Τέμπη: «Όσο θάβαμε τους ανθρώπους μας, αλλοίωναν τον χώρο» καταγγέλλουν συγγενείς

Με μια συγκλονιστική μαρτυρία για τον αδελφό του, που έχασε τη ζωή του στη σιδηροδρομική τραγωδία των Τεμπών, αλλά και με σοβαρές καταγγελίες για την ασφάλεια των τρένων και την αλλοίωση του τόπου του δυστυχήματος, ξεκίνησε η 46η συνεδρίαση της δίκης. Πρώτος στο βήμα του μάρτυρα ανέβηκε ο Βαγγέλης Βλάχος, αδελφός του 34χρονου Βάιου, περιγράφοντας όσα βίωσε η οικογένειά του από τη νύχτα της σύγκρουσης μέχρι τη μακρόχρονη προσπάθειά της να αναζητήσει απαντήσεις.

Από νωρίς το πρωί, συγγενείς των θυμάτων είχαν τοποθετήσει στην περίφραξη φωτογραφίες των ανθρώπων τους, υπενθυμίζοντας τις 57 ζωές που χάθηκαν τον Φεβρουάριο του 2023, όταν δύο αμαξοστοιχίες κινούνταν για περίπου 12 λεπτά στην ίδια γραμμή.

«Ο αδερφός μου ρωτούσε τον πατέρα μας όταν ήταν μικρός αν η διαφορά ηλικίας των 4 χρόνων που είχαμε μεταξύ μας θα μειωθεί. Ήθελε να μεγαλώσει , ήθελε εκείνος να είναι μεγαλύτερος», ανέφερε ο μάρτυρας, προτού συνεχίσει με λόγια που αποτύπωσαν το μέγεθος της προσωπικής του απώλειας:

«Όταν βλέπω την ηλικία του 34 ετών στο μνήμα του πονάω. Θα ήθελα να έχω σκοτωθεί εγώ αντί για εκείνον και τότε η διαφορά ηλικίας μας θα ήταν μηδέν. Θα με έφτανε».

«Ένα διαρκές και προδιαγεγραμμένο έγκλημα»

Ο Βαγγέλης Βλάχος δεν περιορίστηκε στην περιγραφή της οικογενειακής τραγωδίας. Αναφέρθηκε εκτενώς στις συνθήκες λειτουργίας του ελληνικού σιδηροδρόμου, κάνοντας λόγο για μια «ανασφαλή κανονικότητα» που, κατά την εκτίμησή του, είχε παγιωθεί πολύ πριν από τη μοιραία σύγκρουση.

«Από το 2019 και μετά η κυκλοφορία γινόταν χωρίς κανένα σύστημα ασφαλείας. Ακόμα και στην προσπάθεια τους να μας πείσουν για τον Κανονισμό Κυκλοφορίας ,στα ηχητικά που υπάρχουν στη δικογραφία φαίνεται ότι δεν τηρούσαν τίποτα. Καμία σοβαρή επικοινωνία. Η κατάσταση που αποτυπώνεται εκείνη τη μέρα και μετά ήταν ένα διαρκές και προδιαγεγραμμένο έγκλημα», κατέθεσε.

Οι καταγγελίες για την αλλοίωση του τόπου της τραγωδίας

Ιδιαίτερη βαρύτητα είχε η αναφορά του στις παρεμβάσεις που πραγματοποιήθηκαν στον χώρο της σύγκρουσης, ενώ οι οικογένειες εξακολουθούσαν να αναζητούν τους δικούς τους ανθρώπους.

Ο μάρτυρας, ο οποίος ζει και εργάζεται στην Αργεντινή, θυμήθηκε το τηλεφώνημα που δέχθηκε από τον πατέρα του στις δύο τα ξημερώματα, όταν πληροφορήθηκε ότι κάτι είχε συμβεί στον αδελφό του. Η σύντροφος του Βάιου, που ταξίδευε μαζί του, είχε μεταφερθεί στην Εντατική, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να δώσει πληροφορίες για την τύχη του.

Σύμφωνα με όσα κατέθεσε, όσο η οικογένειά του αναζητούσε απαντήσεις, στον τόπο του δυστυχήματος είχαν ήδη πραγματοποιηθεί συσκέψεις των αρμόδιων οργάνων.

