Η απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να συναντηθεί με εκπροσώπους του καθεστώτος των Ταλιμπάν προκάλεσε πολιτική θύελλα στις Βρυξέλλες. Ο Ευρωπαίος επίτροπος Μετανάστευσης, Μάγκνους Μπρύνερ, καλείται να δώσει εξηγήσεις ενώπιον των ευρωβουλευτών σε μια κεκλεισμένων των θυρών ακρόαση, η οποία επικεντρώνεται στους λόγους και τα ανταλλάγματα αυτής της αμφιλεγόμενης επαφής.
Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στις 23 Ιουνίου σε χώρο κοντά στο αεροδρόμιο των Βρυξελλών, επιλογή που έγινε συνειδητά ώστε να αποφευχθεί η δημοσιότητα και η παρουσία των Μέσων Ενημέρωσης. Σύμφωνα με πηγές της Κομισιόν, το τεχνικό αυτό τετ α τετ οργανώθηκε μετά από αίτημα περίπου είκοσι κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ανάμεσα στα οποία η Σουηδία και το Βέλγιο.
Το παρασκήνιο των συνομιλιών και οι απελάσεις
Κεντρικό αντικείμενο της συζήτησης ήταν η επιτάχυνση των διαδικασιών επαναπατρισμού Αφγανών μεταναστών, με έμφαση σε όσους έχουν καταδικαστεί για ποινικά αδικήματα στις ευρωπαϊκές χώρες. Από την πλευρά τους, οι Ταλιμπάν, η κυβέρνηση των οποίων δεν αναγνωρίζεται επίσημα από την ΕΕ, επιδιώκουν να σπάσουν τη διεθνή τους απομόνωση και να αναβαθμίσουν τη θέση τους στο εξωτερικό.
Η ευρωβουλευτής των Πρασίνων, Σάσκια Μπρίκμον, η οποία πρωτοστάτησε στο αίτημα για την ακρόαση του επιτρόπου, άσκησε δριμεία κριτική στην πρωτοβουλία της Κομισιόν. Η ίδια τόνισε ότι «οι Ταλιμπάν δεν είναι συνομιλητές σαν τους άλλους», κάνοντας λόγο για ένα αυταρχικό καθεστώς που στερεί συστηματικά τα δικαιώματα των γυναικών και επιβάλλει ένα πραγματικό απαρτχάιντ.
Η υπερασπιστική γραμμή της Κομισιόν
Από την πλευρά της, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποβαθμίζει τον πολιτικό χαρακτήρα της συνάντησης. Αξιωματούχοι της ΕΕ επισημαίνουν ότι η επαφή παρέμεινε αυστηρά σε υπηρεσιακό επίπεδο, χωρίς τη συμμετοχή υψηλόβαθμων στελεχών, ενώ είχε προηγηθεί προετοιμασία με δύο επισκέψεις Ευρωπαίων απεσταλμένων στην Καμπούλ. «Απλώς κάναμε αυτό που περί τα 20 κράτη μέλη μας ζήτησαν να κάνουμε», ανέφερε χαρακτηριστικά ευρωπαϊκή πηγή.
Παρά τις διαβεβαιώσεις, η αντιπροσωπεία των Ταλιμπάν έκανε λόγο για «εποικοδομητικές» συζητήσεις τόσο με τις κοινοτικές αρχές όσο και με εκπροσώπους από περίπου δεκαπέντε ευρωπαϊκές χώρες, γεγονός που συντηρεί τις ανησυχίες για μια έμμεση νομιμοποίηση του καθεστώτος της Καμπούλ.
