Είναι κάποιες ημερομηνίες που έχουν έναν ιδιαίτερο συμβολισμό. Γιατί σημάδεψαν ανεξίτηλα τον Ελληνισμό, γιατί αποτελούν τις ηρωικές και συγχρόνως μαύρες σελίδες της ιστορίας, γιατί συνεχίζουν να πληγώνουν. Η 20η Ιουλίου είναι η μαύρη επέτειος της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. Μια πληγή που παραμένει ανοιχτή 52 χρόνια τώρα καθώς το νησί παραμένει διχοτομημένο με μεγάλο τμήμα του κατεχόμενο από τις δυνάμεις εισβολής.
Προφανώς ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αγνόησε ότι δεν αρκεί να βγάλει ένα επετειακό μήνυμα –γραμμένο από τους συνεργάτες του όπως συνηθίζεται σε όλους τους πολιτικούς- ανήμερα της επετείου. Δεν δικαιολογείται αλλιώς η απόφασή του δύο ημέρες πριν την επέτειο να πάει στα Γιάννενα και να εγκαινιάσει με την υπουργό Πολιτισμού το αναστηλωμένο Τζαμί της Καλούτσιανης και το Οθωμανικό Λουτρό προβάλλοντας τη σημασία της διατήρησης της πολιτιστικής κληρονομιάς. Δεν υπάρχει δικαιολογία όταν μία πολυσέλιδη συνέντευξή του που δημοσιεύεται σήμερα –ώρες πριν την ώρα της εισβολής- να μην έχει την παραμικρή αναφορά στα εθνικά θέματα.
Και είναι πραγματικά πρόκληση η μόνη κουβέντα για την τουρκική εισβολή να είναι ότι «η δημοκρατία γεννήθηκε παράλληλα με την τραγωδία της Κύπρου και, ως εκ τούτου, η 24η Ιουλίου είναι η ημέρα που μας υπενθυμίζει ότι ο κορυφαίος και αδιαπραγμάτευτος στόχος της Μεταπολίτευσης είναι και θα είναι η ολόπλευρη ενίσχυση του ελληνισμού έτσι ώστε να επιτευχθεί η άρση των συνεπειών της εισβολής».
Αλλά φαίνεται ότι ο κ. Τασούλας ακολουθεί πιστά την πολιτική της κυβέρνησης η οποία επέλεξε να εκπροσωπηθεί στο μνημόσυνο που τελέστηκε χθες στη Μητρόπολη Αθηνών για τους πεσόντες της Κύπρου από τον υφυπουργό Εξωτερικών Γιάννη Λοβέρδο. Σε κορυφαίο επίπεδο δηλαδή!
Η συμπλήρωση 52 χρόνων από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο είναι ημέρα εθνικής μνήμης και τιμής στους πεσόντες, στους αγνοουμένους. Οι θεσμοί οφείλουν να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί. Επιβάλλεται να μην εκπέμπουν λάθος μηνύματα με τις κινήσεις και τις επιλογές τους
