Ακούσαμε κατά σειρά από τον υπουργό Δικαιοσύνης, τον υπουργό Υγείας, την πρώην υπουργό Εξωτερικών και την πρώην υφυπουργό Μετανάστευσης τον ισχυρισμό ότι σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας στις εκλογές θα γίνει θερμό επεισόδιο και περίπου θα εισβάλει η Τουρκία στην Ελλάδα. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έλαβε ευτυχώς αποστάσεις από τις θεωρίες αυτές, αλλά επειδή είναι επικίνδυνες, πρέπει να σχολιαστούν για να μην επαναληφθούν.
Το πρώτο και βασικό που αφορά τον υπουργό Δικαιοσύνης, λόγω αρμοδιότητας, είναι ότι η Τουρκία έχει ήδη «εισβάλει» σιωπηρώς σε ελληνικό έδαφος και το θέμα ακουμπά ευθέως μαζί με το υπουργείο Οικονομικών και το χαρτοφυλάκιό του. Μια επίσκεψη σε όλα τα υποθηκοφυλακεία της Μακεδονίας και της Θράκης αρκεί για να δείξει στον κύριο υπουργό ότι το 80% των συμβολαίων μεταβίβασης ακινήτων που υπογράφονται είναι με αγοραστές Τούρκους.
Εμφανείς και αφανείς. Εμφανείς με την ταυτότητά τους. Αφανείς με γερμανικό διαβατήριο, με βουλγαρικό διαβατήριο, με σκοπιανό διαβατήριο, ακόμη και με το διαβατήριο μέλους διοικητικού συμβουλίου αμερικανικής πολυεθνικής που δεν βρήκε αλλού να αγοράσει στον κόσμο και είπε να επενδύσει στον… Ιασμο, στην… Αρωγή και στον… Σώστη Ροδόπης. Επειδή, παρά τις λαϊκιστικές εξάρσεις σας, έχετε κάποια ίχνη σοβαρότητας να σας έχουν απομείνει, κύριε υπουργέ, κοιτάξτε καλά να αποσοβήσετε τα θερμά επεισόδια που στήνονται σήμερα, επί των ημερών σας, εντός του εδάφους μας, με αυτοδύναμο πρωθυπουργό τον κύριο Μητσοτάκη.
Η Ιστορία είναι πολύ νωπή σε αυτά τα εδάφη για να την υποτιμούμε. Ενας αιώνας και κάτι έχει περάσει από την παράδοση της Θεσσαλονίκης από τον Ταχσίν Πασά στον Ελληνικό Στρατό στο χωριό Γέφυρα το 1912. Σκάρτα 80 χρόνια από την ανάλγητη βουλγαρική κατοχή. Τα παράθυρά μας πρέπει να είναι σφαλιστά. Δεν πρέπει να περνά ίχνος φωτός μέσα από αυτά που να τους δίνει το θάρρος να τα ξανακάνουν.
Το δεύτερο αφορά τον υπουργό Υγείας και την πρώην υπουργό Εξωτερικών. Οταν οι Τούρκοι επιχείρησαν να γκριζάρουν τα διεθνή ύδατα ανοικτά της Θάσου στη θέση Μπάμπουρας, όπου έκανε γεώτρηση η καναδική πολυεθνική Ντένισον, αυτοδύναμο πρωθυπουργό είχαμε. Αλλά από τότε δεν ξαναπήγαμε για έρευνες στην περιοχή. Απλώς εθνικοποιήθηκε η κοινοπραξία.
Οταν οι Τούρκοι επιχείρησαν να γκριζάρουν τα διεθνή ύδατα δικής μας οριοθετημένης περιοχής στην Κάσο το 2024 με πολεμικά πλοία τους, αυτοδύναμο πρωθυπουργό είχαμε πάλι, και δεν έστειλε φρεγάτες. Αλλά από τότε στην περιοχή δεν ξαναπήγαμε για έρευνες. Απλώς ο πρωθυπουργός αποεθνικοποίησε την κοινοπραξία πόντισης του καλωδίου αυτού, μειώνοντας το ποσοστό του κρατικού ΑΔΜΗΕ σε μειοψηφικό και τη διεθνοποίησε.
