Σήμερα, Παρασκευή 17 Ιουλίου, η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη της Μεγαλομάρτυρος Αγίας Μαρίνας. Σύμφωνα με το εορτολόγιο, την ονομαστική τους εορτή έχουν η Μαρίνα και ο Μαρίνος, καθώς και η Αλίκη και η Αλεξάνδρα μαζί με τα παράγωγα αυτών, δηλαδή οι Αλεξία, Αλέξω, Αλέκα, Σάντρα και Σάσα, τα οποία βέβαια γιορτάζουν και σε άλλες ημερομηνίες μέσα στο έτος.
Η Αγία Μαρίνα έζησε στα τέλη του 3ου αιώνα στην Αντιόχεια της Πισιδίας. Ιστορικά παρατηρείται συχνά μια σύγχυση με την Αγία Πελαγία από την Αντιόχεια της Συρίας, κυρίως επειδή τα δύο ονόματα ταυτίζονται νοηματικά στα λατινικά, παρότι πρόκειται για διαφορετικά πρόσωπα.
Ορφανή από μητέρα λίγο μετά τη γέννησή της, μεγάλωσε με μια χριστιανή παραμάνα στην οποία την εμπιστεύτηκε ο ειδωλολάτρης πατέρας της. Μέσω εκείνης διδάχθηκε τη χριστιανική πίστη. Όταν έκλεισε τα 15 της χρόνια, του ομολόγησε τις θρησκευτικές της πεποιθήσεις, με αποτέλεσμα να την εκδιώξει από το σπίτι.
Η είδηση δεν άργησε να φτάσει στον έπαρχο Ολύμβριο, ο οποίος διέταξε την άμεση σύλληψή της. Εντυπωσιασμένος από την εμφάνισή της, προσπάθησε να την κάνει γυναίκα του, θέτοντας ως μοναδικό όρο να απαρνηθεί τον Χριστό. Εκείνη απέρριπτε κάθε πρόταση, επαναλαμβάνοντας σταθερά τη φράση: «Είμαι χριστιανή». Η άρνησή της εξόργισε τον έπαρχο, ο οποίος την υπέβαλε σε φρικτά βασανιστήρια. Διέταξε να τη χτυπήσουν ανελέητα μέχρι να ματώσει το έδαφος και στη συνέχεια την άφησε κρεμασμένη για ώρες προτού την οδηγήσει στο κελί της.
Εκεί, σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, ο διάβολος επιχείρησε να την τρομοκρατήσει παίρνοντας τη μορφή ενός άγριου δράκοντα. Με την προσευχή της αγίας, το θηρίο μεταμορφώθηκε σε μαύρο σκύλο, τον οποίο η ίδια χτύπησε με ένα σφυρί ταπεινώνοντάς τον.
Στη δεύτερη ανάκριση που ακολούθησε, ο Ολύμβριος διαπίστωσε πως η πίστη της παρέμενε αδιαπραγμάτευτη και έδωσε εντολή να την κάψουν με αναμμένες λαμπάδες. Τα τραύματά της, ωστόσο, επουλώθηκαν θαυματουργικά, γεγονός που οδήγησε πολλούς από τους παρευρισκόμενους στο να ασπαστούν τον χριστιανισμό. Μπροστά στον φόβο της μαζικής μεταστροφής, ο έπαρχος διέταξε τον άμεσο αποκεφαλισμό της.
Σχετικά με τα ιερά της λείψανα, οι πηγές διίστανται. Ορισμένες αναφέρουν πως φυλάσσονταν στην Κωνσταντινούπολη μέχρι την Άλωση από τους Λατίνους το 1204, ενώ άλλες καταγράφουν την παραμονή τους στην Αντιόχεια έως το 908 προτού μεταφερθούν στην Ιταλία. Στις μέρες μας, λείψανά της βρίσκονται στην Αθήνα στον ομώνυμο ναό, ενώ το χέρι της φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Βατοπεδίου στο Άγιο Όρος.
