Η Ελλάδα δεν έχει στρατιωτικοποιήσει τα νησιά του Ιονίου Πελάγους και τις Κυκλάδες πολύ απλά γιατί δεν απειλούνται. Τουναντίον, έχει λάβει αμυντικά μέτρα στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου που βρίσκονται κοντά στις μικρασιατικές ακτές, γιατί απειλούνται εμφανώς από την Τουρκία.
Μέχρι την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο, το 1974, στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου δεν υπήρχαν αξιόλογες στρατιωτικές δυνάμεις, ακριβώς επειδή έως τότε δεν υπήρχε απειλή από την τουρκική πλευρά. Οταν κατά την εισβολή έφθαναν «πληροφορίες» στην ελληνική κυβέρνηση που μιλούσαν για τον κίνδυνο στρατιωτικής επέμβασης στον Εβρο και στα νησιά και όταν άρχισαν να ακούγονται στην Τουρκία φωνές σε πολιτικό επίπεδο, όπως του τότε αντιπροέδρου της τουρκικής κυβέρνησης, Νετζμετίν Ερμπακάν, για κατάληψη ελληνικών νησιών, τότε η Ελλάδα άρχισε σταδιακά να θωρακίζει τα νησιά με καθαρά αμυντικό χαρακτήρα, για την απόκρουση πιθανής τουρκικής επίθεσης.
Οι επιθετικές βλέψεις της Τουρκίας έγιναν κάτι περισσότερο από εμφανείς όταν την πρώτη μαύρη επέτειο της εισβολής στην Κύπρο, τις 20 Ιουλίου 1975, εγκαινιάστηκε με κάθε επισημότητα η Στρατιά Αιγαίου, με έδρα τη Σμύρνη. Ο επιθετικός συμβολισμός αυτού του σχηματισμού, πέραν το ίδιου του ονόματος, Στρατιά Αιγαίου, τονίστηκε με την παρουσία στα εγκαίνια του Ραούφ Ντενκτάς, εκ των «αρχιτεκτόνων» της πολιτικής διαμελισμού και της εισβολής του τουρκικού στρατού στην Κύπρο.
Την ίδια χρονιά (1975) τα αποβατικά πλοία που συμμετείχαν στην απόβαση στην Κύπρο και στο Σύνταγμα Πεζοναυτών, που επίσης συμμετείχε στην εισβολή, μεταστάθμευσαν από τη Μερσίνα στη βάση του τουρκικού πολεμικού ναυτικού, στη Φώκαια, απέναντι από τη Λέσβο και τη Χίο.
Την επόμενη χρονιά, το 1976, η Διοίκηση Μονάδων Αποβατικών αναβαθμίστηκε σε Διοίκηση Στόλου Αποβατικών, η οποία το 1985 από τη Μερσίνα μεταστάθμευσε στον ναύσταθμο της Φώκαιας. To 1977 και άλλα τμήματα που συμμετείχαν σε αποβατικές επιχειρήσεις μεταστάθμευσαν από τον ναύσταθμο του Γκιόλτσουκ, που βρίσκεται στη Θάλασσα του Μαρμαρά, στη Φώκαια, όπου ιδρύθηκε η Διοίκηση Ναυτικής Βάσεως Φώκαιας, η οποία είχε ως αποστολή τη φιλοξενία αποβατικών πλοίων και πεζοναυτών που συμμετείχαν σε αποβατικές επιχειρήσεις.
Το 1994 το Σύνταγμα Πεζοναυτών αναβαθμίστηκε σε Ταξιαρχία Πεζοναυτών, ενώ η Διοίκηση Μονάδων Αποβατικών αναβαθμίστηκε κι αυτή σε Διοίκηση Ομάδος Αμβίβιας Αποστολή, ενώ η Διοίκηση Αποβατικών Πλοίων αναβαθμίστηκε σε Διοίκηση Αμφιβίων Πλοίων. Από τη δεκαετία του 1980 η Στρατιά Αιγαίου, με την υποστήριξη σχηματισμών από άλλες στρατιές, άρχισε τη διεξαγωγή αποβατικών ασκήσεων που είχαν ως στόχο κατάληψη ελληνικού νησιού.
