Είμαστε ο λαός των άκρων. Από τον σκληρό δικομματισμό οδεύουμε προς τον απόλυτο κατακερματισμό του πολιτικού μας σκηνικού. Θα μου πείτε, και τώρα είχαμε στη Βουλή εννέα κόμματα, έφυγαν τα δύο («Σπαρτιάτες» και Νέα Αριστερά) και έμειναν επτά!
Αυτοδυναμία, αν οι μετρήσεις λένε αλήθεια, δεν είναι δυνατή και θα ψάξουμε για κυβερνήσεις συνεργασίας. Χωρίς αμφιβολία, η σύγχυση που επέφεραν στους πολίτες και στην πολιτική τα Μνημόνια, είναι τεράστια. Ανθρωποι «σαρξ εκ της σαρκός» της «Χ» παράταξης μιλούν για τους μέχρι πρότινος συνοδοιπόρους τους σαν να μην υπήρξαν ποτέ μαζί, σαν να μην κυβέρνησαν μέσα από το ίδιο κόμμα.
Το ίδιο γίνεται και με τους πολιτικούς άλλων «Χ και Ψ» κομμάτων. Τους ακούς και λες «είναι δυνατόν;». Και όμως είναι. Τα ίδια υλικά, τα ίδια πρόσωπα, με κάποια καινούργια, αλλά με απολύτως παλαιοκομματική νοοτροπία, με άλλη γλώσσα και άλλη «πλατφόρμα» θα επιδιώξουν να διεκδικήσουν την ψήφο μας και, όπως λένε κάποιοι, να κυβερνήσουν. Ολα δείχνουν ότι βρισκόμαστε σε προχωρημένο στάδιο της αναδιάταξης του πολιτικού σκηνικού που κυβέρνησε τη χώρα μετά το 1974.
Και παίρνει η μπάλα και διαφωνούντες και κυβερνητικούς και όποιον άλλον έχει ενδυθεί πολιτικό ή κομματικό μανδύα. Ολοι βάλλουν εναντίον όλων. Σε όσους έχουμε ζήσει την προ του 1967 εποχή, το εν λόγω φαινόμενο λέει πολλά και χτυπάει καμπανάκια. Η χρεοκοπία της πολιτικής, η αποστασιοποίηση του συνόλου σχεδόν των πολιτών απ’ την πολιτική, είναι μήνυμα σκληρό και προάγγελος γεγονότων που ίσως δεν τα φανταζόμαστε.
Το καλό σενάριο είναι η καταψήφιση των προσώπων που μας πλήγωσαν και η εξαφάνισή τους από την πολιτική κονίστρα. Ακόμα καλύτερο σενάριο θα ήταν να αντιληφθούν μόνοι τους ότι αποτελούν κόκκινο πανί και να μας αδειάσουν τη γωνιά διακριτικά. Τα άσχημα σενάρια είναι πολλά και έχουν την ίδια κατάληξη. Ακυβερνησία, ανωμαλία, ταραχές, συγκρούσεις και… άσ’ τα να πάνε. Προτείνουμε στους πολιτικούς να μετάσχουν όλοι ανεξαιρέτως στις παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου.
Να δούμε πώς θα αντιδράσει ο κόσμος. Αν έχει καταλαγιάσει το κλίμα, θα πάμε ήπια στις εκλογές. Αν οι πλαστικοί… κεσέδες αποδειχθούν περισσότεροι από τα πλαστικά σημαιάκια, καλό θα είναι να σκεφθούν οι αρχηγοί για το ποιους θα βάλουν στις λίστες των κομμάτων, όποτε και αν γίνουν οι εκλογές.
Βεβαίως, ουδείς πρέπει να λησμονεί το επικίνδυνο, εύθραυστο σκηνικό που διαμορφώνεται εσχάτως στον τομέα των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Η ρευστότητα είναι πλέον το κύριο χαρακτηριστικό σε όλες τις «κοχλάζουσες» περιοχές της υφηλίου. Το διεθνές περιβάλλον δεν εμπνέει εμπιστοσύνη. Και για τον λόγο αυτόν απαιτούνται προσοχή και ενότητα.
Η ΑΚΙΣ
