Ελένη Παπαδάκη

Την Κυριακή 31 Μαΐου η «δημοκρατία» μοίρασε στου αναγνώστες της το βιβλίο του μακαρίτη Δημοσθένη Κούκουνα «Ελένη Παπαδάκη. Τραγωδία και μύθος».

Πριν πούμε οτιδήποτε για το βιβλίο ή την ίδια την Παπαδάκη, να τονίσουμε ότι ο Κούκουνας είναι ίσως ο πλέον έγκυρος ερευνητής της περιόδου της τριπλής, να μη το ξεχνάμε αυτό, Κατοχής της Πατρίδας μας από Γερμανούς, Ιταλούς και Βουλγάρους.

Κατ’ αρχήν θέσαμε το σχετικό ερώτημα, στην ΑΙ (Τεχνητή Νοημοσύνη) και να τι μας απάντησε:

«Η υποτιθέμενη «δίκη» της Ελένης Παπαδάκη από το έκτακτο στρατοδικείο (ανταρτοδικείο) του ΕΛΑΣ, πραγματοποιήθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της 22ας Δεκεμβρίου 1944.

Η διαδικασία αυτή, στερούταν κάθε νομιμότητας και οδήγησε άμεσα στην καταδίκη και την εκτέλεσή της. Το χρονικό των γεγονότων που πλαισιώνουν τη «δίκη», διαμορφώθηκε ως εξής:

Η Σύλληψη και η «Καταδίκη»

21 Δεκεμβρίου 1944 (Απόγευμα/Βράδυ): Μέλη της Εθνικής Πολιτοφυλακής συνέλαβαν τη σπουδαία ηθοποιό στο σπίτι του συναδέλφου της, Δημήτρη Μυράτ, στα Πατήσια, κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών.

22 Δεκεμβρίου 1944 (Μεσάνυχτα – Πρωί): Οδηγήθηκε στα γραφεία της Πολιτοφυλακής στα Πατήσια, όπου ανακρίθηκε από τον καπετάν Ορέστη. Μέσα σε ελάχιστη ώρα, το έκτακτο ανταρτοδικείο εξέδωσε θανατική καταδίκη με την ανυπόστατη κατηγορία της ‘’δωσίλογης’’.

22 Δεκεμβρίου 1944 (Ξημερώματα): Μεταφέρθηκε στα διυλιστήρια της ΟΥΛΕΝ στο Γαλάτσι, όπου και δολοφονήθηκε.

Η Προϋπάρχουσα «Λαϊκή Δίκη»

Νωρίτερα, τον Νοέμβριο του 1944, είχε προηγηθεί μια άλλη μορφή ιδιότυπης «δίκης» από το ελεγχόμενο από το ΕΑΜ Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών (ΣΕΗ). Σε εκείνη τη γενική συνέλευση, η Παπαδάκη κατηγορήθηκε για δήθεν φιλογερμανική στάση και διαγράφηκε από το σωματείο, γεγονός που ουσιαστικά τη στοχοποίησε πολιτικά».

Μέχρι και η τεχνητή νοημοσύνη τους πήρε χαμπάρι!

Εμείς εδώ σήμερα, δεν θα ξεψαχνίσουμε το βιβλίου του μακαρίτη του Κούκουνα, αλλά θα κάνουμε μερικές διαπιστώσεις ή μάλλον θα θυμίσουμε μερικά πράγματα τα οποία η ντόπια αριστερίλα θεωρώντας μας ηλίθιους (ίσως και να είμαστε…) νομίζει ή ότι δεν τα ξέρουμε ή ότι τα ξέρουμε μεν, αλλά κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε.