«Ήταν σε αυτό υπουργοί και ο πρώην πρόεδρος του ΟΣΕ, Σπ. Πατέρας Ελπίζω κάποια στιγμή να μας πούνε τι αποφάσισαν σε εκείνα τα ΣΟΟΠ», ανέφερε.

Στη συνέχεια περιέγραψε τη δραματική αναμονή του πατέρα του, μεταφέροντας τα λόγια που, όπως είπε, δεν πρόκειται να ξεχάσει ποτέ: «θα κάτσω σε μια γωνιά και θα περιμένω τους σάκους μήπως αναγνωρίσω τον σωματότυπο του Βάιου».

Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα και επισκέφθηκε τον τόπο της τραγωδίας, αντίκρισε, όπως κατέθεσε, έναν χώρο που δεν αναγνώριζε. «Περίμενα όταν πήγα στον τόπο ότι θα δω κάτι. Και είδα τον τόπο αγνώριστο. Έκλαιγα και άρχισα να φωνάζω ποιος το έκανε αυτό εδώ;!».

Ο ίδιος αναφέρθηκε επίσης σε ηλεκτρονική αλληλογραφία σχετικά με το κόστος των παρεμβάσεων στον χώρο, σημειώνοντας ότι οι σχετικές ενέργειες πραγματοποιούνταν ενώ οι οικογένειες κήδευαν τους ανθρώπους τους.

Η πυρόσφαιρα, τα έλαια σιλικόνης και οι ταχύτητες

Σημαντικό μέρος της κατάθεσης αφιερώθηκε στη φωτιά που ακολούθησε τη σύγκρουση. Ο Βαγγέλης Βλάχος εξήγησε ότι έχει αφιερώσει μεγάλο μέρος της προσωπικής του έρευνας στη διερεύνηση των αιτίων της πυρόσφαιρας, υποστηρίζοντας ότι η εξήγηση που τον πείθει είναι εκείνη των ελαίων σιλικόνης σε συνδυασμό με ηλεκτρικό τόξο.

«Εμένα με πείθει η επίσημη εκδοχή με τα έλαια σιλικόνης και το ηλεκτρικό τόξο που υπάρχει στη δικογραφία», ανέφερε, επισημαίνοντας παράλληλα την ανάγκη να εξεταστούν διεξοδικά από το δικαστήριο τα ζητήματα πυρασφάλειας.

Ο μάρτυρας αναφέρθηκε σε τεχνικούς κανονισμούς για την τοποθέτηση μετασχηματιστών και τους κινδύνους που προκύπτουν όταν τα έλαια διασπείρονται σε μορφή σταγονιδίων. Έκανε επίσης λόγο για τις υψηλές ταχύτητες με τις οποίες, όπως υποστήριξε, υποχρεώνονταν να κυκλοφορούν οι αμαξοστοιχίες.

Περιγράφοντας τις συνθήκες θανάτου του αδελφού του, σημείωσε ότι ο Βάιος βρισκόταν σε βαγόνι από το οποίο αρκετοί επιβάτες κατάφεραν να διαφύγουν ζωντανοί, ενώ ο ίδιος συγκαταλέγεται στα θύματα που απανθρακώθηκαν.

«Δεν θέλω να καταδικαστεί κανείς αθώος»

Ολοκληρώνοντας την κατάθεσή του, ο Βαγγέλης Βλάχος ξεκαθάρισε ότι, πέρα από την απόδοση ποινικών ευθυνών, βασικό του ζητούμενο είναι να μην επαναληφθεί ποτέ μια ανάλογη τραγωδία.

«Αν κάτι με ενδιαφέρει πέρα από την καταδίκη των ενόχων είναι να μην επαναληφθεί και να μην κινδυνεύσει κανείς άλλος», τόνισε.

Κλείνοντας, αναφέρθηκε στη φράση που επέλεξε η οικογένεια να χαράξει στον τάφο του Βάιου: «hasta la justicia siempre», δηλαδή «Μέχρι τη δικαιοσύνη για πάντα».

«Για μένα είναι τιμή που είμαι σήμερα μπροστά σας. Δεν θέλω να καταδικαστεί κανείς αθώος. Θέλω όμως να καταδικαστούν όλοι οι ένοχοι», κατέληξε.