Η Τουρκία έχει πολύ σαφείς και διακηρυγμένους στόχους για τη Μέση Ανατολή. Αμέτρητες οι δηλώσεις του Ερντογάν και των συνεργατών του. Το μίσος τους για το Ισραήλ είναι βαθύ, αντισημιτισμός παλαιάς σχολής, τύπου Πρωτοκόλλων των Σοφών της Σιών.
Ο ίδιος ο Ερντογάν και όλο το σουνίτικο ισλαμοφασιστικό δημιούργημά του πιστεύει τις συνωμοσιολογικές θεωρίες πως οι Εβραίοι ελέγχουν τις τράπεζες, τα ΜΜΕ, τον κόσμο. Βλέπει το Ισραήλ αφ’ υψηλού, ως πρώην οθωμανική επαρχία, την οποία θέλει να επανακτήσει, αφού καταστρέψει το Εβραϊκό κράτος και εξοντώσει ή εκδιώξει όλους τους Ισραηλινούς.
Αυτήν την παλαβή και απίστευτη θέση των Τούρκων πήρε λίγο καιρό να την πιστέψουν οι Ισραηλινοί, διότι είναι κανονικοί άνθρωποι, με εγκέφαλο που λειτουργεί και έχουν τη χρήση του λογικού. Μια πυρηνική δύναμη, παγκόσμιος πρωτοπόρος στην τεχνολογία, με τις πιο επιθετικές και τολμηρές Ενοπλες Δυνάμεις στον κόσμο, που μπορούν να διεξάγουν νικηφόρα πολυμέτωπο αγώνα, όπως το απέδειξαν το 1948, το 1957, το 1967, το 1973 και τώρα, από το 2023 ως σήμερα, δεν μπορεί εύκολα η ηγεσία της να πιστέψει πως η Τουρκία, με μεγάλο μεν μέγεθος, αλλά με σαθρά πόδια και σίγουρα με ισχύ υποπολλαπλάσια της ισραηλινής, θα τολμούσε να έχει τέτοιες αντιλήψεις και να προσπαθεί να τις υλοποιήσει.
Εδώ και καιρό όμως η ισραηλινή ηγεσία και ο λαός το ξέρουν, το είδαν στην πράξη. Είδαν τις κολεγιές με τη Χαμάς, τη Χεζμπολάχ και το Ιράν, τις συνεχείς ύβρεις και απειλές από τα πλέον επίσημα τουρκικά χείλη. Είδαν επίσης τη γνωστή τουρκική μέθοδο της βήμα βήμα προώθησης, που τεστάρει και τα όρια των ισραηλινών αντιδράσεων. Και πλέον δεν ήταν απλώς φιλοξενία της ηγεσίας της Χαμάς στην Τουρκία και φωτογραφίες τους με τον ίδιο τον Ερντογάν ή τον Κούρδο γενίτσαρό του, τον Φιντάν, οικονομική και πολιτική στήριξη.
Η Τουρκία προσπαθεί να περικυκλώσει το Ισραήλ, να βάλει στρατιωτικό πόδι στη Συρία, μέσω συμφωνιών με τον Τζολάνι, ο οποίος παραβιάζει συμφωνίες με το Ισραήλ παραχωρώντας στρατιωτικές βάσεις στους Τούρκους για να εγκαταστήσουν οπλικά συστήματα. Πιο πιθανό είναι να ρίξει μαύρο χιόνι, να ξημερώσει από τη Δύση, να κάνω περιτομή και να γίνω Χότζας στο τζαμί στον Βοτανικό, παρά το Ισραήλ να ενδώσει ένα χιλιοστό και να ανεχτεί τουρκική στρατιωτική εγκατάσταση στη Συρία ή να τη μετατρέψουν οι Τούρκοι σε «πληρεξούσιό» τους, αναδημιουργώντας, π.χ., τη Συριακή Αεροπορία. Το χτύπημα στη βάση στο Ιντλίμπ, την οποία κατέστρεψε η ΙΑF ενώ οι Τούρκοι την ετοίμαζαν για να εγκαταστήσουν ραντάρ, drones κ.λπ., ήταν σαφές μήνυμα. Και ταπεινές σκέψεις ενός παλιού εφ. Υπολοχαγού, που ένα φορτηγό αφήναμε κάπου και του βάζαμε σκοπό.