Το προεδρείο λοιπόν της συνέλευσης – λαϊκού δικαστηρίου που αποφάσισε την διαγραφή της Ελένης Παπαδάκη από το Σωματείο ηθοποιών, το αποτελούσαν οι: Αιμίλιος Βεάκης, Θεόδωρος Μορίδης, Σπύρος Πατρίκιος, Χρήστος Τσαγανέας και ο Πάνος Καραβουσάνος. Από αυτούς, όλοι ήσαν κομμουνιστές εκτός από τον Σπύρο Πατρίκιο, ο οποίος ξεκίνησε από ακραιφνής εθνικιστής και γενικός γραμματέας της «Ομάδας Βασιλοφρόνων Ηθοποιών» και στα τελευταία κατοχικά χρόνια, μετεστράφη και έγινε αριστερός, δηλαδή είδε το φως το αληθινό…

Βασικοί «εισαγγελείς» ήταν οι Μορίδης, Τζαβαλάς Καρούσος και ο Καραβουσάνος.

Τα όσα ευτράπελα έγιναν σε εκείνη τη «δίκη» θα τα διαβάσετε στο βιβλίο. Εμείς εδώ να πούμε μερικά που απορρέουν από τα γεγονότα, αλλά δεν μας τα λένε οι άλλοι.

Μετά την απελευθέρωση, όχι αυτή που μας έφερε ο… ΕΛΑΣ, αλλά την άλλη την κανονική, θα περίμενε κανείς, αφού πλέον ο κομμουνισμός είχε συντριβεί, να υπάρξει κάθαρση σαν αυτή που συνήθως κάνουν οι σύντροφοι η οποία ξεκινάει από αποκεφαλισμούς και φθάνει μέχρι ξακοιλιάσματα. Σαν αυτό του Μελιγαλά που έγινε μισή δουλειά, ένα πράγμα.

Όμως όχι. Η από ‘δω παράταξη, πάντα μεγάθυμη, όχι μόνο έδωσε άφεση αμαρτιών στους «δικαστές» και «εισαγγελείς» του ΚΚΕ, που δίκασαν την Παπαδάκη, αλλά σχεδόν τους επιβράβευσε.

Και να πώς:

⚫Αιμίλιος Βεάκης: Από το 1945, μέχρι το 1951 που πέθανε, γύρισε 5 ταινίες.

⚫Θεόδωρος Μορίδης:

Μέχρι το1967, έκανε 65 ταινίες.

Από το 1968 έως το 1974, έκανε 28 (δεν πείνασε κιόλας…) και

Από το 1974 έως το 1987, μόνο 2.

Πέθανε στις 22 Δεκεμβρίου του 2003.

⚫ Τζαβαιάς Καρούσος:

Από το 1943μέχρι το 1966, γύρισε 33 ταινίες.

Από το 1967 μέχρι το 1972, έπαιξε σε 4 ταινίες.

Πέθανε στις 31 Ιανουαρίου του 1969 και όχι δεν τον σκότωσε η χούντα!

⚫ Πάνος Καραβουσάνος (είναι ο γνωστός Πανάγος στον Ηλία του 16ου).

Από το 1948 μέχρι το 1967 έπαιξε σε 50 ταινίες.

Από το 1968 μέχρι το 1969, σε 3 ταινίες.

Πέθανε το 1972 και ούτε αυτόν τον δολοφόνησε η χούντα.

Η Ελένη Παπαδάκη κατά γενική ομολογία βοήθησε πολύ κόσμο στην Κατοχή και τούτο λόγω της στενής οικογενειακής φιλίας της με το κατοχικό πρωθυπουργό Ιωάννη Ράλλη. Μία απ’ αυτές ήτνα και η αριστερή συγγραφέας Λιλίκα Νάκου, η οποια σε επιστολή που της έστειλε έγραφε μεταξύ των άλλων: «…η πέννα μου θ’ ανήκει σ΄ εσάς». Το αίτημα αφορούσε στην απελευθέρωση του γιατρού Γεωργίου Μουστρούφα, τον οποίον είχαν κρατούμενο στο Χαϊδάρι τα SS. Ο Μουστρούφας πράγματι αφέθηκε ελεύθερος, με την μεσολάβηση της Παπαδάκη, αλλά ούτε η πέννα της Λιλίκας ετέθη στην διάθεση της Παπαδάκη, αλλά και ο απελευθερωθείς Μουστρούφας βγήκε στο βουνό όπου έγινε βοηθός του Πέτρου Κόκκαλη!…

Όμως η Παπαδάκη είχε ενδιαφερθεί και είχε σωσει πολλούς άλλου με πιο χαρακτηριστικούς του αριστερούς Γιώργο Γληνό, τον γιό του Αιμίλιου Βεάκη, τον Νάσο Κεδράκα και τον χαράκτη Τάσσο.

