Η συνενοχή στο σκάνδαλο των υποκλοπών έφερε κοντά και πάλι Μητσοτάκη και Δημητριάδη, που παίζουν τα ρέστα τους για να γλιτώσουν τη φυλακή – Ανασύρουν «συνταγές» της δεκαετίας του 1950
Οι εικόνες συχνά λένε περισσότερα από τις δημόσιες δηλώσεις. Στη φωτογραφία οι δύο άνδρες στέκονται πολύ κοντά, το βλέμμα είναι χαμηλωμένο, η στάση του σώματος κλειστή, η επαφή σύντομη, αλλά έντονη. Δεν θυμίζει μια τυπική χειραψία, περισσότερο παραπέμπει σε συνομιλία ανθρώπων που μοιράζονται κοινά βάρη και κοινούς φόβους: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Γρηγόρης Δημητριάδης έδωσαν αμφότεροι πριν από λίγες ημέρες το «παρών» στην κηδεία του υφυπουργού Περιβάλλοντος Νίκου Ταγαρά, στην Κόρινθο…
- Από τον Ανδρέα Καψαμπέλη
Σύμφωνα με πληροφορίες, οι σχέσεις μεταξύ θείου και ανιψιού -που το προηγούμενο διάστημα είχαν ψυχρανθεί- φαίνεται να θερμαίνονται ξανά. Ο λόγος δεν είναι προσωπικός, ούτε οικογενειακός.
Είναι βαθιά πολιτικός και συνδέεται με ένα κοινό σημείο πίεσης: την υπόθεση των υποκλοπών αλλά και τους κοινούς κινδύνους που αντιμετωπίζουν ύστερα από τις πρόσφατες καταιγιστικές εξελίξεις. Ετσι η ανάγκη συντονισμού για την πολιτική και νομική αυτοπροστασία τους εμφανίζεται πλέον επιτακτική. Το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων παραμένει όχι απλώς μια ανοιχτή πληγή, αλλά μια διαρκής απειλή.
Ιδίως μετά τους ανοικτούς εκβιασμούς του Ταλ Ντιλιάν ότι είναι διατεθειμένος να φέρει στο φως συγκεκριμένα αποδεικτικά στοιχεία εν όψει της εκδίκασης στο Εφετείο της υπόθεσης, για την οποία ο ίδιος και άλλοι τρεις ιδιώτες καταδικάστηκαν πρωτοδίκως σε 126 χρόνια φυλάκισης ο καθένας από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών.
Ο 65χρονος Ισραηλινός ιδρυτής της Intellexa, πρώην συνταγματάρχης των Δυνάμεων Αμυνας του Ισραήλ (IDF), Ταλ Ντίλιαν φέρεται ότι δεν αρκείται πλέον σε μια νομοθετική ρύθμιση που απλώς θα καθιστούσε εξαγοράσιμη την ποινή του. Η πίεση στο στάδιο αυτό είναι τέτοια που, κατά τις ίδιες πληροφορίες, αναζητείται τρόπος πλήρους απαλλαγής ή διακοπής της διαδικασίας, τουλάχιστον επί ελληνικού εδάφους ειδικά για τον ίδιο και την πρώην σύζυγό του Σάρα Χάμου. Και νομικά εξετάζεται κατά πόσον η ελληνική Βουλή θα μπορούσε να δημιουργήσει μηχανισμό μεταφοράς της ποινικής διαδικασίας στο Ισραήλ, ειδικά για το ζεύγος Ντιλιάν – Χάμου.
Η μεθόδευση, που στο πλαίσιο αυτό αναζητείται, παραπέμπει σε συνταγές περασμένων δεκαετιών, ακόμη και της δεκαετίας του 1950, όταν οι τότε κυβερνήσεις προωθούσαν ειδικές ή φωτογραφικές νομοθετικές ρυθμίσεις ώστε να αναστέλλεται ή να διακόπτεται η ποινική διαδικασία για πρόσωπα ξένης υπηκοότητας. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν το καθεστώς ετεροδικίας που θεσπίστηκε το 1957 για Αμερικανούς πολίτες με στρατιωτική ιδιότητα, καθώς και η νομοθετική ρύθμιση του 1959, με την οποία ανεστάλη αυτοδικαίως κάθε δίωξη Γερμανών υπηκόων στην Ελλάδα (για εγκλήματα της περιόδου του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου) και προβλεπόταν παράλληλα η μεταφορά των σχετικών δικογραφιών και υποθέσεων στις γερμανικές Αρχές.
Με βάση αυτό το ιστορικό προηγούμενο, αναζητείται φόρμουλα, σύμφωνα με την οποία υπήκοοι ξένου κράτους για αδικήματα που συνδέονται με δραστηριότητες κρατικής ασφάλειας ή αμυντικής τεχνολογίας θα μπορούν να δικάζονται από τα δικαστήρια της χώρας τους ή η ποινική διαδικασία να μεταφέρεται εκεί. Αλλωστε, μόλις πρόσφατα απορρίφθηκε από την κυβερνητική πλειοψηφία το αίτημα της αντιπολίτευσης για σύσταση εξεταστικής επιτροπής σχετικά με το σκάνδαλο των υποκλοπών, με το ισχυρισμό ότι κάτι τέτοιο «εισέρχεται στον σκληρό πυρήνα της εθνικής ασφάλειας».
