Με το καθιερωμένο πρώτο κουδούνι να ηχεί στα σχολεία της επικράτειας, η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας στήνει άλλη μια επικοινωνιακή φιέστα, επιχειρώντας να κρύψει το απόλυτο χάος κάτω από το χαλί. Η υπουργός Σοφία Ζαχαράκη πανηγυρίζει για τον δήθεν εκσυγχρονισμό της εκπαίδευσης, την ώρα που τα παιδιά μας μπαίνουν στις τάξεις με τουλάχιστον 15.000 ακάλυπτα κενά σε εκπαιδευτικούς, σύμφωνα με τις επίσημες εκτιμήσεις της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας (ΔΟΕ).
Είναι αδιανόητος εμπαιγμός να ξεκινά η σχολική χρονιά και η κυβέρνηση, διά στόματος της ίδιας της υπουργού Παιδείας, να δηλώνει ότι οι ελλείψεις θα… μπαλωθούν κάποια στιγμή στα τέλη Σεπτεμβρίου, με τη δεύτερη φάση προσλήψεων αναπληρωτών εκπαιδευτικών. Τα σχολεία ανοίγουν ουσιαστικά στον «αέρα», με χιλιάδες μαθητές να στερούνται από την πρώτη κιόλας μέρα το βασικό τους δικαίωμα στη μάθηση, όντας θύματα ενός ανάλγητου κρατικού μηχανισμού που θυμάται να στελεχώσει τις τάξεις αφότου έχει ξεκινήσει το διδακτικό έτος.
Την ίδια ώρα, το υπουργείο περηφανεύεται, σύμφωνα με τις δηλώσεις της κυρίας Ζαχαράκη, ότι φέτος θα απασχολήσει 45.000 αναπληρωτές, μετατρέποντας την εργασιακή «ομηρία» δεκαετιών σε δήθεν κυβερνητική επιτυχία. Οι 5.259 μόνιμοι διορισμοί (όπως ανακοινώθηκαν επισήμως) αποτελούν σταγόνα στον ωκεανό των 22.000 πραγματικών κενών, νούμερο που προκύπτει από τις εκτιμήσεις της ΔΟΕ. Οι συνθήκες εξαθλίωσης για τους αναπληρωτές ξεπερνούν κάθε φαντασία.
Φτάσαμε στο σημείο, σύμφωνα με καταγγελίες των ίδιων των εκπαιδευτικών, νεοδιόριστη στην Κρήτη να κοιμάται σε σκηνή με την τετράχρονη κόρη της, επειδή ο μισθός πείνας δεν φτάνει για τα πανάκριβα ενοίκια των τουριστικών περιοχών. Τραγική είναι η κατάσταση και στον ευαίσθητο τομέα της Ειδικής Αγωγής και της Παράλληλης Στήριξης. Οπως καταγγέλλει η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία (ΕΣΑμεΑ) και επιβεβαιώνει η Περιφερειακή Ομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία Δυτικής Ελλάδας, οι ελλείψεις είναι εγκληματικές, καθώς η Πολιτεία αντιμετωπίζει τα παιδιά με αναπηρία ως αριθμούς!
Αντί για εξατομικευμένη υποστήριξη, το υπουργείο στοιβάζει πολλαπλούς μαθητές με σύνθετες ανάγκες σε έναν και μόνο εκπαιδευτικό, καταστρατηγώντας κάθε έννοια συμπερίληψης. Στην Αχαΐα καλύπτονται μόλις 137 από τις 237 θέσεις (όπως αναφέρει η τοπική Ομοσπονδία ΑμεΑ), ενώ στην Α’ Αθήνας οι προσλήψεις κάλυψαν ένα εξευτελιστικό 30%, σύμφωνα με τα αμείλικτα στοιχεία που παρουσίασε ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Π.Ε. «Ο Αριστοτέλης». Το να αφήνεις παιδιά με ειδικές μαθησιακές ανάγκες στο έλεος της υποστελέχωσης, βαφτίζοντας το εκπαιδευτικό κενό «γενική ενίσχυση του τμήματος» δεν είναι απλώς ανικανότητα· είναι βαριά κοινωνική αναλγησία.
Το «σχολείο της νέας εποχής» που ευαγγελίζεται η κυβέρνηση περιλαμβάνει επίσης λουκέτα και επικίνδυνες εκπτώσεις στη δημόσια παιδεία. Με βολικό άλλοθι το δημογραφικό πρόβλημα, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία για τις μεταβολές στο σχολικό δίκτυο, 43 νηπιαγωγεία και 32 δημοτικά καταργούνται εν μια νυκτί, ενώ οι μαθητές στοιβάζονται σαν σαρδέλες σε τμήματα των 25 ατόμων, όπως καταγγέλλουν οι εκπαιδευτικοί. Ακόμα χειρότερα, σύμφωνα με τη ΔΟΕ, τα ολοήμερα σχολεία κινδυνεύουν να μην ανοίξουν, βάζοντας απάνθρωπα κοινωνικοοικονομικά κριτήρια προτεραιότητας για το ποιο παιδί θα εξυπηρετηθεί.
Την ίδια στιγμή, όπως προειδοποιεί η Ομοσπονδία, βασικές ειδικότητες όπως τα αγγλικά και η φυσική αγωγή αγνοούνται, και τα τμήματα ένταξης μετατρέπονται σε «πάρκινγκ» παιδιών, φιλοξενώντας υπεράριθμα γκρουπ έως και 30 μαθητών. Το δημόσιο σχολείο απαξιώνεται συστηματικά, αφήνοντας πίσω του εξουθενωμένους εκπαιδευτικούς, γονείς σε απόγνωση και μαθητές που αντιμετωπίζονται ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας σε μια χώρα όπου το επικοινωνιακό περιτύλιγμα έχει καταπιεί την ουσία.
