Διανύουμε κι εφέτος τον Δεκαπενταύγουστο. Την μέγιστη θεομητορική περίοδο της περισυλλογής, της νηστείας, της προσευχής, που κορυφώνεται στις 15 Αυγούστου με την Κοίμηση της Θεοτόκου. Της Αγίας Μητέρας του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού μας. Της Παναγιάς των Ελλήνων. Τον Αύγουστο ερχόμαστε σε στενότερη πνευματική επαφή με Τον Θεό, συμμετέχοντας συχνότερα στα εκκλησιαστικά δρώμενα.
- Ανδρέας Μητσόπουλος
Δυνάμεθα να επισκεφθούμε μοναστήρια, η ιστορία των οποίων είναι συνυφασμένη με τους ένδοξους βυζαντινούς καιρούς, αλλά και άπειρους αρχαιολογικούς χώρους που διατρανώνουν το αρχαιοελληνικό μεγαλείο. Να μελετήσουμε δηλαδή τα απαράμιλλα συστατικά της Ελληνορθοδοξίας. Η λατρεία του λαού μας προς Την Παναγιά μας εκφράζεται μέσω του πλήθους ονομάτων και επιθέτων που αποδίδονται σε Εκείνη και της πληθώρας ιερών ναών αφιερωμένων στην Χάρη Της. Η Παναγία της Τήνου, η Παναγία η Εκατονταπυλιανή στην Πάρο, η Παναγία Τρυπητή στο Αίγιο, η Παναγία Σουμελά στο όρος Βέρμιο της Ημαθίας είναι μόνο λίγες από τις χιλιάδες ανά την επικράτεια. Ασφαλώς, η ελληνορθόδοξη καρδιά μας κτυπά κάθε χρόνο στην Παναγιά Σουμελά του όρους Μελά στην Τραπεζούντα του Πόντου, η οποία παραπέμπει στις Αλύτρωτες Πατρίδες του Εθνους. Η 15η Αυγούστου, όμως, μας θυμίζει και τον τορπιλισμό του καταδρομικού πλοίου του Πολεμικού μας Ναυτικού «ΕΛΛΗ» το 1940, το οποίο εδέχθη απρόκλητη επίθεση έξω από το λιμάνι της Τήνου, από το ιταλικό υποβρύχιο «delfino», με θλιβερό απολογισμό 9 νεκρούς και δεκάδες τραυματίες, προερχομένους από το πλήρωμα του πλοίου που συμμετείχε στον εορτασμό της Μεγαλόχαρης στην Τήνο.
Τον μήνα Αύγουστο ανθούν και τα παραδοσιακά εθνικολαϊκά πανηγύρια, με την ποιοτική δημοτική μουσική αιώνων που αντέχει ακόμη και δονεί τα χωριά και τα νησιά μας σε όλη την χώρα, ευφραίνοντας τις ψυχές των Ελλήνων, οι οποίοι παραδίδονται αμαχητί στους ακαταμάχητους ήχους του κλαρίνου, του βιολιού, της πίπιζας, της λύρας, που τον υπόλοιπο χρόνο λησμονούνται μέσα στον ορυμαγδό των μεγάλων αστικών κέντρων.
Η ενδυνάμωση των συγγενικών δεσμών με την έλευση και των Ελλήνων της Διασποράς που επιστρέφουν στην γενέτειρα είναι ό,τι πιο ανθρώπινο και αυθεντικό συντελείται αυτές τις ημέρες. Αυτών των επιφανών Ελλήνων, που εκπροσωπούν επάξια την Ελλάδα στο εξωτερικό. Πραγματοποιείται δηλαδή κάθε καλοκαίρι, και ιδίως τον Αύγουστο, η μεγάλη επιστροφή στην Κοινότητα του Χωριού. Η επιστροφή στις ρίζες μας. Υπάρχει κι αυτή η Ελλάδα. Αυτή που σφυρηλατεί την εθνική συνείδηση, αδιαφορώντας για την κραιπάλη, την μέθη, τις καταχρήσεις και τις πάσης φύσεως παρεκτροπές σε φημισμένα ελληνικά νησιά που συναθροίζονται «επώνυμοι» του διεθνούς στερεώματος.
Η αναβίωση των ηθών, των εθίμων και των παραδόσεων της ελληνικής φυλής ενισχύει την πεποίθηση ότι στα ανωτέρω εθνικοθρησκευτικά δρώμενα μετέχουμε από κοινού ως Ελληνες εξ αίματος, που αγωνιζόμαστε για την ίδια Πατρίδα, για την ίδια Πίστη, ενάντια σε όσους ονειρεύονται ως εθνικοκοινωνικοί ολετήρες τον αφανισμό του Εθνους των Ελλήνων.
Προς πείσμα των χαλεπών καιρών, όσοι αισθανόμαστε βαθιά την ελληνικότητά μας θα συνεχίσουμε να πορευόμαστε στον δρόμο της αρετής, ώστε με όπλα μας την Ορθόδοξη Πίστη, την Εθνική Ιδέα και την Παραδοσιακή Ελληνική Οικογένεια να επικρατήσει ανόθευτο το αθάνατο τετράπτυχο του Ελληνισμού που πρώτος κατέγραψε ο πατέρας της ελληνικής Ιστορίας Ηρόδοτος, ήτοι το ΟΜΑΙΜΟΝ, το ΟΜΟΓΛΩΣΣΟΝ, το ΟΜΟΘΡΗΣΚΟΝ και το ΟΜΟΤΡΟΠΟΝ. Είθε η Παναγιά μας να σκεπάζει κάθε άνθρωπο που βρίσκεται σε ανάγκη, αλλά και το Εθνος μας, ούτως ώστε να συντελεστεί αμετάκλητα ο ελληνορθόδοξος θρίαμβος.
*Δικηγόρος συγγραφέας, μέλος Κεντρικής Επιτροπής της Φωνής Λογικής