Ακόμα διαβάζουμε ότι ο Κώστας Βάρναλης, διετέλεσε μέλος της Καλλιτεχνικής Επιτροπής του Εθνικού Θεάτρου, επί κατοχικής πρωθυπουργίας του Ιωάννη Ράλλη. Φυσικά ο Βάρναλης, εφήρμοσε μετά το δικό του «όμορφα και τακτικά πάω με κείνον που νικά».

Από τις μετέπειτα έρευνες για τις συνθήκες δολοφονίας της μεγάλης μας τραγωδού προέκυψε ότι εκείνη την περίοδο ο καθένας σύντροφος, έκανε ότι του έκοβε η γκλάβα, οπότε ο χαρακτηρισμός συμμορίτες ήταν απολύτως πετυχημένος

Το ΚΚΕ αργότερα χαρακτήρισε λάθος την δολοφονία της Παπαδάκη. Και λοιπόν;

Στο ιστολόγιο Makpress της 20 – 5 – 26, υπάρχει ένα βίντεο, στο οποίο ακούμε τα εξής: « Στην Ελλάδα της ακρίβειας υπάρχει μία κατηγορία ανθρώπων που δεν φαίνεται να πιέστηκε ιδιαίτερα. Οι βουλευτές της ΝΔ. Σύμφωνα με τα στοιχεία των «πόθεν έσχες» τους ο δεδηλωμένος πλούτος, αυτών και των συζύγων τους την τελευταία επταετία δεν αυξήθηκε απλώς. Απογειώθηκε. Το 2019 ο συνολικός δεδηλωμένος πλούτος των βουλευτών της ΝΔ, ήταν περίπου 91 εκατομμύρια ευρώ. Το 2024 έφτασε τα 217 εκατομ. Δηλαδή, αύξηση κατά 126 εκατομ., μέσα σε 5 χρόνια. Και το καλύτερο. Από το 2019 μέχρι το 2023 ο πλούτος τους αυξήθηκε κατά περίπου 55 εκατομ., ενώ από το 2023 μέχρι το 2024, μέσα σε μόνο ένα χρόνο, αυξήθηκε κατά 71 εκατομ. Δηλαδή, σ’ ένα χρόνο αυξήθηκε περισσότερο απ’ ό,τι είχε αυξηθεί τα προηγούμενα πέντε χρόνια. Την ίδια ώρα, τα δάνειά τους παραμένουν πάνω από 25 εκατομ. Άρα έχουμε μία εικόνα που πολιτικά δεν μπορείε να περάσει στα ψιλά, γιατί ο πολίτης ψάχνει και τα ψιλά και η κυβέρνηση του λέει: «κάνε υπομονή». Καλό είναι να ξέρετε, ότι κάποιοι άλλοι μάλλον δεν έκαναν υπομονή. Έκαναν περιουσίες. Και ναι, τα «πόθεν έσχες» τους δεν αποδεικνύουν από μόνα τους κάποια παρανομία, αλλά αποτυπώνουν κάτι πολύ σημαντικό. Ποιοι βγήκαν οικονομικά δυνατότεροι μέσα στα χρόνια της κρίσης και της ακρίβειας; Κι’ εγώ ερωτώ: «Πώς γίνεται μία κοινωνία να φτωχαίνει και οι εκπρόσωποί της να πλουτίζουν τόσο θεαματικά;»