Κινδυνος
Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η ελληνική Βουλή θα μπορούσε να κληθεί να θεσπίσει έναν γενικό κανόνα -με τρόπο πραξικοπηματικό -αν μη τι άλλο- σε πολιτικό και θεσμικό επίπεδο, σύμφωνα με τον οποίο ορισμένες κατηγορίες αλλοδαπών κατηγορουμένων δεν θα δικάζονται στην Ελλάδα. Μια τέτοια ρύθμιση θα ήταν δυνατόν ακόμα και να εφαρμοστεί σε εκκρεμείς υποθέσεις, αποτρέποντας τη διεξαγωγή δεύτερου βαθμού δικαιοδοσίας στη χώρα, κατά τρόπο «φωτογραφικό» μόνο για την περίπτωση του Ντίλιαν.
Μπροστά στον ορατό κίνδυνο να αποκαλυφθούν στοιχεία που θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν όχι μόνο ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις αλλά και σοβαρές ποινικές περιπέτειες (ιδίως σε μια περίοδο μετά την απώλεια της εξουσίας) για το δίδυμο Μητσοτάκη – Δημητριάδη φαίνεται να διαμορφώνονται σενάρια εξαιρετικά επιθετικής διαχείρισης της κρίσης. Σενάρια που κινούνται στα όρια της νομιμότητας και, υπό αυτή την έννοια, θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ακριβώς ένα ιδιότυπο πολιτικό και συνταγματικό πραξικόπημα.
Κομβικό χρονικό σημείο για την εκδήλωση αυτής της μεθόδευσης, που, όπως φαίνεται επωάζεται ήδη στα παρασκήνια, θεωρείται ο Αύγουστος. Πρόκειται για μια περίοδο παραδοσιακά πολιτικά υποτονική, με χαμηλή δημόσια αντίσταση. Η κοινωνία βρίσκεται σε διακοπές, τα αντανακλαστικά των μέσων ενημέρωσης είναι μειωμένα, ενώ η αντιπολίτευση δυσκολεύεται να οργανώσει άμεσες αντιδράσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι διαχρονικά αμφιλεγόμενες ρυθμίσεις συχνά επιχειρείται να περάσουν μέσα στο καλοκαίρι, όταν άλλωστε η Βουλή -ακόμα κι αν δεν λειτουργούν τμήματα διακοπών- τελεί υπό συνθήκες θερινής «διάλυσης».
Επιταχύνουν τις εξελίξεις τα σενάρια πρόωρων εκλογών
Η πίεση εντείνεται ακόμα περισσότερο από τα σενάρια πρόωρων εκλογών το φθινόπωρο, παρά τις επίσημες διαβεβαιώσεις του πρωθυπουργού για εξάντληση της τετραετίας έως το 2027. Ηδη πολλά δείχνουν ότι το πολιτικό σύστημα κινείται σε προεκλογικούς ρυθμούς. Δεν αποκλείεται μάλιστα οι κάλπες να καταστούν αναπόφευκτες, είτε υπό το βάρος των σκανδάλων που πολλαπλασιάζονται είτε λόγω επιδείνωσης της οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης τον ερχόμενο χειμώνα.
Υπό αυτές τις συνθήκες, η διευθέτηση εκκρεμοτήτων, όπως η υπόθεση των υποκλοπών, αποκτά χαρακτήρα επείγοντος έως το τέλος του καλοκαιριού. Από αυτή την άποψη, ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Γρηγόρης Δημητριάδης εμφανίζονται αναγκασμένοι να παίξουν πλέον τα ρέστα τους, σε μια προσπάθεια να αποτρέψουν τα χειρότερα για τους ίδιους.
Αν ο Ντιλιάν ανοίξει τελικά το στόμα του και αποκαλύψει όσα υποστηρίζει ότι γνωρίζει ή έχει ανά χείρας, η επόμενη ημέρα των εκλογών μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά δύσκολη. Και την ώρα που η συντριπτική πλειονότητα της κοινωνίας αξιώνει να τιμωρηθούν, επιτέλους, και να οδηγηθούν ακόμα και στη φυλακή οι υπαίτιοι των σκανδάλων, όσο ψηλά κι αν βρίσκονται, κάθε άλλο παρά βέβαιο είναι -παρά την κυβερνητική προπαγάνδα- ότι η Ν.Δ. θα διατηρήσει την εξουσία, προσφέροντας έτσι στον πρωθυπουργό και στον στενό του κύκλο την πολιτική ασπίδα προστασίας που μέχρι σήμερα διαθέτουν.