Το τριήμερο Μητσοτάκη στο Καστελόριζο επιβεβαίωσε κατά γράμμα το πρωτοσέλιδο της «δημοκρατίας» του Σαββάτου. Ο πρωθυπουργός επέλεξε, έπειτα από επτά χρόνια διακυβέρνησης, να μετατρέψει ξαφνικά το ακριτικό σύμπλεγμα σε σκηνικό υψηλού εθνικού συμβολισμού: Καστελόριζο, Ρω, Στρογγύλη, φυλάκια, στρατιώτες, πολεμικά πλοία, σημαίες και μηνύματα αποφασιστικότητας προς την Τουρκία…
Μόνο που το επικοινωνιακό σόου φαίνεται να ναυάγησε πριν καν ολοκληρωθεί. Η συγκυρία ασφαλώς δεν είναι αδιάφορη. Η Αγκυρα έχει ανεβάσει αισθητά τους τόνους τις τελευταίες ημέρες. Ο δε Ερντογάν επανέφερε ευθέως το θέμα της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών, ενώ τουρκικά μέσα έθεσαν πάλι στο στόχαστρο το Καστελόριζο…
Η τουρκική προκλητικότητα είναι πραγματική. Και γι’ αυτό ακριβώς το παιχνίδι είναι επικίνδυνο. Διότι άλλο πράγμα είναι η αποφασιστική και σταθερή υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων και άλλο η προσπάθεια να στηθεί ένα προεκλογικό σκηνικό «εθνικής πυγμής». Μετά τη ΔΕΘ, όπου το περίφημο οικονομικό πακέτο δεν έφερε τη δημοσκοπική ανατροπή που ανέμενε το Μαξίμου, η κυβέρνηση φαίνεται να αναζητεί νέο αφήγημα. Και το Καστελόριζο προσφερόταν ιδανικά: εθνικός συμβολισμός, τουρκικές απειλές, στρατιωτικά φυλάκια και ένας πρωθυπουργός που εμφανίζεται να απαντά «δεν δεχόμαστε απειλές και υποδείξεις από κανέναν». Κι ας μην ψέλλισε τελικά ούτε λέξη για τα 12 μίλια…
Το πρόβλημα είναι ότι ο κ. Μητσοτάκης έχει να αντιμετωπίσει και κάτι ακόμα: τη συνεχιζόμενη διαρροή παραδοσιακών δεξιών ψηφοφόρων, οι οποίοι εδώ και καιρό κατηγορούν την κυβέρνησή του για υποχωρητικότητα στα εθνικά ζητήματα, για τα «ήρεμα νερά» με την Αγκυρα και για μια εξωτερική πολιτική που δεν θυμίζει πάντοτε όσα υποσχόταν προεκλογικά…
Και ξαφνικά, λίγο καιρό πριν από τις κάλπες, ο ίδιος πρωθυπουργός εμφανίζεται στο πιο ακριτικό σημείο της χώρας ως σημαιοφόρος της εθνικής αποφασιστικότητας. Τυχαίο; Ή μήπως επιχειρεί να ξαναπουλήσει στους ψηφοφόρους που έφυγαν προς τα δεξιά μια εικόνα που εκείνοι δεν αναγνωρίζουν πια στην κυβέρνησή του; Εδώ βρίσκεται και ο πραγματικός κίνδυνος. Διότι η ένταση με την Τουρκία δεν είναι τηλεοπτικό προϊόν που ανεβάζεις και κατεβάζεις ανάλογα με τις δημοσκοπήσεις. Οι απειλές είναι πραγματικές. Οι αναθεωρητικές διεκδικήσεις της Αγκυρας είναι πραγματικές. Και όταν αρχίσεις να επενδύεις πολιτικά και επικοινωνιακά μόνο στην κλιμάκωση, κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι θα ελέγχεις και το τέλος της…
Ο κ. Μητσοτάκης πήγε στο Καστελόριζο για να εμφανιστεί ως ο πρωθυπουργός της πυγμής. Μόνο που η εικόνα έμοιαζε υπερβολικά προσεκτικά στημένη για να μην προδίδει και τον εκλογικό της στόχο. Και τελικά, μετά το φτωχό ταμείο της ΔΕΘ, μάλλον ναυαγεί και το «σόου» στο Καστελόριζο. Γιατί τους δεξιούς ψηφοφόρους μπορεί να προσπαθήσει να τους ξανακερδίσει με σημαίες και μεγάλα λόγια. Δύσκολα όμως θα τους κάνει να ξεχάσουν όσα προηγήθηκαν. Και, κυρίως, το Αιγαίο δεν προσφέρεται για προεκλογικές παραστάσεις.
Στις κάλπες μπορεί κανείς να παίζει με τις εντυπώσεις. Στο Αιγαίο, όμως, δεν υπάρχουν επικοινωνιακές κρίσεις. Αν ανάψει η φωτιά, είναι πραγματική…
Από τη στήλη «Ο κοριός» της «Δημοκρατίας»