Τι να σου πω ρε φίλε Makpress; Πώς το έλεγε ο Μανώλης Σκουντρής (Βασίλης Λογοθετίδης) στην γυναίκα του Βέτα (Μαίρη Λαλοπούλου, η οποία προσπαθούσε να τον πείσει για την αξία ενός δαχτυλιδιού που φορούσε ένας Τάταρος και κατέληγε: «…Και ξέρεις τώρα πώς αγαπάνε οι Τάταροι» με τον δόλιο τον Σκουντρή να απαντάει: «Πού να ξέρω Βέτα μου. Δεν με έχει αγαπήσει Τάταρος» («Ένα βότσαλο στη λίμνη»-1952).

Ακριβώς έτσι κι΄ εγώ. Δεν έχω κάνει πλούσιος (και κατά πως φαίνεται, ούτε που θα κάνω…) για να ξέρω.

Το είδαμε κι’ αυτό. Ο κ. Τσίπρας ονόμασε το καινούργιο, πλην με παλιά υλικά, κόμμα του Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛ.Α.Σ.). Σοφά επιλεγμένο το όνομα, για να αχταρμαδιάζει τον Ελληνικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό (Ε.Λ.Α.Σ.), το στρατιωτικό σκέλος του ΕΑΜ, με την Ελληνική Αστυνομία. Δεν ξέρω αν υπονοεί και το… «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών» συγκεκαλυμένο. Πάντως ο κ. Καμμένος αντέδρασε χιουμοριστικά κατά του πρώην συντρόφου του, προτείνοντας νέο κόμμα την Ελληνική Δεξιά Συμμαχία (ΕΔΕΣ). Όμως εγώ να θυμίσω κάτι. Όταν οι «Σπαρτιάτες» μπήκαν στη Βουλή, όλο το «δημοκρατικό τόξο» θορυβήθηκε και επιστρατεύθηκαν νομικοί εγκέφαλοι να γνωμοδοτήσουν αν μπορούσε το κόμμα αυτό να οικειοποιηθεί το όνομα «Σπαρτιάτες», διότι – λέει – αφορούσε τους πολίτες μιας πόλεως. Τώρα, λογικά, θα πρέπει να έχουμε πάλι τα ίδια ή μήπως όχι; Μήπως τώρα όλα είναι καλώς καμωμένα; Να απαντήσω εγώ; Ναι τώρα όλα είναι καλώς καμωμένα, διότι ο κ. Τσίπρας και το κόμμα του ξεχειλίζουν από δημοκρατία (θυμηθείτε το δημοψήφισμα) και η δημοκρατία δεν κινδυνεύει απ’ αυτούς, αλλά πλέον ούτε και από τους «Σπαρτιάτες», αφού οι περισσότεροι απ’ αυτούς ή πήγαν ή φλερτάρουν με την ΝΔ. Όμως ο κ. Καρανίκας το έθεσε στην σωστή βάση: «Τα ακρωνύμια με ιστορική σημασία και βάρος δεν πρέπει να γίνονται προϊόν κατανάλωσης διαφημιστικών εταιρειών […]. Είναι προσβλητικό».
Προ ημερών, στο τελικό του μπασκετικού Γιούρολιγκ, οι φίλαθλοι παρακολούθησαν έναν εκτός προγράμματος αγώνα πυγμαχίας, μεταξύ του ισχυρού άνδρα της ΠΑΕ κ. Μαρινάκη και του πρώην (και νυν όπως φαίνεται, από την φρουρά που τον ακολουθούσε) ισχυρού γ.