Πουλώντας τη στους Γάλλους. Και αναθέτοντας στον Μακρόν, πίσω από τις πολιτικές «φούστες» του οποίου κρύβεται, να πείσει αυτός τον Ερντογάν στο περιθώριο της επικείμενης Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ να μην κάνει επεισόδιο. Και όταν, βεβαίως, προέκυψαν τα Ιμια, ένας παντοδύναμος πρωθυπουργός που είχε ευρεία πλειοψηφία καθόταν στο τιμόνι του έθνους τότε. Αλλά και σε αυτή την περίπτωση, από το 1996 ίσαμε με σήμερα δεν ξαναπήγαμε στα Ιμια.
Η υπεράσπιση των εθνικών δικαίων δεν είναι θέμα αριθμών και κοινοβουλευτικών εδρών μόνον, αλλά κυρίως ζήτημα φρονήματος. Τι έχει κάθε ηγέτης στην καρδιά του, ασχέτως αν ηγείται αυτοδύναμης κυβερνήσεως ή συνεργασίας. Είναι επίσης ζήτημα τι μηνύματα στέλνει η ηγεσία στον λαό και στις Ενοπλες Δυνάμεις. Οι φοβισμένες ηγεσίες, οι περιδεείς, φόβο σπέρνουν. Πολίτες που έχουν ψυχή καρδερίνας «μεγαλώνουν».
Για να φθάσουν να μας κάνουν, αν μας κάνουν, θερμό επεισόδιο οι απέναντι, πάει να πει ότι μας έχουν παρατηρήσει επί μακρόν, μας έχουν ζυγίσει και μας έχουν βρει ελλιπείς. Και το κριτήριό τους για να μας επιτεθούν δεν θα είναι το είδος της διακυβέρνησης που έχουμε, αλλά το είδος του φρονήματος. Γιατί, άραγε, δεν μας επιτέθηκαν όταν μας κυβερνούσαν συμμαχικές κυβερνήσεις από το 2011 έως το 2019, το Στράτευμα δεν είχε ανταλλακτικά για τα μαχητικά μας και τα πλοία μας και η χώρα βρισκόταν σε καθεστώς χρεοκοπίας; Γιατί θα διαλέξουν να μας επιτεθούν, αν το κάνουν, τώρα, στην ανάπτυξη, στην επενδυτική βαθμίδα, στα πρωτογενή υπερπλεονάσματα και στην ειρήνη;
Παρακμή
Αν έχουν πειστεί ότι λαός και πολιτικό σύστημα έχουν βυθιστεί στην παρακμή, είναι βολεμένοι με όσα ευρώ και ακίνητα έχουν ακόμη και με τα δεσμά του φόβου και δεν είναι διατεθειμένοι να δώσουν την παραμικρή μάχη σε οιαδήποτε ακριτική πλευρά της επικράτειας, θα το κάνουν ανεξαρτήτως πρωθυπουργού και ανεξαρτήτως κυβερνήσεως. Είτε η Ελλάς κυβερνάται αυτοδυνάμως είτε βρίσκεται σε μετάβαση μεταξύ δύο εκλογικών αναμετρήσεων.
Αφού προηγουμένως ενημερώσουν τους συμμάχους και εξασφαλίσουν την ανοχή τους όπως το 1974. Το στοίχημά μας είναι λοιπόν τι εκπέμπουμε απέναντι. Ο πρόεδρος Ερντογάν το είχε νιώσει στην επίσκεψή του το 2017 όταν είδε τις φωτιές που «πετούσαν» τα μάτια των ευζώνων της Προεδρικής Φρουράς όταν αυτά διασταυρώθηκαν με το βλέμμα του. Σπινθήριζαν! Κατά την επιθεώρηση του τιμητικού αγήματος.
Τρίτον και τελευταίο, που το ξεχνάμε. Η άμυνα της χώρας δεν ανατίθεται σε αυτοδύναμες κυβερνήσεις ή κυβερνήσεις συνεργασίας. Αυτές παίρνουν τις πολιτικές αποφάσεις. Η άμυνα ανατίθεται στις Ενοπλες Δυνάμεις. Αυτές δρουν στο πεδίο με τους κανόνες εμπλοκής που τους έχουν δοθεί. Και κατά τούτο είναι βαθιά προσβλητικό προς αυτές να σπέρνουν υπουργοί και βουλευτές τον φόβο και την αμφιβολία για την ισχύ και το αξιόμαχό τους. Οι Ενοπλες Δυνάμεις είναι εδώ για να φοβούνται οι άλλοι. Οχι για να φοβόμαστε εμείς.
