Προχθές πήγα να «θαυμάσω» τα έργα που γίνονται στην Πειραϊκή για την κατασκευή των νέων προβλητών για την κρουαζιέρα. Δεν έχω δει πιο βάρβαρη παραβίαση του φυσικού περιβάλλοντος, πιο ακαλαίσθητη βίαιη αλλαγή -προς το χείριστο- μιας από τις τελευταίες γραφικές περιοχές του Πειραιά.
Οποιος εμπνεύσθηκε το εν λόγω «έργο» κάποια στιγμή θα πρέπει να δώσει λόγο στους αρχαίους ημών προγόνους που επέλεξαν τον Πειραιά ως πύλη πολιτισμού και εμπορίου. Σε μια πόλη που διαθέτει μια οδική είσοδο και μία έξοδο (δηλαδή μισή, αφότου μπήκε στη ζωή μας και το αχρείαστο τραμ) φορτώνουν νέους προβλήτες, που σημαίνει πρόσθετα πούλμαν, περισσότερες χιλιάδες επισκεπτών… της Αθήνας, νέες ουρές ταξί, νέα οδική συμφόρηση και ταλαιπωρία, νέο διωγμό κατοίκων από την πόλη, η οποία ήδη μετατρέπεται σε περιοχή βραχείας ενοικιάσεως κλωβών και πωλήσεως πολυτελών κατοικιών «μόνο για έχοντες», οι οποίοι συνήθως είναι «γκολντενβίζηδες» (όπως αποκαλούνται πλέον οι αλλοδαποί κάτοικοι της πόλης) ή παρεπιδημούντες «επενδυτές».
Ηδη τα μπλοκ των νέων κατοικιών (ενώ το εμπόριο της πόλης έχει πέσει στα τάρταρα) έχουν πάρει τα ονόματά τους. Η μια πολυκατοικία είναι «ρώσικη», η άλλη «γερμανική», η άλλη «ισραηλίτικη». Ελληνικές, πάντως, δύσκολο πλέον να υπάρξουν. Βεβαίως, όλες αυτές τις αποφάσεις, για τη μετατροπή, δηλαδή, του Πειραιά σε «λιμάνι με ολίγη πόλη» από «πόλη με λιμάνι», δεν τις έλαβαν οι Κινέζοι κάτοχοι (από δεκαετίας) του λιμανιού ούτε η παρούσα δημοτική Αρχή. Αυτό είναι ένα «σχέδιο που έγινε με μοναδικό σκοπό την εκταμίευση «κονδυλίων» και την «τόνωση της αγοράς», τρομάρα μας!
Η Πειραϊκή ήταν ένας από τους έσχατους παραδείσους που διέθετε ο Πειραιάς. Ο έτερος, η Καστέλα, έχει ήδη παραδοθεί στα Airbnb. Προσφάτως στην παραλία, δίπλα σε κάποια αντιστεκόμενα (καταρρέοντα δηλαδή) νεοκλασικά, ξεφύτρωσε ένα μαρμάρινο τέρας, που δείχνει τι έχει να επακολουθήσει. Αφήνω δε που στο Μικρολίμανο, δίπλα στον κλασικό «Ζορμπά», που από ψαροταβέρνα έχει γίνει ο μισός σουβλατζίδικο, υψώθηκε ένα τέρας από γυαλί και σίδερο ξεκάρφωτο, αταίριαστο, τραυματικό για τον περιβάλλοντα χώρο!
Η καταστροφή της Πειραϊκής (είναι βέβαιο ότι έχει ήδη αλλάξει το μικροκλίμα) με την επιχωμάτωση της πάλαι ποτέ όμορφης ακτής αποτελεί -χωρίς αμφιβολία- περιβαλλοντικό έγκλημα, το οποίο συνετελέσθη στην εποχή της πολιτικής αστάθειας, η οποία έφερε και την οικονομική καταστροφή. Μακάρι να είχε η Αυτοδιοίκηση -στην Ελλάδα- τη δύναμη που έχει σε άλλες χώρες. Εδώ, όμως, όλα αποφασίζονται «κεντρικά» και η Αυτοδιοίκηση «απλώς προεδρεύει». Εξάλλου, στα χρόνια της οικονομικής καταστροφής ποιος ασχολήθηκε με το περιβάλλον; Τότε όλοι κοίταζαν πώς «να βρουν βάζο να βάλουν το δάχτυλο». Τώρα είναι αργά για δάκρυα. Και το δάχτυλο έβγαλε τα μάτια μας!
Η ΑΚΙΣ