Xωρίς κοινή λογική
Οι Τούρκοι έφεραν μηχανήματα, επισκεύαζαν και εκσυγχρόνιζαν εγκαταστάσεις με εξοπλισμό και τα είχαν αφρούρητα; Δεν υπήρχαν σκοποί, περίπολα σε μια ολόκληρη αεροπορική στρατιωτική βάση υπό εργασίες; Αποκλείεται. Να ήταν τόσο κωλόφαρδοι που να μην υπέστη απώλειες η φρουρά; Μικρή πιθανότητα. Μεγαλύτερη, λογικά, η πιθανότητα κάποιοι να έφαγαν χώμα, κερασμένο από τους Ισραηλινούς φίλους μας.
Και αυτό που προφανώς συμφέρει τους Τούρκους είναι το να το κρύψουν και με ισραηλινή ανοχή, διότι κάνει την ταπείνωσή τους ακόμη μεγαλύτερη, ενώ το Ισραήλ δεν επιθυμεί την κλιμάκωση, θέλει απλώς να πάρει ο Ερντογάν το μήνυμα – και το πήρε. Η συμπεριφορά των Τούρκων μπορεί να γίνει κατανοητή μόνον αν την προσεγγίσουμε μέσα από τον φανατικό ανορθολογισμό του Ισλάμ.
Ο Ερντογάν ακολουθεί σαν μαστουρωμένος τις ισλαμικές πεποιθήσεις του, αφιονισμένος, χωρίς κοινή λογική, όπως έκαναν και τα καθάρματα της Χαμάς, που τελικά κατέστρεψαν τη Γάζα, όπως και η ηγεσία του Ιράν, που καταστρέφει τη χώρα της, ξοδεύοντας πακτωλό χρημάτων όχι για την ευημερία του λαού αλλά για το όνειρό της να καταστρέψει το Ισραήλ με πυρηνικά. Εχουν να κάνουν -και έχουμε κι εμείς- με παλαβούς, πρεζάκια του Κορανίου και η αντιμετώπιση δεν μπορεί να είναι μετριοπαθής, συμβιβαστική.
Ο Ντέιβιντ Γουάινμπεργκ σε άρθρο του για το θέμα στην «Jerusalem Post» στις 21 Αυγούστου έβαλε τον τίτλο «Προσοχή για τουρκικά άρματα μάχης στο Γκολάν», περιγράφονται εναργώς την τουρκική στρατηγική και τι δεν θα επιτρέψει το Ισραήλ, στο οποίο εμείς οι Ελληνες χρωστάμε την επιβεβαίωση μιας αλήθειας, για την οποία η ταπεινότης μου αλλά και άλλοι γράφουμε επίμονα: οι Τούρκοι είναι δειλοί και σιγουρατζήδες, λιοντάρια στους αδύναμους και διστακτικούς, κότες στους δυνατούς και αποφασιστικούς.
Οταν τους τον… ακούμπησε ο Ιωάννης Σαλιάρης ο Επακουμβητής και τσαλάκωσε τη θρασύτητά τους, σκίζοντας τα πλευρά της τουρκικής φρεγάτες με απλή επίδειξη ναυτοσύνης και θάρρους, τι έκαναν; Λούφαξαν και έπειτα από καιρό επέλεξαν άλλες προκλήσεις. Θα ξαναπροσπαθήσουν με το Ισραήλ να δοκιμάσουν τα όρια και την επόμενη φορά δεν θα μπορούν να κρύψουν τους νεκρούς τους, θα υποστούν τεράστια ταπείνωση και είναι ανόητοι να πιστεύουν πως θα ενεργοποιηθεί το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ, για να υπερασπιστεί η Συμμαχία τον ισλαμικό τυχοδιωκτισμό τους εκτός συνόρων και απέναντι στον ισχυρότερο συνεργάτη των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, το Ισραήλ.
Χρέος μας η επαγρύπνηση. Ποιος ξέρει ποια ευκαιρία μπορούν να μας ανοίξουν απρόσμενα τα γεγονότα. Αλλαξαν το όνομα της χώρας τους σε Turkiye, γιατί το Turkey είναι συνώνυμο της γαλοπούλας, αλλά ο χαρακτήρας τους και το πεπρωμένο που χτίζει για τη χώρα τους ο Ερντογάν δεν αλλάζει. Βλέπω γαλοπούλα ψητή με συνταγή αλά Μπίμπι.
*Δικηγόρος, Πρόεδρος της Νέας Δεξιάς
