Μαθήματα ηττοπάθειας από τον Γεραπετρίτη

Πίσω από τις διεθνείς αναταράξεις και με φτηνές δικαιολογίες επιχειρεί να κρύψει ο Γιώργος Γεραπετρίτης τις διπλωματικές ανεπάρκειες και τη γύμνια της κυβερνητικής πολιτικής. Μόνο που δουλειά του υπουργού Εξωτερικών δεν είναι να παριστάνει τον μοιρολάτρη σχολιαστή του παγκόσμιου χάους, αφήνοντας τη χώρα έρμαιο των εξελίξεων. Καθήκον του είναι να την προετοιμάζει και να τη θωρακίζει.

Από το Τορόντο ο επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας παρέδωσε μαθήματα ηττοπάθειας. «Κάθε τι που θα μπορούσε να πάει στραβά, πήγε στραβά» δήλωσε ανερυθρίαστα, χαρακτηρίζοντας τη συγκυρία τη χειρότερη περίοδο για να βρίσκεται κανείς στο τιμόνι μιας «μικρομεσαίας χώρας όπως η Ελλάδα».

Το αποκορύφωμα; Απαξίωσε ανοιχτά την ίδια την εκλογή της Ελλάδας στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Αν γνώριζε την κατάσταση, είπε κυνικά, «προφανώς δεν θα είχαμε θέσει υποψηφιότητα και δεν θα είχαμε κάνει εκστρατεία». Μια καθαρή αποθέωση του στρουθοκαμηλισμού. Κατά τον κ. Γεραπετρίτη, ζούμε «τεκτονικές γεωπολιτικές αλλαγές», με «πλήρη υποχώρηση του Διεθνούς Δικαίου» και επικράτηση της ωμής ισχύος.

Με αυτό το σκεπτικό ταξιδεύει στη Νέα Υόρκη για τη γενική συνέλευση του ΟΗΕ, ενός οργανισμού που ο ίδιος περιέγραψε ως ανίκανο να βγάλει έστω ένα ψήφισμα για τις 61 ένοπλες συγκρούσεις στον πλανήτη, εγκλωβισμένο στο «παράδοξο του βέτο» της Ρωσίας για την Ουκρανία. Στον Καναδά πρόλαβε, πάντως, να δει τον νέο Αρχιεπίσκοπο Απόστολο, τον τέως Αρχιεπίσκοπο Σωτήριο και εκπροσώπους της ομογένειας για τις καθιερωμένες χειραψίες και τις ακόμα πιο καθιερωμένες φωτογραφίες, που -από ό,τι φαίνεται- αποτελούν πια την κύρια αιχμή της εξωτερικής πολιτικής της χώρας.