γ. του πρωθυπουργού κ. Δημητριάδη, όπου είχαμε μπουνίδι, κλοτσοπατινάδα, σχίσιμο μπλουζακίων και άφθονα… γαλλικά. Επενέβη, λέει, ο εισαγγελέας και διέταξε ανακρίσεις. Ορθόν και άμποτε να μάθουμε το αποτέλεσμα ων ανακρίσεων. Η αθλητική δικαιοσύνη όμως τι κάνει; Θυμόμαστε ότι όταν στο γήπεδο της ΑΕΚ ο αρχιδιαιτητής κ. Λανουά είχε φραστικώς αποδοκιμασθεί από μερίδα φιλάθλων, είχε ταρακουνηθεί το σύμπαν. Η ΕΠΟ του κ. Γκαγκάτση (αυτού που απένειμε το κύπελλο Ελλάδος στον ΟΦΗ…), εξαγριώθηκε. Ζητήθηκε το γκρέμισμα του γηπέδου και τον αποκεφαλισμό των γιουχαϊσάντων, ενώ η ομάδα απειλήθηκε με αποκλεισμό από τα 20 προσεχή πρωταθλήματα και 30 κύπελλα. Λες και ο κ. Λανουά ήταν ο Δαλάϊ Λάμα ή ο Κιμ Γιογκ Ουν ή, έστω, ο Κων/νος Αργυρός. Και να σημειωθεί ότι ο κ. Λανουά έχει αποδοκιμασθεί, με διαφόρους τρόπους, σχεδόν από όλες τις ομάδες, όμως μόνο η πρόγκα τα ΑΕΚ ακούστηκε. Περιμένουμε λοιπόν να δούμε την αντίστοιχη διοργανώτρια αρχή, να δείξει την.. ευαισθησία της ΕΠΟ, για τα περαιτέρω. Και αν εμείς δούμε «περαιτέρω» να μου γράψετε….
Οι εκλογές όλο και πλησιάζουν σύντροφοι. Προ ημερών ο Στρατός, έστησε μία γέφυρα τύπου Bailey, μήκους 15,25 μέτρων, στο Δήμο Ν. Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας, για την ζεύξη του Κηφισού. Η γέφυρα τοποθετήθηκε στη θέση παλαιότερης, που καταστράφηκε από έντονα πλημμυρικά φαινόμενα, ενώ προηγήθηκε αίτημα του Δήμου Νέας Φιλαδέλφειας-Νέας Χαλκηδόνας μέσω της σχετικής πλατφόρμας κοινωνικών δραστηριοτήτων του υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Όπως επεσήμανε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Νίκος Δένδιας, αποστολή της Διοίκηση Κατασκευών και Αντιμετώπισης Φυσικών Καταστροφών (ΔΙΚΑΦΚΑ) του ΓΕΕΘΑ, που ανέλαβε το έργο, είναι – πέραν των επιχειρησιακών καθηκόντων – η άμεση συνδρομή των Ενόπλων Δυνάμεων στον τομέα της Πολιτικής Προστασίας, στην αποκατάσταση ζημιών από φυσικές καταστροφές αλλά και στην υλοποίηση ειδικών έργων. Άψογα! Στην Ελλάδα του 2.0, στο κέντρο της Αθήνας, ο Στρατός στήνει γέφυρες Bailey, λες και βρισκόμαστε λίγο μετά την λήξη του συμμοριτοπολέμου και την αρχή της Ανασυγκρότησης. Τα ερωτήματα αρκετά. Ο Δήμος και γενικώς η ευημερούσα (έτσι μας λένε) Ελλάδα δεν έχει χρήματα και προσφεύγει στο τζάμπα, δηλαδή στον Στρατό; Το υλικό Bailey περισσεύει; Το Ελληνικό Δημόσιο, γιατί δεν έφτιαξε το γεφύρι; Μήπως για τον ίδιο λόγο που δεν το έφτιαξαν και οι κολλητοί του Μαυρογιαλούρου; Η ΔΙΚΑΦΚΑ, αυτή την αποστολή έχει; Αυτά.