Εκτός από τις μικρής κλίμακας ασκήσεις, κάθε χρόνο η Στρατιά Αιγαίου, που έπαιρνε την ονομασία «Διακλαδική Διοίκηση Ειδικής Αποστολής Αιγαίου» (EMÖGK), διεξήγαγε μια διακλαδική άσκηση μεγάλης κλίμακας, με την ονομασία «Ilk Hedef», που σημαίνει «Πρώτος Στόχος», η οποία τη δεκαετία του 1990 μετονομάστηκε σε «Efes». Η συγκεκριμένη άσκηση, που μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1990 διεξαγόταν υπό απόλυτη μυστικότητα, από τις αρχές του 200 άρχισε να «ανοίγει», με την πρόσκληση ακολούθων αμύνης και παρατηρητών ξένων χωρών.
Τα επιθετικά σχέδια
Η Τουρκία με τον τρόπο αυτόν ήθελε στην ουσία να «κανονικοποιήσει» στα μάτια των συμμάχων της τα επιθετικά της σχέδια κατά των ελληνικών νησιών. Είναι γνωστό ότι οι ασκήσεις τέτοιας κλίμακας και εμβέλειας αποτελούν εφαρμογή σχεδίων και η άσκηση «Efes» είναι ακριβώς αυτό.
Η Στρατιά Αιγαίου με τους σχηματισμούς της, μαζί με τους σχηματισμούς που προβλέπεται να συμμετέχουν στα σχέδια από άλλες στρατιές, και μαζί με τμήματα του πολεμικού ναυτικού και της πολεμικής αεροπορίας που συμμετέχουν στη «Διακλαδική Διοίκηση Ειδικής Αποστολής Αιγαίου» κάθε χρόνο, με ειδικά «σεμινάρια» που προηγούνται της άσκησης «Efes», επικαιροποιεί τα επιχειρησιακά σχέδια κατάληψης ελληνικών νησιών και στη συνέχεια τα εφαρμόζει επί του πεδίου, με τη διεξαγωγή της άσκησης.
Τα τελευταία χρόνια, δε, έχει παρατηρηθεί η ενίσχυση της Στρατιάς Αιγαίου με ταξιαρχίες κομάντο, δίνοντάς της ακόμα επιθετικότερο χαρακτήρα. Εκτός των παραπάνω, να ληφθεί υπ’ όψιν ότι υπάρχουν η Ναυτική Διοίκηση Νότιας Θαλάσσιας Περιοχής στη Σμύρνη, με διοικητή αντιναύαρχο, η Διοίκηση Ναυστάθμου Ακσάζ, στη Μαρμαρίδα, και η Διοίκηση του Σώματος Πεζοναυτών, στα Δαρδανέλια, όλα με αποστολές εναντίον των νησιών του Αιγαίου.
Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε πολλά που αποδεικνύουν ένα αδιάψευστο γεγονός: Η Τουρκία έχει σχέδια κατάληψης των νησιών του ανατολικού Αιγαίου, τα σχέδια αυτά τα επικαιροποιεί κάθε χρόνο και τα δοκιμάζει στο πεδίο κάθε δύο χρόνια. Οσον αφορά τις δυνάμεις του στρατού ξηράς, του πολεμικού ναυτικού και της πολεμικής αεροπορίας, που συμμετέχουν στα σχέδια, τις ενισχύει κάθε χρόνο με νέα οπλικά συστήματα.
Αυτός είναι ο λόγος που καθιστά την ενίσχυση των ελληνικών νησιών με τον κατάλληλο εξοπλισμό και μονάδες εθνική υποχρέωση όλων των κυβερνήσεων. Ευθύνη της Ελλάδας είναι να καταστήσει γνωστή σε συμμάχους και σε χώρες που συμμετέχουν με δικά τους τμήματα στην άσκηση «Efes» την τουρκική επιθετικότητα, αποδυναμώνοντας τα όποια επιχειρήματα της Τουρκίας περί αποστρατιωτικοποίησης των νησιών. Είναι μείζων ειρωνεία να διαμαρτύρεται η Τουρκία για τα αμυντικά μέτρα που λαμβάνει η χώρα μας έναντι της δικής της επιθετικότητας. Φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης.
