Γιώργος Κωνσταντίνου: «Το θέατρο μου δίνει ζωή»

«Ακόμα με κυνηγά το… προφιτερόλ»

Ο Γιώργος Κωνσταντίνου έκανε μια αναδρομή ζωής και καλλιτεχνικής πορείας, με αφορμή την πρεμιέρα του έργου «Κάθε Πέμπτη, κύριε Γκρην» του Τζεφ Μπάρον, στο θέατρο Altera Pars, στον Κεραμεικό.

«Μέχρι να σωριαστώ κάτω» απάντησε λακωνικά, όταν ρωτήθηκε μέχρι πότε θα συνεχίσει να παίζει, αποκαλύπτοντας πως το θέατρο παραμένει η κινητήρια δύναμή του. Οπως εξήγησε, ακόμη κι όταν αναλάμβανε ρόλους που δεν επιθυμούσε ιδιαίτερα, τους υπηρετούσε με συνέπεια, χωρίς να δείχνει ότι βαριόταν, κερδίζοντας την εμπιστοσύνη του κοινού.

Αναφέρθηκε, επίσης, στις μόλις 15 ταινίες που γύρισε, παρά την επιτυχία που γνώρισαν με το πέρασμα του χρόνου. Από τον «Αντωνάκη» στο «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα» έως το «Χτυποκάρδια στο θρανίο», οι ερμηνείες του εξακολουθούν να συνοδεύουν γενιές θεατών. «Ακόμα με κυνηγά το… προφιτερόλ» είπε χαρακτηριστικά.

Για το μέλλον παραδέχτηκε πως τα χρόνια δεν επιτρέπουν απεριόριστες επιλογές, χωρίς να κρύβει την επιθυμία του να ερμηνεύσει τον «Βασιλιά Ληρ» ή τον «Οιδίποδα επί Κολωνώ». Αρνήθηκε, ωστόσο, τον χαρακτηρισμό «θρύλος» για τη γενιά του, εξυμνώντας το ένστικτο και τη φυσικότητα σπουδαίων συναδέλφων του.

Το μυστικό της αστείρευτης ενέργειάς του βρίσκεται, όπως λέει, στο ίδιο το θέατρο: «Μου δίνει ζωή αυτό που κάνω. Οταν βρεθώ στο θέατρο, αλλάζει όλη μου η ζωή. Κι αυτή είναι η ζωή μου».