκικό κόσμο, ο οποίος εκτείνεται από την Αδριατική έως το Σινικό Τείχος. Στη συνέχεια ο εθνικιστικός στόχος του σύγχρονου «ζωτικού χώρου» αναπτύσσεται από τον έμπιστο του Ερντογάν ναύαρχο Τζιχάτ Γιαϊτζί ως η «Γαλάζια Πατρίδα», η οποία αποκτά ιδιαίτερη σημασία αφού σε «συνέδρια» τεκμηρίωσης του εθνικιστικού σχεδίου σημειώνονται τα εξής: «Η Τουρκία δεν είναι απλώς μια χώρα του Αιγαίου, αλλά και μια χώρα που εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, σε μια περιοχή που ξεκινάει από την Αδριατική και εκτείνεται ως τον κόλπο της Αλεξανδρέττας και τη Διώρυγα του Σουέζ».
Ο «ζωτικός χώρος» του ναζιστικού καθεστώτος και της «Γαλάζιας Πατρίδας» και των συναφών εκφράσεων της ίδιας θεωρίας που προωθούνται από το καθεστώς Ερντογάν είναι σκανδαλωδώς προφανής με κίνδυνο επανάληψης εάν ληφθούν ανάλογα «μέτρα» με αυτά της δεκαετίας του 1930, όταν η Βρετανία, η Γαλλία και η ΕΣΣΔ επιδίδονταν σε μιαν ανέξοδη πολιτική κατευνασμού του ναζιστικού αρπακτικού, του χιτλερικού τέρατος.
Οι Συμφωνίες της Μόσχας και του Μονάχου, οι οποίες (παρ)έδωσαν Τσεχοσλοβακία, Αυστρία, Πολωνία, Φινλανδία (αν προσθέσουμε και τις επεκτατικές πράξεις της Ιταλίας στην Αφρική και της Ιαπωνίας στην Ασία, ο άξονας του «ζωτικού χώρου» ολοκληρώνεται), αποδείχτηκαν καταστροφικές για την ανθρωπότητα. Αντιστοίχως, οι προωθούμενες συμφωνίες και το άφθονο χρήμα (για να συγκρατηθούν «πρόσφυγες» και «μετανάστες») και με στόχο τον κατευνασμό της Τουρκίας και με δώρο Αιγαίο, Κύπρο, Κουρδιστάν, Συρία, Λιβύη επίσης φαίνονται προδήλως καταστροφικές…
Με αφορμή (αλλά και όχι μόνο) την αντιγραφή και την εξέλιξη του ναζιστικού «ζωτικού χώρου» του Μεσοπολέμου ως «Γαλάζια Πατρίδα» σήμερα, οι ενδεικτικές πράξεις όπως η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τέμενος, το άνοιγμα των Βαρωσίων στην Κύπρο, η συνεχής παραβίαση σε γη, αέρα και θάλασσα της ελληνικής κυριαρχίας και κυρίως οι εξελίξεις στο λεγόμενο Μεταναστευτικό – Προσφυγικό συνιστούν πρόκληση για την εθνική μας κυριαρχία και συνέχεια.
Ολα τα παραπάνω όμως φαίνεται ότι δεν έχουν γίνει κατανοητά και στην Ελλάδα και την Κύπρο (πόσο μάλλον από τους δυτικούς εταίρους μας…), που ανέχονται τη βαρβαρότητα, την παρανομία και τις πρακτικές ζούγκλας και Μεσαίωνα που έρχονται από τα ανατολικά, ενώ επαναλαμβάνονται ανεκδιήγητες δηλώσεις αναντίστοιχες με το τουρκικό πρόβλημα: «έχει σύνορα η θάλασσα και δεν το ξέραμε;», «να μην είμαστε μοναχοφάηδες στο Αιγαίο», «η Τουρκία ασφαλώς και έχει δικαιώματα στην ανατολική Μεσόγειο διότι έχει τεράστια ακτογραμμή», «το Καστελόριζο δεν ανήκει στο Αιγαίο», «οι δύο πλευρές συμφώνησαν στη συνέχιση των συζητήσεων για τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης», «συνεκμετάλλευση με την Τουρκία ενεργειακών πόρων στο Αιγαίο», «να μη δυναμιτίσουμε το κλίμα για την Κύπρο», «το Καστελόριζο είναι μακριά», «και να χάσουμε μερικά νησιά δεν πειράζει», «ήρεμα νερά» και πολλά άλλα…
Και όλα τα παραπάνω τη στιγμή κατά την οποία ο Ερντογάν δηλώνει πως «θα έρθει νύχτα», εισβάλλοντας σε θαλάσσιες ζώνες και υφαλοκρηπίδα, κατέχοντας το 40% της Κύπρου, αποκαλώντας ειρωνικά τα Σκόπια «Μακεδονία», απαγορεύοντας την ενεργειακή σύνδεση ηπειρωτικής Ελλάδας με τα νησιά, την έρευνα για πόρους και την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος, λέγοντας ότι δεν υπάρχει ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Αιγαίου ακόμη και στην Κρήτη, διχοτομώντας την εθνική κυριαρχία με το τουρκολιβυκό μνημόνιο αλλά και με τους Τούρκους αλιείς (!), προκαλώντας ευθέως στη Θράκη, στέλνοντας όποτε θέλει και από όπου θέλει εκατοντάδες χιλιάδες «πρόσφυγες» και «μετανάστες», αποσταθεροποιώντας την Ελληνική και την Κυπριακή Δημοκρατία…
Δυστυχώς η ανθρωπότητα, η Δύση και η Ανατολή, οι σύμμαχοί μας (…), φαίνεται ότι δεν διδάχτηκαν τίποτα από τα εγκλήματα του «ζωτικού χώρου», από την άλλη όμως πλευρά τα Ιμια, η Αμμόχωστος και η Κερύνεια, η Ιμβρος και η Τένεδος, ο Εβρος, αλλά και το Ντιγιαρμπακίρ, το Αρτσάχ (Ναγκόρνο Καραμπάχ), η Ροτζάβα και το Αφρίν και ό,τι προβλέπει η «Γαλάζια Πατρίδα» δεν έχουν διδάξει κάτι στον Ελληνισμό;
*Διδάκτωρ Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών
