Θάνος Πλεύρης: Κενά λόγια με πολιτική «άλλα λέω κι άλλα κάνω»

Οταν το 2021 ο Μητσοτάκης έκανε τον Θάνο Πλεύρη υπουργό Υγείας, η επιλογή δεν ήταν και αυτονόητη. Μεταξύ μας, ο φρεσκοβαπτισμένος υπουργός δεν διέθετε τίποτα το ιδιαιτέρως αξιοπρόσεκτο που θα τον ξεχώριζε από πληθώρα άλλων στελεχών, ώστε να αναλάβει αυτός καρέκλα υπουργείου. Ηταν οι επιδόσεις του -ως πολιτικός- κακές σε σχέση με των υπολοίπων; Κακός δεν ήταν, αλλά αυτό δεν τον έκανε και ξεχωριστό.

• Από τον Βασίλη Γαλούπη

Επιπλέον, το στίγμα του Πλεύρη στο πολιτικό φάσμα ήταν κόντρα στου Κυριάκου Μητσοτάκη. «Βέρος» δεξιός χωρίς να σηκώνει νερό στο κρασί του ο Πλεύρης. Νεοφιλελεύθερος ο Μητσοτάκης, που πάσχιζε να παρουσιαστεί ως «κεντρώος» για να μη σκιαχτεί ο ο κόσμος.

Η επιλογή Πλεύρη ακολουθούσε τη στρατηγική «σούπερ μάρκετ» του Μητσοτάκη. Κάνω τον Πλεύρη υπουργό, άρα ικανοποιώ τη «δεξιά» πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας. Στα «ράφια» θα έχει απ’ όλα. Δεξιούς, ακροκεντρώους σημιτικούς, κεντροδεξιούς, απλούς αφισοκολλητές που πάνε όπου πάει το κύμα, ό,τι να ’ναι. Στην πράξη, βέβαια, η κυβέρνηση θα λειτουργούσε αυστηρά βάσει της ιδεολογίας του πρωθυπουργού, ο οποίος δεν έχει καμιά ιδεολογία, μόνο εκάστοτε αφήγημα.

Εκείνη τη χρονιά η εγκληματική διαχείριση της πανδημίας δεν μπορούσε πια να κρυφτεί. Μέσα στα νοσοκομεία ο κόσμος πέθαινε σαν τις μύγες επειδή δεν τους παρεχόταν η ιατρική υποστήριξη που χρειάζονταν. Τον Δεκέμβριο του 2021 ο Μητσοτάκης είχε ξεστομίσει μέσα στη Βουλή εκείνο το ιστορικό «Δεν έχω ένδειξη για μεγαλύτερη θνησιμότητα εκτός ΜΕΘ…». Λίγο μετά «έβγαινε» η μαρτυριάρικη μελέτη Τσιόρδα – Λύτρα. Η θνησιμότητα δεν ήταν απλώς μεγαλύτερη. Ηταν πρακτικά καθολική, 97%. Με δυο λόγια, όποιος χρειαζόταν ΜΕΘ αλλά τον άφηναν εκτός Εντατικής πέθαινε.

Ο Πλεύρης τότε ήταν υπουργός Υγείας τρεις μήνες. Είχε την πολιτική ευθύνη. Είχε πλέον άμεση γνώση του τι γινόταν μέσα στα νοσοκομεία. Αλλά δεν τόλμησε να «αντιμιλήσει» και να αμφισβητήσει τον πρωθυπουργό. Ακόμα και όταν παίζονταν οι ζωές των πολιτών, που χάνονταν τζάμπα και βερεσέ επειδή αφήνονταν εκτός ΜΕΘ.

Το 2023 ο παντελώς άβουλος ως υπουργός Υγείας Πλεύρης τοποθετήθηκε υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου. Το επικοινωνιακό νόημα της τοποθέτησής του; Ούτε πουλί πετούμενο δεν θα μπαίνει παράτυπα στη χώρα.

«Πιστεύουμε στην αποτροπή και το κάνουμε πράξη». Πλεύρης είναι αυτός, ποιος θα τον αμφισβητούσε; Οσοι δεν επιθυμούσαν φρένο στην είσοδο μεταναστών είδαν στον Πλεύρη τον μεγάλο διώκτη των ροών. Προς όσους η ανεξέλεγκτη μετανάστευση ήταν ανεπιθύμητη, ο πρωθυπουργός έκλεινε το μάτι: Εβαλα «Κέρβερο» τον Πλεύρη, μείνετε ήσυχοι, κλείνει η στρόφιγγα.

