Το ποδόσφαιρο είναι ομαδικό άθλημα και σε κανένα παιχνίδι μία ομάδα δεν παίζει μόνη της. Παίζει και ο αντίπαλος, οπότε καλό θα είναι να το θυμόμαστε, όταν γινόμαστε σκληροί και αδικούμε τους παίκτες.
Σχολιάζει
ο Γιώργος Σηφάκης
Η ισοπαλία με την Ολλανδία αφήνει στην Εθνική Ελλάδας μια γεύση που δύσκολα περιγράφεται με μία λέξη. Από τη μία, υπάρχει η ικανοποίηση για την εικόνα ενός συνόλου που κοίταξε στα μάτια έναν αντίπαλο υψηλού επιπέδου. Από την άλλη, παραμένει η πικρία για το γεγονός ότι ένα προβάδισμα δύο τερμάτων δεν μετατράπηκε σε μια νίκη που θα είχε ακόμα μεγαλύτερη σημασία. Το 2-2 στην Τούμπα δεν ακυρώνει σε καμία περίπτωση όσα θετικά παρουσίασε η ομάδα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Αντιθέτως, επιβεβαιώνει ότι η Ελλάδα διαθέτει πλέον αγωνιστική ταυτότητα, αυτοπεποίθηση και την ικανότητα να επιβάλλει τον ρυθμό της απέναντι σε ισχυρούς αντιπάλους. Το πρώτο ημίχρονο, με τα γκολ των Ιωαννίδη και Μασούρα, ήταν η απόδειξη ότι αυτή η ομάδα δεν μπαίνει στο γήπεδο απλώς για να αμυνθεί και να περιμένει.
Ωστόσο, το δεύτερο μέρος ανέδειξε και την άλλη όψη της πραγματικότητας. Οτι μεγαλώνουμε ως ομάδα σιγά σιγά, αλλά έχουμε πολύ δρόμο για να γίνουμε ομάδα που θα τρομάζει τον αντίπαλο. Κι αυτό είναι το φυσιολογικό. Οι αδυναμίες φάνηκαν όταν η Ολλανδία αύξησε την ένταση, άλλαξε την προσέγγισή της και εκμεταλλεύτηκε την υποχώρηση της ελληνικής ομάδας. Εκεί ακριβώς βρίσκεται το σημαντικότερο μάθημα: η Εθνική πρέπει να μάθει να διαχειρίζεται όχι μόνο το προβάδισμά της, αλλά και τις δύσκολες περιόδους ενός αγώνα, όταν ο αντίπαλος ανεβάζει την πίεση και αναζητεί την ανατροπή. Πρέπει να μάθει να διαχειρίζεται την κούραση, που για εμένα ήταν το Α και το Ω στην πτώση της απόδοσης.
Τώρα έχουμε μπροστά μας τη Γερμανία, μια αναμέτρηση που απαιτεί ακόμα μεγαλύτερη συγκέντρωση, ένταση και τακτική πειθαρχία. Το πρώτο ζητούμενο είναι η σωστή λειτουργία χωρίς την μπάλα. Οι Γερμανοί διαθέτουν ποιότητα στην κυκλοφορία, ταχύτητα στην ανάπτυξη και ποδοσφαιριστές που μπορούν να τιμωρήσουν την παραμικρή αδράνεια. Η Ελλάδα θα χρειαστεί συμπαγείς γραμμές, σωστές αποστάσεις και κυρίως περιορισμό των χώρων ανάμεσα στη μεσαία γραμμή και την άμυνα. Εξίσου σημαντική θα είναι η αντιμετώπιση της πίεσης. Το παιχνίδι με την Ολλανδία έδειξε πόσο κοστίζει η απώλεια έντασης στο δεύτερο ημίχρονο. Απέναντι στη Γερμανία, η συγκέντρωση πρέπει να διατηρηθεί μέχρι το τελευταίο λεπτό, ενώ οι αλλαγές θα χρειαστεί να λειτουργήσουν όχι μόνο ως λύση κόπωσης, αλλά και ως εργαλείο τακτικής προσαρμογής. Αυτή η ομάδα, για εμένα, μπορεί τα πάντα και το μέλλον θα το δείξει.
