➜ Μαθαίνω για την «πρωτοβουλία» των Σερραίων να κάνουν εκστρατεία προσέλκυσης των τουριστών που κατηφορίζουν από τις βόρειες, γειτονικές μας χώρες προς τις θερμές θάλασσες της Χαλκιδικής και της Καβάλας. Σου λέει, γιατί να μη γνωρίσουν και τις ομορφιές του τόπου μας ο Βούλγαρος και ο Σκοπιανός περαστικός; Εμείς στο πηγάδι κατουρήσαμε;
- Του Κωνσταντίνου Σχοίνα
➜ Οπως σε πάμπολλες άλλες περιπτώσεις, έχουμε κι εδώ την απεγνωσμένη τάση του σημερινού Ελληνα να λειτουργήσει σε καθεστώς κανονικότητας, ενώ δυστυχώς την κανονικότητα έχουν φροντίσει άλλοι να τη διασαλεύσουν (λαϊκότερα: να την πετσοκόψουν)! Η πρωτοβουλία είναι λογική, αλλά ο στόχος μοιάζει ουτοπικός και χαμένος στην ομίχλη.
➜ Πραγματικά, θα είναι σπουδαίο κατόρθωμα αν πετύχουν οι Σερραίοι να αποσπάσουν τουρίστες από τα καλοκουρδισμένα κομβόι των Βαλκάνιων με τα σωσίβια και τα μπρατσάκια, και να τους στρέψουν στην όμορφη μακεδονική ενδοχώρα. Για να είμαστε ακριβολόγοι, δεν πρόκειται για κομβόι, αλλά για πυκνό σμήνος μεταναστευτικών πτηνών που πετούν με πειθαρχία και με την ασφαλέστατη καθοδήγηση του αρχέγονου ενστίκτου! Ο προορισμός (ένα μπαλκόνι σε ενοικιαζόμενα δωμάτια και μια πετσέτα στην άμμο) έχει κλειδώσει στα συστήματα πλοήγησης ήδη από το τέλος του χειμώνα. Είναι και μια μειοψηφία τους που στο τέλος της ημέρας κάνει μπίζνες στα παραλιακά οικόπεδα, και τόσο στοχευμένες επενδύσεις δεν διακόπτονται για… καφέ στο βυζαντινό κάστρο των Σερρών…
➜ Πέραν των… παρωπίδων των συγκεκριμένων τουριστών, που στην πλειονότητά τους δεν φαίνεται να ζητούν κάτι πολύ περισσότερο από τα ταξίδια τους, οι καλοπροαίρετοι Σερραίοι έχουν να αντιμετωπίσουν και το παγιωμένο έθος της μεταφοράς βουλγαρικών και σκοπιανών προϊόντων στα πορτμπαγκάζ των επισκεπτών. Ο παράγων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης έλεγε πόσο ελκυστικά θα μπορούσαν να είναι τα τοπικά εδέσματα (μεταξύ των οποίων η μπουγάτσα και ο ακανές), το τσίπουρο και η ρετσίνα, όταν δυστυχώς ξέρει καλά πως την ίδια ώρα εκατοντάδες σακούλες με σνακ και ψυγειάκια με μπίρα Zagorka διέρχονται από τα σύνορα.
➜ Μακάρι, βέβαια, να αλλάξουν όλα αυτά, μακάρι οι γεωγραφικοί γείτονες να μην ήταν επίσης γείτονές μας στις στατιστικές απεικονίσεις της αγοραστικής δύναμης στην Ευρώπη, μακάρι και για εμάς τους ίδιους να είχε όντως επιστρέψει η κανονικότητα, την οποία έσπευδαν να καλωσορίσουν πρωθυπουργοί, γραμματείς και φαρισαίοι κάθε που… τελείωνε μία από τις πολλαπλές κρίσεις. Επί κανονικότητας, βέβαια, δεν ξέρω αν θα είχαμε πια τόση πρεμούρα να δοκιμάσει μπουγάτσα είτε ο φτωχός είτε ο μπίζνεσμαν Βούλγαρος. Μάλλον θα θέταμε υψηλότερους στόχους!
➜ Παρότι τον τουρισμό έχουν εθιστεί να τον επιδιώκουν όλοι διακαώς και παρότι όλοι μας πια λειτουργούμε ως τουρίστες πολλά διήμερα, τριήμερα, εξαήμερα και δεκαπενθήμερα στη ζωή μας, κάποιοι (κάνουν ότι) δεν καταλαβαίνουν πώς λειτουργεί ο τουρισμός, κι αυτό -χωρίς να αποτελεί έκπληξη- όταν εμπλέκεται η Ορθοδοξία!
Σε αντίθεση με πολλούς «επιχειρηματίες του τουρισμού» στα διάσημα θέρετρα της χώρας, οι οποίοι δεν καταφέρνουν να διατηρούν την καθαριότητα και την αξιοπρέπεια των τόπων τους μέσα στη θύελλα των αφίξεων, οι ιερές μονές των Μετεώρων μάλλον διαχειρίζονται καλύτερα την κατάσταση. Διότι χρέωση στη φυσική ανάγκη καταρχήν σημαίνει οργάνωση και όχι κερδοσκοπία! Ετσι προστατεύονται οι τόποι οι αναγνωρισμένοι από την UNESCO (που την έχουμε και επίκαιρη). Η γκρίνια που προέρχεται από Ελληνες επισκέπτες των Μετεώρων δεν υποδηλώνει τίποτε άλλο παρά τον υπερτροφικό αντικληρικαλισμό που έχει ανακύψει τις τελευταίες δεκαετίες…
Από τη στήλη «Σχοινί κορδόνι» της «δημοκρατίας»
