Πρωτοβουλία την ονόμασαν (τρομάρα τους), σύμφωνα με την οποία οι δανειολήπτες – καταναλωτές που έχουν δανειστεί έως 100.000 ευρώ δεν θα επιβαρυνθούν πάνω από 30% έως 50% του κεφαλαίου που δανείστηκαν στην αποπληρωμή του δανείου τους. Δηλαδή, λες, πήρα ένα δάνειο 100.000 ευρώ, δεν θα πληρώσω πάνω από 130.000 έως 150.000 ευρώ. και θα ξοφλήσω.
- Του Χαράλαμπου Π. Περβανά*
Και έρχεται το σχέδιο νόμου και βλέπουμε ότι η νομοθετική αυτή πρωτοβουλία της κυβέρνησης των «αρίστων» αφορά μόνο καταναλωτικά και επισκευαστικά δάνεια. Εξαιρεί στο άρθρο 40 παράγραφος 2 και 3 τις πιστωτικές κάρτες και οι επιβαρύνσεις αντί για 30% με 50%, που μας έλεγε ο Κυρ. Πιερρακάκης, δεν είναι 30% με 50% αλλά 60% με 75%, δηλαδή υπερδιπλάσιες από αυτές που υποσχέθηκε. Αλλά εξαιρεί και τα δάνεια τα οποία είναι εξασφαλισμένα με προσημείωση υποθήκης σε ακίνητο του δανειολήπτη – καταναλωτή, είτε με συναινετική προσημείωση είτε με αναγκαστική έπειτα από διαταγή πληρωμής.
Κοινώς, ένας πολίτης που πήρε 100.000 ευρώ καταναλωτικό ή επισκευαστικό δάνειο και μπήκε μια υποθήκη στο σπίτι του «δεν» μπορεί να ενταχθεί σε αυτήν τη «δήθεν» πρωτοβουλία της κυβέρνησης και μπορεί να αναγκαστεί να πληρώσει και 300 και 400 και 500.000 χιλιάδες ευρώ «ουκ έστιν όριο» πάνω σ’ αυτά τα κερδοσκοπικά πανωτόκια της κυβέρνησης. Και τίθεται το ερώτημα, ποιον αφορά αυτή η «δήθεν» κυβερνητική πρωτοβουλία;
Η απάντηση είναι κανέναν. Διότι τα funds και οι τράπεζες, όταν ένας πολίτης έχει πάρει οποιοδήποτε δάνειο και δεν έχει ακίνητο, τον παρακαλάνε να πληρώσει, έστω 5.000-10.000 από τα 100.000 που πήρε και δεν του κάνουν τέτοιες ρυθμίσεις, διότι γελάει και αυτός, γελάει και η αγορά με τέτοιες ρυθμίσεις. Αρα είναι μια πρωτοβουλία άνευ σημασίας. Καλό όμως είναι να δούμε τι λέει η κοινοτική οδηγία και τι νομοθετεί ο Κυρ. Πιερρακάκης και η κυβέρνησή τους σε βάρος των δανειοληπτών-καταναλωτών.
Η κοινοτική οδηγία είναι η 2225/2023 και προβλέπει στο άρθρο 31 ότι δεν εξαιρείται κανένα δάνειο και καλεί τα κράτη-μέλη είτε για στεγαστικά, επιχειρηματικά, καταναλωτικά δάνεια και πιστωτικές κάρτες που έχουν πάρει οι δανειολήπτες – καταναλωτές ανεξαρτήτως ποσού -δεν έχει όριο 100.000 ευρώ- να μην επιβαρύνονται πάνω από 150% του κεφαλαίου, 130% έως 150% λέει και καλεί τις χώρες, να πάρουν τον μέσο ευρωζωνικό όρο αναλόγως με το κάθε δάνειο και να υπολογίσουν αυτή την επιβάρυνση.
Δεν θέτει προϋποθέσεις αν είναι εξασφαλισμένο ή μη εξασφαλισμένο το δάνειο, αλλά θέτει οδηγίες προκειμένου οι δανειολήπτες – καταναλωτές να μην επιβαρύνονται υπέρμετρα. Ετσι, για άλλη μια φορά, η κυβέρνηση των «αρίστων» ουσιαστικά ακυρώνει την κοινοτική οδηγία και ψηφίζει έναν νόμο «απάτη», ο οποίος δεν θα εφαρμοστεί σε καμία απολύτως περίπτωση δανειολήπτη. Καλά θα κάνουν λοιπόν ο Κυρ. Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του να ξαναδιαβάσουν «προσεκτικά» τι γράφει η κοινοτική οδηγία 2225/2023, ειδικά το άρθρο 31 παράγραφος 1, να ξαναδιαβάσουν «προσεκτικά» και το σημείο 73 στην αιτιολογική τους έκθεση. Φάε κι άλλο παραμύθι, Ελληνα δανειολήπτη, να χορτάσεις. Αυτό σ’ το προσφέρουν δωρεάν και σε άφθονες ποσότητες!
* Πρόεδρος του Συλλόγου Δανειοληπτών & Προστασίας Καταναλωτών Β. Ελλάδος