Τελικώς, τζάμπα ανησυχούσαν οι πρώτοι, τζάμπα καθησυχάζονταν οι δεύτεροι. Γιατί για τον Πλεύρη η ρητορική και η πράξη είναι δυο πράγματα που τα χωρίζει χάος.

Με τα λόγια, σταματούσε όσους μετανάστες επιχειρούσαν να μπουν παράνομα στη χώρα. Με τις πράξεις, άφηνε τις πύλες να χάσκουν ορθάνοιχτες: 102.711 παράτυποι μετανάστες πολιτογραφήθηκαν μαζικά κι αυτά είναι τα επίσημα στοιχεία του υπουργείου Εσωτερικών.

Την ίδια στιγμή, ο Πλεύρης από τη μια βλέπει τις αφίξεις να συνεχίζουν αμείωτες. Από την άλλη, προμοτάρει άρθρο του Μητσοτάκη στο Politico -προφανώς για να κολακέψει τον πρωθυπουργό του-, όπου ο Μητσοτάκης προσπαθεί να ευθυγραμμιστεί με το πρόσφατο πολιτικό βαρόμετρο λόγω των γεγονότων στη Θέουτα και παριστάνει τον «γκουρού» στον έλεγχο της μετανάστευσης.

«Ο Μητσοτάκης με το άρθρο του στο Politico αναδεικνύει την ανάγκη να καλυφθεί ένα βασικό κενό της μεταναστευτικής πολιτικής της Ε.Ε. που ούτε το σύμφωνο καλύπτει. Την εργαλειοποίηση μεταναστευτικών ροών είτε από ξηρά είτε από θάλασσα. Η Ε.Ε. θα πρέπει με γενναιότητα σε αυτές τις περιπτώσεις να προχωρά στην αναστολή εξέτασης ασύλου και την άμεση επιστροφή των παρανόμων μεταναστών, παράλληλα με τη θωράκιση των εξωτερικών συνόρων της Ε.Ε. Το πράξαμε ως Ελλάδα…» κ.λπ. κ.λπ. έγραψε σε ανάρτηση ο Πλεύρης.

Αν το καλοσκεφτείς, ο Πλεύρης καλείται να υπηρετήσει δυο αφεντάδες, πράγμα δύσκολο. Ο ίδιος, βάσει όχι μόνο του αντικειμενικού προβλήματος -η φτωχοποιημένη Ελλάδα δεν αντέχει να υποδέχεται του πάντες- αλλά και λόγω του πολιτικού του προφίλ και ιδεολογίας, υπόσχεται να μειώσει την παράνομη μετανάστευση.

Ο πρωθυπουργός απλώς ακολουθεί την επιθυμία των Βρυξελλών: Μέσω των μεταναστευτικών ροών η Ευρώπη θα αντιμετωπίσει το Δημογραφικό της ενώ παράλληλα θα κρατάει τους μισθούς χαμηλά. Με πρακτικό αποτέλεσμα ο υπουργός να δέχεται πυρά κι από αριστερά κι από δεξιά: Δεν τους θέλει μέσα. Αλλά αποτυγχάνει να τους κρατήσει έξω.

Επικοινωνιακά, ο Μητσοτάκης μπορεί να βολεύεται. Οι ροές συνεχίζουν σταθερά. Κι ο «μπαμπούλας» Πλεύρης με τις μεγαλοστομίες του είναι στο υπουργείο, ως μήνυμα για τους πολίτες και ειδικότερα για όσους ψηφοφόρους λοξοκοιτάζουν προς Σαμαρά.

Αλλά η πραγματικότητα λέει μια άλλη ιστορία. Η ανεξέλεγκτη μετανάστευση σε μια χώρα στη δεινή θέση της Ελλάδας προκαλεί σοβαρά προβλήματα στην κοινωνία της όπου οι πολίτες βιώνουν ως εγκληματικότητα πιέσεις στο σύστημα υγείας, βεβιασμένη αλλοίωση και περιθωριοποίηση ολόκληρων περιοχών, συμπίεση μισθών προς τα κάτω…

Οι οικονομικοί της δείκτες δεν βελτιώνονται αφού δεν «ξεδιαλέγει» όποιους μετανάστες επιθυμεί όπως άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αλλά χρησιμοποιείται σαν πάρκινγκ ανθρώπων που περιφέρονται ως «αόρατοι» στο σύστημα. Η πολιτική Πλεύρη -άλλα λέω, άλλα κάνω- αποδεικνύεται μια τρύπα στο νερό. Απλώς κρατάει δυο καρπούζια στην ίδια μασχάλη. Παριστάνοντας τον «σκληρό». Στο μιλητό, για καμιά ψήφο παραπάνω.