Αγαπητοί σύντροφοι. Συμμορίτες και συμμορίτισσες. Ελασίτες και Ελασίτισσες. Την Τρίτη 26 Μαΐου το βράδυ ο Αλέξης Τσίπρας στην πλατεία του Θησείου, συνολικής εκτάσεως περίπου 2 στρεμμάτων, και ενώπιον 3,5 εκατομμυρίων και βάλε παραληρούντων οπαδών του, σήκωσε την σημαία της Επαναστάσεως ανακοινώνοντας το όνομα του νέου κόμματος του (ΕΛΑΣ), σκορπίζοντας ρίγη συγκινήσεως. Αυτά γίνονται την Τρίτη το βράδυ. Την Τετάρτη 27 Μαΐου το πρωί, κυκλοφορεί γκάλοπ με τα εξής αποτελέσματα: «ΝΔ 27,5%, δεύτερο το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα με 14,1%, τρίτο το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού με 11,4%, τέταρτο το ΠΑΣΟΚ με 8,6%, ακολουθούν το ΚΚΕ με 5,1%,…κ.λπ.)». Δηλαδή μέσα στη νύχτα, το 14,1 % του εκλογικού σώματος, όχι μόνο μελέτησε και κατάλαβε τις ασυναρτησίες του κ. Τσίπρα, αλλά έγινε και γκάλοπ και πάρα λίγο να πάρει την κυβέρνηση και δεν ξέρω μήπως αυτό επετεύχθη τελικώς προς το μεσημέρι τη 27ης Μαΐου. Θα ήθελα να μου έλεγαν οι γκαλοπιστές, τι ήταν εκείνο που ηλέκτρισε τα πλήθη και πόσα έκανε, εν τω μεταξύ ο Τσίπρας και από την σφαλιάρα του 2019, σε μία νύχτα, με ένα γκάλοπ, κόντεψε να ρίξει την κυβέρνηση χωρίς αγώνα; Ρε παιδιά των γκάλοπ είπαμε, αλλά όχι κι’ έτσι… Τέτοιο θρίαμβο πιά ούτε ο Ακύλας!
Τόχουμε πει πολλές φορές και δεν θα κουραστούμε να το λέμε, αλλά το Πρωτοβάθμιο Μονομελές Πειθαρχικό Όργανο της Σούπερ Λιγκ, αγρόν αγοράζει. Ας του υπενθυμίσουμε λοιπόν ότι οι επιβαλλόμενες ποινές, εκτός των άλλων έχουν και χαρακτήρα παραδειγματισμού, διότι μια ποινή, με σαφώς διατυπωμένο το αιτιολογικό της, αναγκάζει τον μελλοντικό… άτακτο να το σκεφθεί. Το παραπάνω όργανο λοιπόν, τιμώρησε τις ΠΑΕ ΑΕΚ, Ολυμπιακό και ΑΕΛ, μεταξύ των άλλων για παράβαση των άρθρων 1, 5 επ, 14 παρ. 1, 2, 3 και 4, περ. α΄, 15 παρ. 2 περ. α’ ιιι) του Π.Κ. της ΕΠΟ), και των άρθρων 1, 5 επ, 14 παρ. 1, 2, 3 και 4, περ. α΄, 15 παρ. 1 περ. α’ του Π.Κ. της ΕΠΟ), αλλά και για παράβαση άρθρων 1, 5 επ, 14 παρ. 1, 2, 3 και 4, περ. α΄, 15 παρ. 1 περ. γ’ του Π.Κ. της ΕΠΟ!!! Τώρα λοιπόν, νομίζει η Σούπερ Λιγκ, ότι θα το σκεφθεί πολύ ο αλητάμπουρας και δεν θα ξαναπαραβιάσει το άρθρο 14 παράγραφος 1, 2, 3, και 4 περ.α΄15 παρ. 2 α΄ιιι ! Καλά λίγο μυαλό δεν υπάρχει; Εν τάξει βάλτε τα άρθρα και τις παραγράφους, μια και είναι το ίρτζι σας, βάλτε όμως και σε παρένθεση την ουσία. Π.χ. «Ρίψη αντικειμένων στον αγωνιστικό χώρο». Τόσο δύσκολο είναι πιά;